این فضای پرتنش و لحظهای که مجری پس از «بسم الله الرحمن الرحیم» با صدایی حزین «إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ» گفت به سرعت یادآور شامگاه تاریک ۱۴خرداد ۱۳۶۸ بود؛ روزی که خبر ارتحال ملکوتی امام خمینی(ره) بنیانگذار جمهوری اسلامی، جامعه را در سکوتی سنگین فرو برد و آزمونی بیسابقه برای مدیریت ملی و رسانهای کشور رقم زد.
روایت دوگانه در مدیریت بحران
علیرضا کریمی، مجری سابق برنامههای سپاه که با جمله «به نام الله پاسدار حرمت خون شهیدان» در اذهان نسلها باقیمانده عقیده دارد رسانه ملی در چنین بزنگاه حساسی بهعنوان تنها شریان حیاتی ارتباطی، نقشی دوگانه و حیاتی ایفا کرد. وی به جامجم میگوید: از یکسو باید عمق مصیبت را به مردمی منتقل میکردیم که رهبرشان را از دست داده بودند و از سوی دیگر باید با اطلاعرسانی مهارشده و رسمی، از تبدیل شدن غم به هرج و مرج پیشگیری میکردیم. کریمی میگوید: سکوت معنادار و سپس اعلام رسمی خبر، بهسرعت فضای عمومی را تحت تأثیر قرار داد. رسانه ملی با پخش مداوم نوحهها، آیات قرآن و تصاویری از امام، سوگواری میلیونها نفر را به شکلی سامانیافته هدایت کرد. به اعتقاد وی، این پوشش رسانهای هدفمند نهتنها اندوه را منعکس ساخت بلکه با تأکید بر اصل«تداوم انقلاب» پیام اطمینانبخشی مبنی بر تثبیت ساختار سیاسی را به داخل و خارج مخابره کرد.وی عنوان میکند: درنهایت روایت رسانهای در آن روزهای پرتلاطم نهتنها تاریخساز بود بلکه به مثابه ستون فقراتی برای عبور آرام کشور از یکی از بزرگترین شوکهای تاریخی عمل کرد و بر اهمیت بیبدیل رسانه در مدیریت بحرانهای بزرگ ملی تأکید ورزید. کریمی میگوید: بیشک رسانه ملی بر افکار عمومی و جامعه تأثیرگذار است. هرقدر رسانه به مردم نزدیکتر باشد و بیان واقعیت را کار خود قرار دهد، مطمئنا مؤثرتر خواهد بود. تجربیات گذشته نشان داده کدام رسانهها توانستهاند ارتباط عاطفی و منطقی بیشتری با مردم برقرار کنند.
این مجری قدیمی معتقد است این تأثیر به تحریک واقعی مردم منجر میشود. همانطور که رسانهها نشان میدهند مردم در استانهای مختلف چگونه حال و احوال خود را ابراز میکنند. این همان اثر رسانه مثبت در میان مردم است.
وظیفه رسانه؛ انعکاس درد مردم
کریمی باتأکید برلزوم عمق بخشیدن بهکاررسانهای تصریح میکند:معتقدم رسانه بایدعمیقتر بامردم کارکند.اگر فقط مسئولین بیایند و پیام بدهند، کفایت نمیکند. درد مردم بابت شهادت رهبرشان مهم است. رسانه باید این درد را از زبان مردم و از دل مردم بیرون بکشد. اینجاست که کار رسانهای واقعی انجام شده. وظیفه دقیقتر رسانه، نمایش آن شور و حال مردم است؛ آن خانمی که با پوششی متفاوت شیون و گریه میکند. بله، این قدرت رسانه است که میتواند دیگران را تحت تأثیر قرار دهد. کریمی به تعهد شخصی خود اشاره میکند و میگوید: هرگز نشد یکبار جلوی میکروفن یا دوربین تلویزیون بنشینم و بیوضو باشم. هر موقع که اول برنامه میگفتند به نام الله پاسدار حرمت خون شهیدان، تمام وجودم لرزید که خدایا ما چطور میتوانیم پاسدار حرمت شهیدان باشیم؟ وقتی مجری مینشیند جلوی دوربین و اشک از چشمانش جاری میشود، این ناشی از باوری است که در قلب وجود دارد.