گفتگو با نبی‌الله باقری‌ها ، مدافع پرسپولیس

آرزوهای بزرگی در فوتبال دارم

2 سال پیش از تراکتورسازی به پرسپولیس پیوست تا به این ترتیب به یکی از اهداف بزرگش در فوتبال دست یافته باشد. می‌دانست کار سختی در پیش دارد؛ اما با گذشت کمتر از 2 فصل از حضورش امروز یکی از ستون‌‌های دفاعی تیم سرخپوش پایتخت است.
کد خبر: ۲۳۳۸۴۹
با این‌که تغییر سرمربی در پرسپولیس جا به‌جایی بازیکنان در پست‌های مختلف را به دنبال داشت، اما نبی‌الله باقری‌ها در مقایسه با دیگر مدافعان تقریبا جای ثابت‌تری داشته است و به گواه آمار، علاوه بر این ثبات کمتر دچار اشتباه فاحش شده است.

به نظر می‌رسد پیروانی بیشتر از قطبی به بازی‌اش اعتقاد دارد و به او آزادی عمل بیشتری می‌دهد تا باقری‌ها در حرکت رو به جلوی تیم هم نقش داشته باشد.

مدافع شمالی پرسپولیس صادقانه می‌گوید در فوتبال باید آرزوهای بزرگ داشت؛ چون دنیا آنقدر کوچک است که با برآورده شدن آرزوهای کوچکت پشیمان می‌شوی که چرا چیز بزرگ‌تری از خدا نخواسته‌‌ای. باقری‌ها وقتی به این آرزوی بزرگ فکر می‌کند با اندکی تامل می‌گوید: دوست دارم با پیراهن تیم ملی در جام جهانی بازی کنم، گفتگوی مدافع سرخپوشان پایتخت با جام‌جم را بخوانید.

وقتی به پرسپولیس پیوستی، بازیکن چندان شناخته‌شده‌ای نبودی. برای این‌که جایگاه خوبی در این تیم پیدا کنی، چه کردی؟

وقتی تصمیم گرفتم به پرسپولیس بیایم، می‌دانستم قرار است در یک تیم بزرگ بازی کنم. تیم بزرگ هم مهره‌های خوبی دارد و برای این‌که بتوانی موقعیتی پیدا کنی، باید برای رقابت آماده باشی. با آگاهی کامل از این موضوع پرسپولیس را انتخاب کردم و حالا خوشحالم که از سال گذشته تا امروز روند رو به رشدی داشتم.

مهم‌ترین عامل تاثیر‌گذار در این روند چه بوده است؟

همیشه فکر می‌کنم کسی که خوب تمرین کند، خوب هم بازی می‌کند. به همین دلیل از روز اولی که در تمرین پرسپولیس حاضر شدم، سعی کردم تمام حواسم به تمرین کردن معطوف باشد. به همه احترام می‌گذارم، با همه هم پستی‌هایم رفیق هستم؛ اما سر تمرین فقط به خوب گوش کردن و خوب کار کردن فکر می‌کنم.

در مدت حضور در پرسپولیس با وجود حواشی زیاد اطراف تیم وارد حاشیه نشدی.

من به حرف‌های بی‌اساس توجه‌ای نمی‌کنم. سعی می‌کنم اگر انتقادی هست بشنوم و برای رفع نقاط ضعف تلاش کنم. کار خودم را انجام می‌دهم و یک برنامه‌ریزی خاص دارم. تمرین می‌کنم، فیلم مسابقه‌ها را می‌بینم و سعی می‌کنم به جای حاشیه‌های بیرون زمین به فوتبال فکر کنم.

پرسپولیس برخلاف پیش‌بینی‌‌ها این فصل چهره یک تیم قهرمان را نداشت. از نظر فنی خیلی با فراز و نشیب همراه بود و بیرون از میدان هم در بعد مدیریتی بی‌ثبات بود. چه شد که وضعیت پرسپولیس این‌گونه شد؟

تیمی که در ایران قهرمان می‌شود، فصل بعد کار سخت‌تری در پیش دارد. تمام تیم‌هایی که مقابل ما قرار می‌گیرند با انگیزه مضاعف بازی می‌کنند، هر چه در توان دارند می‌گذارند، اما مسائل دیگری هم هست. به هر حال هر تیمی در مقطعی دچار بحران می‌شود، اما به نظر من برای پرسپولیس در این فصل بیهوده بحران و حاشیه درست شد. درست است که ما 2 باخت بد داشتیم، اما الان با وجود این همه حرف‌ و حدیث در مکان چهارم هستیم و اگر منطقی باشیم، هنوز هم در کورس قهرمانی قرار داریم و می‌توانیم با حفظ آرامش امتیاز‌های از دست رفته را جبران کنیم.

اما یک طرز تفکر غلط هم میان تماشاگران جاافتاده است. این‌که پرسپولیس یا استقلال باید همیشه پیروز باشند یا هر فصل قهرمان شوند، این را قبول داری؟

به نظر من حتی اگر تماشاگر این توقع را داشته باشد حق دارد. هواداران ما در سرماوگرما همیشه همراه تیم هستند. بعضی از آنها حتی برای تهیه هزینه رفت و آمد به ورزشگاه با مشکل مواجه هستند؛ اما در هر مسابقه می‌آیند و همیشه پشتیبانی می‌کنند. بنابراین برد خواستن انتظار به جایی است، از تیم بزرگ هم همیشه انتظار قهرمانی وجود دارد.

اما میان هواداران پرسپولیس این فصل موجی حاکم بود که با یک پیروزی امیدوار و خوشحال شدند و حتی با یک تساوی ناامید، ناراضی و معترض. شاید همین مسائل در به هم خوردن تمرکز مربیان و بازیکنان هم نقش داشته است.

برای ما که بازی می‌کنیم و همین طور مربیان هیچ‌وقت ناامیدی وجود نداشته است حتی زمانی که باختیم، باید فراموش نکنیم که عوامل زیادی در موفقیت یا ناکامی یک تیم تاثیر دارند. شاید چنین رفتاری میان برخی تماشاگران وجود داشته، اما هواداران واقعی پرسپولیس شرایط تیم را درک کردند ضمن این که معتقدم تیم ما تا حدی هم بدشانسی آورد. الان هم گفتم چیزی را از دست نداده‌ایم و با امیدواری پیش می‌رویم.

از زمان حضور افشین پیروانی به عنوان سرمربی بحث تقویت کادر فنی و استخدام سرمربی خارجی مطرح بوده که هنوز هم ادامه دارد. نبودن حاشیه امنیت برای مربی در برخورد بازیکنان با پیروانی تاثیرگذار بوده است؟ پیروانی بارها از این که مجبور است پیش از هر تمرین به بازیکنان توضیح بدهد که سرمربی است و قرار نیست فعلا تغییری صورت بگیرد. ابراز ناراحتی کرده است.

من به عنوان یک بازیکن در این حد می‌‌توانم بگویم که آقای پیروانی در طول مدت حضورش عملکرد و کارنامه خوبی داشته است. این را آمار نشان می‌دهد. به هر حال شکست هم بخشی از فوتبال است که ممکن است برای هر مربی رخ بدهد. آقای پیروانی به دلیل جوانی براحتی می‌‌توانند با بازیکنان ارتباط برقرار کنند. شرایط بازی و شرایط روحی بازیکنان را خوب درک می‌کنند و چون تازه فوتبال را کنار گذاشتند، با مسائل روز آشنایی دارند، فکر می‌کنم باید با خیلی مسائل منطقی رفتار کرد و عجولانه تصمیم نگرفت.

مهم‌ترین نقطه قوت پرسپولیس در این فصل چیست؟

پرسپولیس بازیکنان حرفه‌ای دارد. در مقایسه با سال پیش و حتی طبق گفته بچه‌هایی که سال‌هاست در پرسپولیس هستند. امسال جو خوبی در تیم حاکم است. رفاقت و صمیمت‌ خاصی میان بازیکنان و مربیان وجود دارد و همین مهم‌ترین رمز موفقیت ما با وجود حاشیه‌های مختلف بوده است. همه به نوعی سعی داریم که پرسپولیس کمترین ضربه را از مسائل بیرونی بخورد و فکر می‌کنم تا حد زیادی موفق بودیم.

در مقطعی ظاهرا مشکلات مالی در پرسپولیس وجود داشت که باعث نارضایتی برخی بازیکنان شده بود، این مسائل بر طرف شده است؟

اگر منطقی باشیم هنوز هم در کورس قهرمانی قرار داریم و می‌توانیم با حفظ آرامش امتیازهای از دست رفته را جبران کنیم

همان زمان هم که گاهی از نارضایتی‌ها می‌گفتند، بیش از حد مساله را بزرگ می‌کردند، خوشبختانه این مشکلات در پرسپولیس وجود ندارد.

تغییر مدیرعامل تا چه حد در حل مسائل پرسپولیس موثر بود؟ آیا توانست شوک مثبتی به تیم وارد کند؟

خدا را شکر، شرایط در حال حاضر خوب است، ما کار خودمان را انجام دادیم و فقط برایمان مهم پیروزی پرسپولیس و کمتر کردن فاصله با صدر جدول بوده است.

بیشترین انتقادها در طول هفته‌های گذشته از لیگ متوجه خط دفاعی پرسپولیس بوده است. به عنوان یک مدافع مشکل را در کجا می‌بینی؟

به نظر من، دفاع کردن فقط مختص 4، 5 مدافع نیست. دفاع یک کار تیمی است که همه بازیکنان به نوبه خود در آن نقش دارند. اگر توجه کنید ما در خط دفاع بیشترین جابه‌جایی و تغییر و تحول را داشتیم، زمانی که بد گل می‌خوردیم، در ساختار دفاعی و کار تیمی دفاع با مشکل مواجه بودیم که خوشبختانه وضعیت در دو سه هفته اخیر بهتر شده و همه با دوندگی بسیار سعی دارند کارهای دفاعی را به خوبی انجام دهند که البته تجربه آقای پیروانی به عنوان یک مدافع به ما خیلی کمک کرده است؛ چون به هر حال از نزدیک با تمام مسائل دفاع آشنا بوده‌اند.

بازی با استقلال نزدیک است. به این مسابقه که حساسیت همیشگی خودش را دارد فکر کرده‌ای؟ به نظر می‌‌رسد پرسپولیس و استقلال حداقل از نظر آرامش روانی وضعیت متفاوتی با هم داشته باشند.

بازی قبلی این مسابقه خیلی مهم است. تمام سعی ما این است که در این مدتی که تا بازی استقلال مانده امتیازی از دست ندهیم تا بتوانیم در بازی مستقیم با استقلال هم بخشی از امتیازها را جبران کنیم. حقیقت این است که شرایط همه مسابقه‌ها مثل هم است. این که بازی با استقلال جذابیت بیشتری دارد به دلیل حضور تماشاگران زیادی است که به استادیوم آزادی می‌آیند و فکر می‌کنم هر تیمی که منطقی‌تر باشد و کمتر دچار احساسات حاکم بر ورزشگاه بشود، می‌تواند پیروز باشد. این بازی طوری است که شرایط روحی بیشتر از فنی تعیین‌کننده است و پرسپولیس از این بابت هیچ وقت مشکل نداشته است که امیدوارم در این مسابقه هم همین طور باشد.

ظاهرا قرار است داور ایرانی این مسابقه را قضاوت کند، فکر می‌کنی با این شرایطی که بر داوری‌ها حاکم است این امر بدون دردسر ممکن است؟

درست است که همیشه اعتراض‌هایی نسبت به داوری وجود دارد؛ اما فکر می‌کنم داور هم به عنوان یک انسان می‌تواند دچار اشتباه شود. ضمن این که قضاوت یک ‌بازی با آن شرایط واقعا سخت است. فکر می‌کنم اگر داور دقت بیشتری داشته باشد، داور ایرانی هم می‌تواند این بازی را قضاوت کند؛ اما به شرط آن که تماشاگران هم قبول کنند که داور ایرانی هم مثل هر داور دیگری ممکن است اشتباه کند.

به حضور در تیم ملی چقدر فکر می‌کنی؟

هدف هر بازیکنی این است که پیراهن تیم ملی کشورش را بپوشد. برای من مهم این است که تلاش کنم بهترین باشم و اگر نقطه ضعفی دارم برطرف کنم. اگر با همین طرز فکر پیش بروم، مطمئن هستم دیده می‌شوم. آقای دایی هم نشان داده که بهترین‌ها دعوت می‌شوند و برای رسیدن به این شرایط تلاش می‌کنم.

سقف آرزوی نبی‌الله باقری‌ها در فوتبال چیست؟

راستش را بخواهید. زمانی حدود چهار پنج سال پیش یک روز با اتوبوس به دهکده المپیک می‌رفتم. آن موقع در لیگ 2 بازی می‌کردم وقتی از کنار ورزشگاه آزادی گذشتم با خودم فکر کردم خدایا یعنی می‌شود من هم یک روز در ورزشگاه آزادی مقابل یکی از 2 تیم پرسپولیس و استقلال بازی کنم؟ چند وقت پیش پس از بازی سایپا یاد آن روز افتادم و فهمیدم چقدر دنیا کوچک است. با خودم فکر کردم کاش از خدا چیز بزرگ‌تری خواسته بودم. به همین دلیل فکر می‌کنم باید در زندگی و فوتبال آرزوهای بزرگ داشت.

حالا این آرزوی بزرگ چیست؟

با تیم ملی در جام جهانی بازی کنم.

حرف خاصی اگر باقی مانده است؟

نه، فقط به هواداران پرسپولیس می‌گویم که مطمئن باشند ما نهایت تلاشمان را به کار می‌گیریم تا خواسته آنها را در لیگ و بازی‌های آسیایی برآورده کنیم.

سارا احمدیان

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها