در نشست نقد موسیقی تیتراژهای سریال ها عنوان شد: «شکرانه» ، دارای بهترین موسیقی
در نهمین نشست نقد نغمه موسیقی تیتراژهای سریالهای ماه رمضان نقد شد.
در نهمین نشست نقد نغمه از مجموعه برنامههای موسسه نغمه شهر که شب گذشته در فرهنگسرای شفق با حضور ساعد باقری شاعر و ترانه سرا، سید جمال الدین منبری خواننده و آهنگساز و فاضل جمشیدی مجری برنامه ،مصطفی کمال پورتراب، مهرداد پازوکی آهنگساز، سید محمد میرزمانی آهنگساز، محمد منتشری خواننده، حسین پرنیا آهنگساز ، امیر بکان آهنگساز، افشین یدالهی ترانه سرا برگزار شد،در ابتدای نشست فاضل جمشیدی مروری کوتاه بر هشت نشست قبلی داشت و پس از موسیقی مربوط به مجموعه شکرانه با صدای دولتمندخال اف و آهنگی از علیرضا کهن دیری پخش گردید.
به گزارش خبرگزاری فارس، ساعد باقری در نخسین واکنش به این موسیقی با کلام گفت: با توجه به نوع موسیقی تاجیکستان و اجراهای دولتمند خال اف، به نظرم موسیقی خوبی بود. منتهی برخورد نامناسبی با اشعار مولانا شده بود. به ویژه اینکه پخش آن همزمان با سفر زائران کعبه داشت. اما تغییرات کلامی و تکرارها خوب بود. آنجا که میگوید ای قوم به حج رفته کجایید و سپس واژه کجایید را دوبار تکرار میکند، مفهوم را بهتر القاء می کند و اثر قویتری بر جا میگذارد. در مجموع تغییرات بیانی خواننده با تاکید گذاریهای زبان خودمان یکسان است.
باقری در ادامه صحبتهایش افزود: داستان این مجموعه نمیتواند با موسقی آن بیارتباط باشد. ضمن اینکه قرار نیست در چنین برنامههایی لزوما موسیقی تاجیکی استفاده شود.
جمالالدین منبری نیز در خصوص تقطیع شعر گفت: آهنگساز با الهام از موسیقی تاجیکستان کار کرده است و روند حرکت شعر و موسیقی به گونهای است که گویا در دو مسیر جداگانه رفتهاند. بافت موسقی به خواننده کمک رسانده تا بیان قویتری داشته باشد. با وجود برخی معایب،از آنجا که مصالح خوبی در این اثر به کار رفته است، کار خوبی ارزیابی میشود.
ساعد باقری ادامه داد:آهنگساز با شناور گذاشتن کار، به خواننده این اجازه را داده است تا راحت بخواند یعنی سعی نکرده همانند آثار ایرانی، هجه به هجه برای خواننده آهنگساز بسازد و او را ملزم به اجرا کند.
انتقاد حسین پرنیا به اینکه اینجا معرفی آثار است یا نقد آنها، برای من مشخص نیست که چه چیزی را از چه کسی بپرسم. آیا موسیقی بدون شعر کمبودی دارد؛ یعنی بدون شعر آن موسیقی چه میشود؛
باقری گفت: شعر برای خودش یک بحث دارد، موسیقی هم برای خود، وقتی این دو با هم تلفیق شوند یک بحث دیگری پیش میآید و زمانی که این کار روی تصویر بیاید باز صورت دیگری به خود میگیرد.
علی بکان نیز در این جلسه به عدم حضور آهنگسازان اثر انتقاد کرد.
در ادامه نشست موسیقی آغازین مجموعه تلویزیونی میوه ممنوعه پخش شد و پیرو آن جمالالدین منبری در خصوص تلفیق شعر و موسیقی انتقادهایی را وارد دانست و در خصوص محتوای این اثر توضیح داد:آهنگساز با استفاده از ساز سه تار در یک اثر پاپ خواسته است تا پیوندی بین سنت و مدرن برقرار کند.
باقری نیز در خصوص ترانه این اثر گفت: نقطه قوت کار در این است که کلام ضمن خط سیر کلی داستان جزئیات آن را لو نمیدهد و شنونده با شنیدن آن نمیتواند بخش پایانی داستان را حدس بزند. در حالی که برخی از موسیقیهای آغازین مجموعههای تلویزیونی در همان قسمت اول داستان لو میرود. زیرا ترانه سرا به صورت عریان مضمون را بیان کرده است. تصور میکنم ترانه سرا در جریان کامل داستان قرار گرفته باشد اما این کار دارای اشکالاتی تلفیقی هم بود که به نظر من آهنگساز بدون هماهنگی ترانه سرا در آن دست برده است.
وی افزود:اگر بنا باشد یک یک این ملاحظات در کارها لحظا بشود، همه آثار مشکل پیدا میکنند. حتی آهنگسازان برجسته ما از مشکلات تلفیق شعر و موسیقی مصون نیستند. ضمن اینکه در اغلب اوقات تهیهکننده و کارگردان بر اساس روابطی که دارند، کار سفارش میدهند و پس از باز بینی به روی آنتن میرود. خیلی وقتها در دقیقه نود کار آماده میشود و اساسا به شورای شعر نمیآید که مورد بررسی قرار گیرد. این تراکم کاری باعث میشود خیلی نتوان بر کیفیت اشعار و نوع تلفیق آنها اثر گذاشت.
علی بکان افزود: خیلی از این موسیقیهایی که در اینجا می شنویم اساسا ارزش نقد ندارند حتی آهنگسازان مربوطه هم به این جلسه نیامدند.
در پایان برنامه، منتقدان حاضر دو اثر را به عنوان بهترین کار برگزیدند. جمال الدین منبری موسیقی آغازین شکرانه با صدای دولتمند خال اف را برتر دانست و ساعد باقری موسیقی پایانی همین مجموعه تلویزیونی را به دلیل کلام قوی آن که با صدای محمد اصفهانی خوانده شده است، برتر عنوان کرد.
