آیا شما خودشکوفا هستید؟

خودشکوفایی یعنی شناخت و کشف استعدادهای نهفته، حرکت به سمت تبلور آن‌ها و همچنین انجام بهترین کارهایی که بتوانیم در جهت پویایی آن انجام دهیم.

برای رسیدن به این مهم، لازم است در مسیر خودشناسی گام برداشته و در جهت پویایی آن حرکت کنیم.

البته که در این راه، نیازها طبقه‌بندی شده‌اند. ابتدا نیازهای پایه و بعد به ترتیب، بخش‌های تحول‌یافته مطرح می‌شوند.

نیازهای زیستی در پایین‌ترین و ابتدایی‌ترین سطح تعریف شده‌اند. در واقع، تأمین این نیازها به جهت ادامه حیات و زنده ماندن کارآمد است.

بعد از آن، انسان به سمت نیازهای ایمنی و آینده‌نگری حرکت می‌کند؛ مثل بیمه و پس‌انداز.

در واقع، هرگاه انسان از نیازهای زیستی و ایمنی عبور کرده باشد، به سمت سطح بالاتر گام برمی‌دارد؛ یعنی احساس تعلق، دوست داشتن و دوست داشته شدن.

آرام‌آرام از این مرحله هم گذر کرده و به سمت دستیابی به احترام و عزت نفس حرکت می‌کند و پیوسته تلاش می‌کند با عملکرد شایسته، به دنبال حفظ جایگاه، شأن و منزلت خود باشد.

دستیابی به این جایگاه مستلزم رسش یا پختگی در تفکر و بینش است که در رفتار و عملکرد افراد متبلور می‌شود.

در آخرین مرحله است که فرد به دنبال کسب جایگاه ارزشمندتری که به کمال نزدیک‌تر است حرکت می‌کند که همان خودشکوفایی نامیده می‌شود.

البته افراد کمتری از انسان‌ها به این قابلیت می‌رسند؛ زیرا این مرحله از تحول بسیار بنیادی‌تر و سخت‌تر از بقیه مراحل است.

دانستن ویژگی‌های خودشکوفایی به ما کمک می‌کند که درک بهتری از آن داشته باشیم و خود را ارزیابی کنیم که در کدام سطح حرکت می‌کنیم و برای رسیدن به خودشکوفایی چه کارهایی باید انجام دهیم.

ویژگی‌های افراد خودشکوفا

افراد خودشکوفا به سمت رشد و تعالی حرکت می‌کنند.

افراد خودشکوفا به دنبال یادگیری و رشد هستند، در صورتی که افراد عادی به دنبال تأمین نیازهای روزمره خود هستند.

این افراد در شکرگزاری نعمت‌هایی که دارند قوی هستند و شکرگزاری روزانه بخش جدایی‌ناپذیر عملکرد آن‌هاست.

افراد خودشکوفا به دنبال پویایی خود هستند، نه به فکر آسیب زدن به دیگران.

آن‌ها در مسیر رسیدن به هدف از طی مسیر لذت می‌برند و نگاه تک‌بعدی فقط به رسیدن به مقصد ندارند.

آن‌ها اعتقاد به نسبی بودن انسان دارند و خود را مطلق نمی‌بینند.

از یادگیری، شنیدن، گوش دادن و آموختن سرشار از لذت می‌شوند.

یکی از ویژگی‌های خوب این افراد تواضع و فروتنی است.

از فرهنگ‌پذیری بالایی برخوردار هستند و احترام به هنجارهای اجتماعی بخش جدایی‌ناپذیر شخصیت آن‌هاست.

در ارتباطات انسانی و روابط دوستانه عملکرد خوبی دارند، ولی دوستی عمیق برای آن‌ها همراه با محدودیت است.

ارتباط ارزشمندی با کائنات دارند.

طبیعت‌دوست هستند و از بودن در طبیعت لذت می‌برند.

هدفمند هستند و برای اهداف خود برنامه‌ریزی می‌کنند.

از ناشناخته استقبال می‌کنند و به دنبال یادگیری هستند.

آن‌ها خود را همان‌گونه که هستند می‌پذیرند.

همیشه در جست‌وجوی کمال هستند و در این زمینه خستگی‌ناپذیرند.

تنهایی برای آن‌ها موقعیتی جهت رشد و شکوفایی است؛ نه‌تنها از آن گلایه و شکایت ندارند، بلکه به‌خوبی از آن بهره می‌برند.

افرادی باگذشت و بخشنده هستند.

دوستدار انسان‌ها، طبیعت و حیوانات هستند.

این گروه از افراد به طبیعت آسیب نمی‌زنند.

می‌توانند از امور دنیوی فاصله بگیرند؛ معنویات برایشان ارزشمندتر است.

برای دیگران خوب می‌خواهند و برای اطرافیان خود ضرری ندارند.

به زندگی و آینده خوش‌بین هستند.

در مواجهه با چالش‌ها با تدبیر رفتار می‌کنند.

وجودشان برای دیگران باعث آرامش است.

حالا خود را ارزیابی کنید که شما چقدر خودشکوفا هستید؟

موفق باشید.