استفاده از طنز واقعیت یا سطحی نگری

چندی است که شاهد پخش مجموعه طنز پاورچین در تلویزیون هستیم یکی از ویژگی های اصلی این مجموعه تعدد بازیگران است.
کد خبر: ۱۹۶۱۵
بازیگران این سریال از فاصله های سنی مختلف تشکیل شده اند که بر جذابیت سریال می افزاید. همچنین لحن خاص بازیگران و حرکات طنزگونه آنان ، جلوه خاصی به این برنامه بخشیده است . اما اگر بخواهیم با دیدی نقادانه به این سریال نگاه کنیم ، به مسائل دیگری برمی خوریم . از جمله این که طرز صحبت کردن شخصیت های سریال بسیار تصنعی است . استفاده از دیالوگ ها و اصطلاحات تکراری در سرتاسر یک قسمت از سریال بیننده را تا حدی خسته می کند. همچنین حرکات بازیگران با وجود این که بر طنزگونه بودن سریال می افزاید، بارمعنایی آن را پایین می آورد و چیزی که پس از تمام شدن یک قسمت نصیب بیننده می شود، جز یک لبخند ظاهری نیست . یک نکته قابل توجه این است که شیوه بازی مهران مدیری در این سریال کل مجموعه را به آیتم شبیه کرده است که نگاه کردن به دوربین یکی از این موارد است . در طول پخش هر قسمت از طنز پاورچین ، با صحنه های یکسان و دیالوگ های تکراری مواجه هستیم . به طوری که بیننده می تواند در هر لحظه اعمال و گفتار بازیگران را حدس بزند و روابطی که میان اعضای خانواده وجود دارد، بسیار تصنعی و بظاهر صمیمی است . نکته حایز اهمیت دیگر این است که در این سریال زنان نقش فرعی و کمرنگی دارند و در واقع حضور آنها بواسطه حضور قاطع مردان لمس می شود عوامل این سریال باید توجه داشته باشند که یک برنامه طنز ، علاوه بر خنداندن رسالت دیگری به عهده دارد که عبارت است از: برانگیختن حس تامل در بیننده و به فکر واداشتن او. نمی توان با این توجیه که باید واقعیت ها را نشان داد، افراد را به سمت سطحی نگری سوق داد. بلکه باید بیننده را تشویق کرد که در حین تماشای مجموعه فقط به عوامل ظاهری و سطحی بسنده نکند.

فاطمه جم اوغلی
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها