سکاندار کاخ سفید بعد از ناکامیهای اخیر پاکسازی جناحی در حزب جمهوریخواه را شدت بخشیدهاست
استعفای اجباری مخالفان جنگ
دونالد ترامپ رئیسجمهور ایالات متحده آمریکا پس از بروز اختلافات جدی با برخی چهرههای نزدیک به جریان «ماگا» بر سر رویکرد خصمانه سیاست خارجی، بهویژه در قبال ونزوئلا، ایران و کوبا دست به تصفیه گستردهای در کابینه خود زده است.
این اختلافات که ریشه در تفسیر متفاوت از اصول « اول آمریکا» دارد، اکنون این مخالفتها به برکناری و کنار گذاشتن مقامات ارشد انجامیده و نشاندهنده تغییر جهت در درون محافل کاخسفید بهسمت جناح راست نئوکان جمهوریخواهان است. در تازهترین مورد، شامگاه جمعه تولسی گابارد مدیر اطلاعات ملی به شکل غیرمستقیم و با استناد به تشخیص سرطان همسرش از سمت خود کنار گذاشته شد. گابارد که از مخالفان سرسخت تشدید درگیریها با ایران بود و در شهادتهای کنگره بر نبود شواهد کافی برای تهدید فوری هستهای تهران تاکید کرده بود، پیشتر نیز از برنامهریزیهای کلیدی مانند عملیات ونزوئلا کنار گذاشته شده بود. چهرههای جدیدی که با شعارهای ضدجنگ و تمرکز بر آمریکا بههمراه ترامپ به قدرت رسیدند، اکنون هدف این تصفیه قرار گرفتهاند. این روند نهتنها بازتاب شکاف عمیق درون جنبش ماگاست بلکه حاکی از آن است که سیاست خارجی تهاجمی ترامپ بر اولویتهای برخی حامیان اولیه غلبه کرده و تعادل قوا را در کابینه بهسمت تندروهای مداخلهگر تغییر داده است. این تصفیهها در آستانه انتخابات میاندورهای، میتواند بر انسجام جمهوریخواهان تاثیرگذار باشد.
انشقاق در حامیان ترامپ
تصاحب مقام ریاست جمهوری توسط ترامپ بهعنوان یک «انقلاب سیاسی» در جامعه این کشور قلمداد میشد. اقشار زخم خورده از رویکردهای نئولیبرالی بوش و اوباما حولمحور جنبش ماگا جمع شده تا صدای خود را به راهروهای تصمیمسازی واشنگتن برسانند اما چهلوهفتمین رئیسجمهور آمریکا با آشکارسازی تمایلات توسعهطلبانهاش از کارائیب تا خلیج فارس تحت حمایت چهرههای نئوکانی مانند مارکو روبیو، آب سردی بر پیکر حامیان «اول آمریکا» ریخت.
فارغ از گابارد، جو کنت مدیر مرکز ملی ضدتروریسم در ۱۷مارس (۲۶اسفند) استعفا داد. او صراحتا اعلام کرد که ایران تهدید فوری برای آمریکا ندارد و جنگ با این کشور را نتیجه فشارهای خارجی میداند. کنت که پیشتر از حامیان ترامپ بود نتوانست سیاست تهاجمی دولت را با اصول اول آمریکای کارزارهای انتخاباتی پیشین تطبیق دهد. استعفای او یکی از بارزترین نمونههای خروج مقامات مخالف جنگ از دولت ترامپ محسوب میشود. در همین راستا، مارجوری تیلور گرین، نماینده پیشین کنگره و چهره برجسته ماگا نیز بهدلیل مخالفت شدید با عملیات ونزوئلا و سیاستهای جنگی در برابر ایران تحت فشار سیاسی قرار گرفت. او علنا هشدار داد که اعزام نیرو به ایران میتواند به «انقلاب سیاسی» دیگری در آمریکا منجر شود و این اقدامات را خیانت به شعار اول آمریکا دانست.
حکومت وحشت در واشنگتن
در میان تصفیههای گسترده دولت ترامپ، مقاماتی سابقی مانند کریستی نوئم، وزیر امنیت داخلی و پم بوندی، دادستان کل هرچند مستقیما در تصمیمگیریهای سیاست خارجی نقشی نداشتند اما مواضعشان نسبت به رویکرد تهاجمی در قبال ایران و ونزوئلا محتاطانهتر و نزدیکتر به دیدگاههای تولسی گابارد و جو کنت بود که زمینه خروجشان از دولت فدرال را فراهم کرد.
این مقامات بر لزوم تمرکز بر امنیت داخلی، جلوگیری از درگیریهای خارجی پرهزینه و اولویت دادن به اصول اول آمریکا بدون مداخله گسترده تاکید داشتند. منابع آگاه به جراید غربی گزارش دادهاند که این همگرایی موضعی باعث حاشیهنشینی یا فشار غیرمستقیم بر آنها شده و این رویکرد سرکوبگرایانه بخشی از روند حذف صداهای مخالف جنگ از حلقه قدرت بهشمار میرود.
نشانههایی وجود دارد که حتی کش پتل، مدیر افبیآی و جیدی ونس معاون رئیسجمهور ممکن است جان سالم به در نبرند. هرچند ماجرای ترور مشکوک رئیسجمهور ترامپ در آوریل فعلا پتل را در موقعیت امنتری قرار داده و فشارها را موقتا کاهش داده اما اختلافات پنهان بر سر سیاست خارجی تهاجمی حتی میان معاون ترامپ با جناح نئوکان نیز پابرجاست. گمانهزنیهایی وجود دارد که پس از انتخابات میاندورهای ۲۰۲۶، ونس ممکن است تحت فشار غیرمستقیم قرار گیرد تا فضای بیشتری برای چهرههای تندروتر در
امور خارجی باز شود.
خانهتکانی پنتاگون
پاکسازی عناصر فاقد وفاداری مطلق محدود به چهرههای سیاسی نماند و گریبان مقامات نظامی را نیز گرفته است. بهعنوان نمونه ژنرال رندی جورج، رئیس ستاد ارتش آمریکا در آوریل تحت فشار شدید پیت هگست، وزیر جنگ مجبور به بازنشستگی زودهنگام شد. این فرمانده باسابقه از مخالفان جدی عملیات زمینی در ایران محسوب میشد که خروج وی شکاف جدی میان افراد باتجربه و وفاداران به شخص ترامپ را نمایانتر کرد.
درراستای همین روند، ژنرال دیوید هودن، فرمانده فرماندهی تحول و آموزش ارتش و ژنرال چارلز براون، رئیس سابق ستاد مشترک نیز با فشار مستقیم مواجه و برکنار یا به بازنشستگی اجباری کشانده شدند. این مقامات نظامی نسبت به گسترش درگیری با ایران و ونزوئلا هشدار داده و بر لزوم ارزیابی دقیقتر ریسکها تاکید داشتند اما هگست و ترامپ آنها را مانع اجرای سریع «سیاست قدرت» میدانستند.
افسرانی برجسته دیگری مانند ژنرال تیموتی هاو و دریادار لیزا فرانکتی نیز تحت فشار مشابه قرار گرفته و مجبور به خروج شدند. این افراد بهدلیل مخالفت پنهان یا آشکار با رویکرد خصمانه ترامپ در سیاست خارجی هدف قرار گرفتند. تحلیلگران این روند سیاسی برکناریها را بسیار خطرناک برای قوای مسلح آمریکا از حیث کارآمدی ارزیابی کردند.
انشقاق در حامیان ترامپ
تصاحب مقام ریاست جمهوری توسط ترامپ بهعنوان یک «انقلاب سیاسی» در جامعه این کشور قلمداد میشد. اقشار زخم خورده از رویکردهای نئولیبرالی بوش و اوباما حولمحور جنبش ماگا جمع شده تا صدای خود را به راهروهای تصمیمسازی واشنگتن برسانند اما چهلوهفتمین رئیسجمهور آمریکا با آشکارسازی تمایلات توسعهطلبانهاش از کارائیب تا خلیج فارس تحت حمایت چهرههای نئوکانی مانند مارکو روبیو، آب سردی بر پیکر حامیان «اول آمریکا» ریخت.
فارغ از گابارد، جو کنت مدیر مرکز ملی ضدتروریسم در ۱۷مارس (۲۶اسفند) استعفا داد. او صراحتا اعلام کرد که ایران تهدید فوری برای آمریکا ندارد و جنگ با این کشور را نتیجه فشارهای خارجی میداند. کنت که پیشتر از حامیان ترامپ بود نتوانست سیاست تهاجمی دولت را با اصول اول آمریکای کارزارهای انتخاباتی پیشین تطبیق دهد. استعفای او یکی از بارزترین نمونههای خروج مقامات مخالف جنگ از دولت ترامپ محسوب میشود. در همین راستا، مارجوری تیلور گرین، نماینده پیشین کنگره و چهره برجسته ماگا نیز بهدلیل مخالفت شدید با عملیات ونزوئلا و سیاستهای جنگی در برابر ایران تحت فشار سیاسی قرار گرفت. او علنا هشدار داد که اعزام نیرو به ایران میتواند به «انقلاب سیاسی» دیگری در آمریکا منجر شود و این اقدامات را خیانت به شعار اول آمریکا دانست.
حکومت وحشت در واشنگتن
در میان تصفیههای گسترده دولت ترامپ، مقاماتی سابقی مانند کریستی نوئم، وزیر امنیت داخلی و پم بوندی، دادستان کل هرچند مستقیما در تصمیمگیریهای سیاست خارجی نقشی نداشتند اما مواضعشان نسبت به رویکرد تهاجمی در قبال ایران و ونزوئلا محتاطانهتر و نزدیکتر به دیدگاههای تولسی گابارد و جو کنت بود که زمینه خروجشان از دولت فدرال را فراهم کرد.
این مقامات بر لزوم تمرکز بر امنیت داخلی، جلوگیری از درگیریهای خارجی پرهزینه و اولویت دادن به اصول اول آمریکا بدون مداخله گسترده تاکید داشتند. منابع آگاه به جراید غربی گزارش دادهاند که این همگرایی موضعی باعث حاشیهنشینی یا فشار غیرمستقیم بر آنها شده و این رویکرد سرکوبگرایانه بخشی از روند حذف صداهای مخالف جنگ از حلقه قدرت بهشمار میرود.
نشانههایی وجود دارد که حتی کش پتل، مدیر افبیآی و جیدی ونس معاون رئیسجمهور ممکن است جان سالم به در نبرند. هرچند ماجرای ترور مشکوک رئیسجمهور ترامپ در آوریل فعلا پتل را در موقعیت امنتری قرار داده و فشارها را موقتا کاهش داده اما اختلافات پنهان بر سر سیاست خارجی تهاجمی حتی میان معاون ترامپ با جناح نئوکان نیز پابرجاست. گمانهزنیهایی وجود دارد که پس از انتخابات میاندورهای ۲۰۲۶، ونس ممکن است تحت فشار غیرمستقیم قرار گیرد تا فضای بیشتری برای چهرههای تندروتر در
امور خارجی باز شود.
خانهتکانی پنتاگون
پاکسازی عناصر فاقد وفاداری مطلق محدود به چهرههای سیاسی نماند و گریبان مقامات نظامی را نیز گرفته است. بهعنوان نمونه ژنرال رندی جورج، رئیس ستاد ارتش آمریکا در آوریل تحت فشار شدید پیت هگست، وزیر جنگ مجبور به بازنشستگی زودهنگام شد. این فرمانده باسابقه از مخالفان جدی عملیات زمینی در ایران محسوب میشد که خروج وی شکاف جدی میان افراد باتجربه و وفاداران به شخص ترامپ را نمایانتر کرد.
درراستای همین روند، ژنرال دیوید هودن، فرمانده فرماندهی تحول و آموزش ارتش و ژنرال چارلز براون، رئیس سابق ستاد مشترک نیز با فشار مستقیم مواجه و برکنار یا به بازنشستگی اجباری کشانده شدند. این مقامات نظامی نسبت به گسترش درگیری با ایران و ونزوئلا هشدار داده و بر لزوم ارزیابی دقیقتر ریسکها تاکید داشتند اما هگست و ترامپ آنها را مانع اجرای سریع «سیاست قدرت» میدانستند.
افسرانی برجسته دیگری مانند ژنرال تیموتی هاو و دریادار لیزا فرانکتی نیز تحت فشار مشابه قرار گرفته و مجبور به خروج شدند. این افراد بهدلیل مخالفت پنهان یا آشکار با رویکرد خصمانه ترامپ در سیاست خارجی هدف قرار گرفتند. تحلیلگران این روند سیاسی برکناریها را بسیار خطرناک برای قوای مسلح آمریکا از حیث کارآمدی ارزیابی کردند.
