این اسپانیا قهرمان جهان است‌

قربانی را از نسل مربیان جوان و خوب فوتبال می‌دانند. او وقتی درباره فوتبال حرف می‌زند، فقط گوش می‌دهید. چیز‌هایی از دل بازی می‌گوید که شاید کمتر شنیده‌اید. به همین بهانه سر وقتش رفتیم تا درباره جدال زیبای فرانسه و اسپانیا گفت‌و‌گو کنیم. 

 آقا پیروز شما فنی عالی حرف می‌زنید و البته گاهی هم جنجالی! برای ما بازی فرانسه و اسپانیا را تحلیل کن...
آقای دلافوئنته. دو هیچ که نه، از نظر من سه هیچ. وای عجب مسابقه‌ای. برنده این بازی دلافوئنته بود. نبرد مربیان را او برد. مچ دیدیه دشان را خواباند. رابطه‌ای بین هافبک و فوروارد فرانسه دیدید؟ با پرسی عجیب، فلج‌شان کردند. خیلی مسابقه عجیب و غریبی بود. این اسپانیا که من دیدم قهرمان می‌شود. 
 پس این تحلیل خلاصه‌تان از بازی است. 
من رقابت را رقابت مربیان می‌دیدم تا تیم‌ها. جنگ تاکتیک‌ها بود. بخواهم جزئی‌تر بگویم، اسپانیا تمرکزش را روی قطع رابطه هافبک‌ها با امباپه، دمبله و بارکولا گذاشت. اولیسه هم نتوانست پاس خوبی به مهاجم‌ها برساند. یک توپ سالم رسید؟ چرا؟ چون اسپانیا از جلو پرس می‌کرد. شوامنی و ربیو اصلا نتوانستند توپ سالم برسانند. اولیسه و امباپه مجبور شدند به عقب بیایند و توپ بگیرند. به خاطر همین از باکس حریف کاملا دور بودند. اگر دقت کرده باشی، امباپه بیشتر گل‌هایش را از منطقه ۱۸ به ثمر می‌رساند ولی در این مسابقه حتی یک موقعیت از آن منطقه نداشت. مجبور می‌شد به عقب بیاید. اسپانیا بالا دفاع می‌کرد؛ مخصوصا هافبک‌های فرانسه را به شدت پرس کردند. این باعث می‌شد توپی که به امباپه و دمبله برسد، توپ بلند باشد. ضربه اول را هم چه کسانی می‌زدند؟ بازیکنان اسپانیا. آنها با پوشش مناسب، کلا بازیکنان فرانسه را از بازی خارج کردند. کوبارسی و لاپورت هم بالا بازی می‌کردند. من اصلا یادم نمی‌آید که دمبله و امباپه اینطور اسیر شده باشند. باید از سرمربی اسپانیا تمجید کنید. فوق‌العاده بود. بازی‌های قبلی من اثربخشی بازیکنان را در برد خیلی پررنگ‌تر دیدم ولی این بار به نظرم تفکرات کادر فنی اسپانیا برنده مسابقه بود. 
 به عنوان یک بیننده در خیلی از زمان‌های بازی تصور می‌کردیم اسپانیا دو بازیکن بیشتر دارد. این چطور اتفاق افتاد؟ 
به خاطر ساختار درست بود. منطقه‌ای، توپ را کاملا آورلود می‌کردند.
(برتری نفری در نواحی مختلف زمین). با توجه به کیفیت بازیکنان فرانسه هم نقشه‌شان را اجرا می‌کردند. مناطق مختلف را آورلود می‌کردند تا برتری کیفیتی را از بین ببرند. مثلا وقتی کیلیان امباپه صاحب توپ می‌شد، دو و حتی سه نفر او را محاصره می‌کردند. اگر از نفر اول هم رد می‌شد، نفر دوم توپ را می‌گرفت. این اتفاق دقیقا برای اولیسه و دمبله هم می‌افتاد. اولیسه چند بار توپ را به خاطر همین آورلود از دست داد؟ بازیکنان اسپانیا مثل ساعت کار می‌کردند و حتی یک اشتباه هم نداشتند. مناطق مختلف را با پرس و تله‌ای که گذاشتند، تصاحب کردند. خیلی عجیب بود که اسپانیا عقب ننشست. حالا یکسری دقایق دفاع کرد ولی بالا دفاع می‌کرد طوری که مهاجم‌های فرانسه مجبور بودند عقب بیایند. همین اتفاق باعث شد در نیمه اول به خاطر اشتباه دینیه که آگاهی محیطی نداشت، پنالتی بگیرند. بازی جوری پیش رفت که اسپانیا می‌خواست. این پنالتی هم خیلی روی سر و شکل بازی اثر گذاشت. 
 می‌شود گفت این مسابقه فنی‌ترین بازی جام بود؟ 
شاید برای عامه، بازی‌های دیگری بود که جذابیت بیشتری داشت ولی از نظر کارشناسی فوتبال، به نظرم این جذاب‌ترین بازی بود، چون جنگ تاکتیک‌ها را داشتیم. بازی کاملا فنی بود. می‌شد ببینی که مربیان دارند با هم بازی می‌کنند. خیلی وقت‌ها دوربین روی صورت دشان می‌رفت می‌دیدیم که چقدر دچار استیصال شده. سرش را تکان می‌داد. به نظرم این بازی یک شطرنج تاکتیکی بود. اگر نگوییم فنی‌ترین بازی، اما یکی از فنی‌ترین مسابقات این دوره از مسابقات بود. 
 شاید هم بتوان گفت یکی از یک‌طرفه‌ترین بازی‌های تاریخ جام جهانی. 
دو نکته بگویم. خیلی‌ها فکر می‌کنند اسپانیا به فرانسه غالب بود. تماشاگران عادی فکر می‌کنند وقتی توپ داشته باشی، یعنی غالب هستی ولی در فوتبال مدرن یک مورد جالب وجود دارد؛ می‌توانی توپ را به حریف بدهی و غالب بازی باشی. روشن‌تر توضیح بدهم تا متوجه شوید. اسپانیا وقتی توپ نداشت، به طور کامل حملات فرانسه را پیش‌بینی می‌کرد. چطور؟ با ساختار دفاعی. با تشکیل خط دفاع از بالا. با پرس از جلو. کاملا مشخص بود که فرانسه توپ را دارد ولی نمی‌تواند حمله کند. از آن طرف، وقتی توپ را می‌گرفت -این نکته‌ای بود که هیچ تیمی در این جام نداشت- با توپ دفاع می‌کرد. حتما گیج شده‌اید. این یک حربه فوق‌العاده است. شما می‌تونید با حفظ توپ، به حریف موقعیت ندهید و کانتر پرس حریف را بشکنید. به نظرم بهترین و شایسته‌ترین تیم جهان در حفظ توپ با اختلاف اسپانیاست. حتی اجازه نداد کانتر‌پرس (پرس بازپس‌گیری سریع توپ) فرانسه شکل بگیرد. من این حفظ توپ را در هیچ تیمی در دنیا ندیده‌ام. این هم مشتقی از بازی بارسلوناست. دلافوئنته توانست این سبک را جا بیاندازد، مخصوصا بازی حضور بازیکنانی، چون رودری و اولمو. اینها کننده کار هستند. حالا بگذارید شفاف‌تر بگویم داستان چیست. شما با حفظ توپ، حریف را بیشتر می‌دوانی، آنها را خسته می‌کنی، در عین حال خودتان استراحت می‌کنید. این کار باعث می‌شود تا حریف را به لحاظ روحی و روانی هم خسته کنید. فکر می‌کنید چرا امباپه، اونای سیمون گلر اسپانیا را زد؟ چون از نظر روانی خسته شده بود که از کوره در رفت.