یادداشتی بر فیلم سینمایی آستریکس و اوبلیکس

دستمایه قرار دادن موضوعات جدی برای ساخت یک فیلم کمدی که بتواند لبخند را بر لبان مخاطبان بنشاند ، موضوعی است که اگر با پرداخت مناسب همراه باشد ، می تواند موفق از آب درآید.

کد خبر: ۲۱۰۴۵

حتی اگر هدف این سینما سرگرمی باشد و قصد پیام رسانی نداشته باشد، پیمودن این مسیر به امتحانش می ارزد. فیلم سینمایی آستریکس و اوبلیکس با بهره گیری از واقعیت خطیری چون امپراتوری عظیم روم از عهده این امر برآمده است . رویکرد کمیک به جدال رومیان با روستاییان فرانسوی برای گرفتن باج و خراج و مقاومت روستاییان با استفاده از معجونی که توان آنها را چند برابر می کند، این تصور را در ذهن می پروراند که در دل رویدادهای جدی هم می توان به سراغ موضوعات خنده دار رفت . همان طور که قابل پیش بینی است در این کمدی جنگی که امپراتوری روم یکی از 2ابرقدرت دوران باستان مورد هجو قرار می گیرد، آدمهای خوب و بد آن ، همه دوست داشتنی هستند. به طوری که از چهره عبوس و جدی قیصر روم و سربازانش خبری نیست . داستان راجع به آستریکس و اوبلیکس 2روستایی ساده دل و شوخ و شنگ فرانسوی است که با بذله گویی و شیرین کاری هایشان ، قیصر و دار و دسته اش را به بازی می گیرند. فیزیک و خلق و خوی متفاوت آن دو یادآور لورل و هاردی زوج معروف این ژانر است . تقابل 2قطب متضاد یعنی سیاست و تدبیر و استفاده از قدرت نظامی رومیان از یک طرف و شجاعت ، بی باکی و بی پیرایگی روستاییان از طرف دیگر در قالب یک داستان منسجم لحظات شادی را برای بینندگان فراهم می آورد. به طور مثال به سکانس های مفرحی می توان اشاره کرد که چنین فضایی را فراهم کرده است ؛ دعوا بر سر بو دادن و یا بو ندادن ماهی که در نهایت به جنگ ماهی میان روستاییان ختم می شود، زیر سنگ ماندن آستریکس و اوبلیکس ، لت و پار شدن یگانهای منظم و مسلح رومیان در دشت سرسبز به وسیله روستاییان و... نقش نمادین معجون جادویی که روستاییان به وسیله آن رویین تن می شوند در پرداخت داستان بخوبی به کار رفته است . وقتی این برگ برنده به دست دشمن می افتد، باید به دنبال معجون بهتری بود. معجونی که با تکثیر آستریکس و اوبلیکس شکست قطعی رومیان را رقم می زند. کما این که خود فیلم هم با آمیختگی فصلهای جدی و شوخی معجونی پرطمطراق شده است . در هر حال با اوضاع و احوال فعلی سینمای ایران ، فیلمسازان ما هم می توانند با نیم نگاهی به وقایع تاریخی از این ژانر غافل نمانند. کاری که اگر بخوبی صورت گیرد، موجبات آشتی مجدد مخاطبان با سینما را تا حدودی فراهم می آورد. در نهایت این که جا دارد به ابتکار عمل دوبله فیلم اشاره کرد که استفاده از لهجه های مختلف اقوام ایرانی حال و هوای وطنی به آن داده است.