نبرد بزرگ در تبریز

دو تیم در حالی به این مسابقه رسیده‌اند که شروعی بی‌نقص داشته‌اند؛ هر دو در دو هفته نخست ۶امتیاز گرفته‌اند، اما جنس این شروع برایشان کمی متفاوت بوده است. تراکتور با دو پیروزی ۲ بر صفر مقابل پیکان و سپاهان، هنوز گلی دریافت نکرده و پرسپولیس پس از برد ۲ بر صفر برابر شمس‌آذر، استقلال خوزستان را ۴ بر یک شکست داده است.
همین تفاوت، نخستین جذابیت مسابقه امروز را شکل می‌دهد؛ یک طرف بهترین خط دفاعی شروع فصل را دارد و طرف دیگر تیمی که در دو هفته اول، ۶ گل زده و نشان داده برای گلزنی تنها به یک ستاره وابسته نیست. پرسپولیس در دو بازی گذشته ۶ گل خود را توسط ۶ بازیکن متفاوت به ثمر رسانده است: محمدمهدی محبی، محمد عمری، محمد خدابنده‌لو، علی علیپور، ایگور سرگیف و پوریا شهرآبادی. این یعنی تراکتور نمی‌تواند برای مهار حملات حریف فقط روی متوقف کردن یک مهاجم یا یک بازیکن کلیدی حساب کند.
در طرف مقابل، اما تراکتور با همان ویژگی‌ای وارد مسابقه می‌شود که فصل گذشته نیز یکی از مهم‌ترین عوامل موفقیتش بود؛ ساختار دفاعی منظم و کم‌اشتباه. تیم جواد نکونام در ۱۸۰ دقیقه ابتدایی فصل حتی یک گل هم دریافت نکرده و مقابل دو رقیب، دو کلین‌شیت ثبت کرده است. حالا این خط دفاعی باید برابر تیمی قرار بگیرد که اتفاقا عادت دارد خیلی زود وارد فاز هجومی شود.
آمار گل‌های پرسپولیس یک نکته مهم را درباره دقایق ابتدایی مسابقه نشان می‌دهد. چهار گل از ۶ گل این تیم در دو هفته نخست در دقایق ۶، ۱۰، ۱۵ و ۲۰ به ثمر رسیده‌اند. به عبارت دیگر، شاگردان مهدی تارتار نشان داده‌اند که برای پیدا کردن راه دروازه حریف نیاز ندارند مدت زیادی برای گرم شدن صبر کنند. شروع بازی می‌تواند برای تراکتور بسیار تعیین‌کننده باشد؛ اگر میزبان بتواند موج نخست حملات پرسپولیس را کنترل کند، احتمالا مسابقه به سمت بازی حساب‌شده‌تر و کنترل‌شده‌تری پیش خواهد رفت.
 کفه سنگین پرسپولیس
البته پرسپولیس برای پیروزی فقط به فرم فعلی‌اش تکیه نمی‌کند و تاریخ تقابل‌ها نیز تا حد زیادی به سود سرخ‌پوشان تهرانی است. دو تیم تاکنون ۳۵ بار در لیگ برتر مقابل یکدیگر قرار گرفته‌اند که حاصل آن ۱۸ پیروزی برای پرسپولیس، ۱۰ برد برای تراکتور و ۷ تساوی بوده است. در این مسابقات، پرسپولیس ۴۲ گل زده و تراکتور ۲۹ بار دروازه رقیب را باز کرده است. روند سال‌های اخیر حتی واضح‌تر است. تراکتور در ۶ تقابل اخیر لیگ برتری برابر پرسپولیس نتوانسته به پیروزی برسد و در این بازه ۴ بار شکست خورده و ۲ بار به تساوی رسیده است. در ۱۵ بازی اخیر دو تیم در لیگ نیز پرسپولیس ۹ برد داشته، تراکتور تنها ۲ بار پیروز شده و ۴ مسابقه مساوی شده است. با این حال، یک اتفاق مهم در حافظه نزدیک تراکتوری‌ها وجود دارد که می‌تواند به این تیم اعتمادبه‌نفس بدهد: پیروزی مقابل پرسپولیس در جام حذفی فصل گذشته. بردی که نشان داد طلسم شکست‌ناپذیری حریف در همه رقابت‌ها همیشگی نیست.
حتی در تبریز نیز پرسپولیس دست بالاتر را داشته، هرچند فاصله چندان زیاد نیست. در ۱۸ دیداری که تراکتور میزبان بوده، پرسپولیس ۷ بار برنده شده، تراکتور ۶ برد به دست آورده و ۵ مسابقه مساوی شده است. جالب‌تر اینکه تعداد گل‌های دو تیم در این بازی‌ها کاملا برابر است؛ هر کدام ۱۸ گل. با این حال، تراکتور در ۶ میزبانی اخیر خود مقابل پرسپولیس نتوانسته برنده شود و حالا باید بدون حضور تماشاگرانش برای پایان دادن به این روند تلاش کند. بازی پشت در‌های بسته، بخشی از مزیت سنتی میزبانی تراکتور را از بین می‌برد و کار نکونام را برای مدیریت مسابقه دشوارتر می‌کند.
 تقابل نیمکت‌ها
در نیمکت‌ها نیز یک دوئل آماری جالب شکل گرفته است. مهدی تارتار در ۲۴ مسابقه لیگ برتری برابر تراکتور تنها یک بار پیروز شده، ۹ بار مساوی کرده و ۱۴ شکست داشته است. تیم‌های او در این مسابقات فقط ۱۵ گل زده‌اند و ۴۱ گل دریافت کرده‌اند. حتی ۵ تقابل اخیر او با تراکتور در لیگ ۵شکست متوالی را برایش رقم زده است. حالا حضور روی نیمکت پرسپولیس، شاید بهترین فرصت تارتار باشد تا این آمار منفی را تغییر دهد.
در سوی مقابل، جواد نکونام نیز مقابل پرسپولیس کارنامه چندان درخشانی ندارد. تیم‌های او در ۱۱بازی لیگ برتری مقابل سرخ‌پوشان تنها یک برد به دست آورده‌اند، ۴ بار مساوی کرده‌اند و ۶بار شکست خورده‌اند. آنها در این ۱۱ مسابقه فقط ۴گل زده‌اند و ۹ گل دریافت کرده‌اند؛ آماری که نشان می‌دهد تقابل‌های نکونام با پرسپولیس معمولا مسابقاتی کم‌گل و محتاطانه بوده‌اند.
با این حال، در تقابل مستقیم دو مربی، داستان متفاوت است. نکونام و تارتار تاکنون ۱۰ بار برابر یکدیگر قرار گرفته‌اند که سهم نکونام ۳ برد و سهم تارتار یک برد بوده و ۶ مسابقه نیز مساوی شده است. مجموعا ۱۴ گل در این ۱۰ بازی به ثمر رسیده؛ یعنی میانگین ۱.۴ گل در هر مسابقه؛ بنابراین اگر این سابقه را کنار آمار شروع فصل دو تیم بگذاریم، یک تضاد جالب شکل می‌گیرد: پرسپولیس با شروعی هجومی و تراکتور با دفاعی مستحکم وارد مسابقه می‌شوند، اما سابقه دو مربی از یک نبرد محتاطانه و کم‌گل خبر می‌دهد.
همه چیز آماده یک دوئل بزرگ است؛ تراکتور می‌خواهد با ادامه کلین‌شیت‌ها، حفظ شروع مقتدرانه و شکستن طلسم لیگ برتری پرسپولیس، پیام روشنی به مدعیان بدهد. پرسپولیس هم به دنبال آن است که با ادامه روند گلزنی و استفاده از تنوع هجومی خود، از تبریز با یک نتیجه بزرگ خارج شود. شاید در نهایت یک اشتباه، یک ضدحمله یا حتی یک ضربه ایستگاهی سرنوشت بازی را مشخص کند. مسابقه‌ای که روی کاغذ فقط سه امتیاز دارد، اما برای دو مدعی اصلی فصل، می‌تواند چیزی بسیار بیشتر از آن باشد؛ نخستین محک جدی برای فهمیدن اینکه کدام تیم واقعا آماده جنگیدن برای قهرمانی است.