ورود نیمیتز به آبهای نزدیک کوبا، درست همزمان با اعلام اتهامات بیاساس وزارت دادگستری آمریکا علیه رائول کاسترو، نمیتواند تصادفی تلقی شود. این عملیات بخشی از کارزار فشار حداکثری ترامپ علیه هاواناست که با هدف دستیابی به «دستاوردسازی» رسانهای طراحی شده تا تصویر شکست در غرب آسیا را بپوشاند. مقامات آمریکایی در رایزنی با نیویورکتایمز که از افشای نامشان هراس دارند، اذعان کردهاند این حضور بیشتر «نمایش قدرت» است تا آمادگی برای عملیات بزرگ، هرچند سابقه تجاوز به ونزوئلا و ربودن نیکولاس مادورو هنوز در ذهنها زنده است.
طبل توخالی پنتاگون
حمله مشترک آمریکا و رژیمصهیونیستی به ایران، با وجود ادعاهای اولیه پیروزی، به یکی از سنگینترین شکستهای مادی و انسانی واشنگتن تبدیل شد. طبق گزارشهای کنگره آمریکا، نیروهای مسلح ایران با حملات موشکی و پهپادی گسترده، بیش از ۳۹فروند هواپیمای آمریکایی را سرنگون کردند و پایگاههای نظامی ایالاتمتحده در منطقه را متحمل خسارت ۸۰۰ میلیون دلاری کردند. دهها سرباز آمریکایی کشته و صدها نفر زخمی شدند و هزینه کل جنگ تا ماه می ۲۰۲۶ به بیش از ۲۵ میلیارد دلار رسید و این شکست سنگین، اعتبار نظامی امپریالیسم را بهعنوان حامی امنیتی اعراب کرانهجنوبی خلیجفارس خدشهدار کرده است. مقامات پنتاگون در گزارشهای محرمانه اذعان کردهاند که بهرغم بمباران گسترده، برنامه موشکی و هستهای ایران نابود نشده و برخلاف تصور اولیه حاکمیت ایران نیز تغییر نکرده است. این عملیات نه فقط نتوانست ساختار سیاسی ایران را تغییر دهد، بلکه با تحمیل ضربات مالی هنگفت و تلفات انسانی، آمریکا را در باتلاقی مشابه جنگهای افغانستان و عراق گرفتار کرد. افکار عمومی جهانی و حتی داخل آمریکا، این ماجراجویی را بهعنوان نمادی از درماندگی استراتژیک واشنگتن میبینند. در چنین شرایطی، پنتاگون برای جلوگیری از شکلگیری انگاره «ویتنام جدید» در غرب آسیا، بهدنبال عملیاتی مشابه ربودن مادورو در ونزوئلا در هاواناست. ورود ناو نیمیتز به کارائیب جنوبی، تلاشی آشکار برای ایجاد دستاورد رسانهای و کاهش درد عقبنشینی از جنگ پرهزینه با ایران بهشمار میرود.
پروندهسازی علیه کاسترو
رائول کاسترو بهعنوان یکی از ستونهای اصلی انقلاب کوبا، نقش محوری در تثبیت نظام سوسیالیستی این کشور داشته است. وی پس از پیروزی انقلاب ۱۹۵۹، در کنار برادرش فیدل، در بازسازی ارتش، امنیت ملی و نهادهای انقلابی کوبا تلاش کرد. رائول از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۸ ریاستجمهوری کوبا را برعهده داشت و اصلاحات اقتصادی مهمی را برای مقاومسازی کشور در برابر تحریمهای آمریکا اجرا کرد. او حتی پس از واگذاری ریاستجمهوری، بهعنوان دبیر اول حزب کمونیست کوبا تا سالهای اخیر، همچنان هدایتگر اصلی سیاستهای کلان این کشور قلمداد میشود. نظام سیاسی کوبا تحت رهبری رائول کاسترو، بر پایه مقاومت در برابر امپریالیسم و حفظ استقلال ملی استوار مانده است. وی با وجود فشارهای شدید اقتصادی واشنگتن، توانست انسجام داخلی را حفظ کرده و کوبا را بهعنوان الگویی از ایستادگی در آمریکای لاتین معرفی کند. تمرکز رائول بر تقویت روابط با کشورهای مستقل و توسعه پزشکی و آموزشی، کوبا را به نمادی از پیروزی اراده مردمی تبدیل کرده که چنین سیاستهایی، او را به یکی از آخرین چهرههای نسل انقلابیون کوبا تبدیل کرده که هنوز در ۹۴ سالگی بر اصول ضداستکباری پایبند است. واشنگتن بهدلیل همین مقاومت سرسختانه رائول کاسترو علیه سیاستهای سلطهجویانهاش، خواهان سرنگونی یا حذف وی است. کاخ سفید کوبای تحت رهبری کاستروها را مانعی جدی در مسیر کنترل کامل بر آمریکای لاتین میبیند. اعلام اتهامات واهی وزارت دادگستری آمریکا علیه رائول، بخشی از استراتژی فشار حداکثری ترامپ برای ایجاد تغییر رژیم در هاواناست.
عملیات ویژه کارائیب
بر اساس گزارشهای نهادهای مطالعات امنیتی مانند شورای روابط خارجی آمریکا و تحلیلگران نظامی پنتاگون، استراتژی اصلی واشنگتن علیه هاوانا، اجرای «فشار ترکیبی حداکثری» است. این استراتژی شامل افزایش حضور ناوگروههای هواپیمابر مانند نیمیتز در کارائیب جنوبی، تشدید تحریمهای اقتصادی فلجکننده و عملیات روانی گسترده برای بیثباتسازی داخلی کوبا میشود. هدف، ایجاد شرایطی مشابه ونزوئلاست تا زمینه برای تغییر رژیم فراهم شود. در بعد تاکتیکی، ارتش آمریکا احتمالا بر «عملیات ویژه دریایی ــ هوایی» تمرکز خواهد کرد. این شامل پروازهای جتهای جنگنده از روی ناو نیمیتز نزدیک سواحل کوبا، تمرینهای حملات آبی ــ خاکی با استفاده از کشتی ایوو جیما و تقویت گروههای خائن تبعیدی برای ایجاد ناآرامی داخلی است. کارشناسان نظامی هشدار دادهاند که پنتاگون ممکن است سناریوی ربودن یا ترور هدفمند مقامات ارشد کوبایی را نیز روی میز داشته باشد. تحلیلگران امنیتی تأکید دارند که واشنگتن با این استراتژی، بهدنبال جلوگیری از تکرار شکستهای «عملیات خشم حماسی» در غربآسیاست. بنابراین عملیات علیه هاوانا را بهسرعت و با حداقل درگیری مستقیم پیش خواهد برد تا دستاورد رسانهای کسب کند. با این حال، مقاومت تاریخی کوبا و حمایت کشورهای آمریکای لاتین، نظیر احزاب چپگرای مکزیک و کلمبیا، احتمال شکست این ماجراجویی نظامی جدید را بالا برده است.
خاطره تلخ کاخسفید
تصمیمسازان ایالاتمتحده بهرغم تمایل به تکرار سناریوی کاراکاس در کوبا، خاطرات خوشی از مداخلات نظامی در جزیره سوسیالیستی همسایه ندارند. تهاجم به خلیج خوکها در آوریل ۱۹۶۱، یکی از بزرگترین شکستهای نظامی تاریخ آمریکاست. این عملیات تنها سه ماه پس از ریاستجمهوری کندی با حمایت مستقیم سیا و ستاد مشترک ارتش طراحی شد. هدف، سرنگونی فیدل کاسترو با استفاده از تبعیدیان آموزشدیده و پشتیبانی پنهان هوایی و دریایی آمریکا بود اما تقریبا همه چیز از همان ابتدا اشتباه پیش رفت؛ نخستین حمله هوایی نتوانست نیروی هوایی کوبا را نابود کند و کاسترو را از حمله قریبالوقوع آگاه ساخت.
