در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
حرفه ای عمل کنیم
جهان در حال تحول است و قرن 21 را باید دوران اوج سرعت تحول پذیری جهان دانست. دگرگونی شیوه های زندگی بیش از هر زمان در عصر ما با دگرگونی تعاریف ، بینشها، نیازها و اولویت ها توام شده است و رسانه ها را نیز دربرمی گیرد.
پیامهای یک طرفه جای خود را به پیامهای متقابل می دهند. رسانه هایی که به نوبه خود جانشین پدربزرگ ها و مادربزرگ های قصه گو و نصیحت گر شده بودند ناچار به تغییر لحن و پذیرش تعامل به جای ایفای نقش دانای کل می شوند. فرصت وسیعی که در طول روز از سوی مخاطبان در اختیار رسانه ها قرار می گرفت و معمولا بهایی برای آن در نظر گرفته نمی شد، اکنون تبدیل به مهمترین بخش سرمایه های هر رسانه شده و برای به دست آوردن هر دقیقه آن باید هزینه گزافی را متحمل شد.
مردم دیگر وقتی برای تلف کردن و مجالی برای سرگرم شدن با مطالب و موضوعات القایی ندارند. حتی سرگرم شدن معنایی متفاوت یافته است که بدون درگیر شدن انگشتان ، چشمها و اذهان افراد تحقق نمی یابد. به این ترتیب رسانه های دیداری و شنیداری مقتدر اواخر قرن بیستم در عرصه رقابت با رسانه های قرن بیست و یکم که آفریده و در عین حال خالق نیازها و نگرشهای جدیدند، به قبول تحولاتی در تعریف موقعیت خود در مقایسه با مخاطبان و تغییر ماموریت ، هدف و محتوای خود ناگزیر می شوند و به نظر می رسد برای تلویزیون و رادیو همه چیز از ابتدا تکرار می شود.
انتظار کنونی مخاطبان از رسانه های قدیمی ، نوشدن به تناسب نو شدن توقعات جوامع و اولویت یافتن حرکت ، شتاب ، مشارکت و شهروندی است.
همگام شدن با این توقعات رنگ و روی روزنامه ها، مجلات ، رادیوها و تلویزیون ها را تغییر داده و بویژه رادیو را ملزم کرده است که نقش پیام رسانی خود را به عنوان اصلی ترین نقش تقویت کند و فراتر از آن به رسانه فوریت ها تبدیل شود. اولویت ها در زندگی پر شتاب امروز همواره رنگ فوریت دارند و رسانه ای که می خواهد در مخاطبه مستقیم با مردم چنین عصری موفق باشد برای به دست آوردن و حفظ مخاطب نیازمند مشارکت در شناسایی و تعریف و مدیریت و حتی تغییر اولویت ها و فوریت هاست.
به عبارت دیگر، رسانه ای که قادر به تصرف مثبت در روند تحولات نباشد و نقشی در تعیین و تعریف تحولات مورد نیاز و اولویت ها و فوریت های ناشی از آنها به عهده نگیرد محکوم به شکست در برابر رسانه هایی است که باوجود مبتنی بودن بر تعامل فردی از قدرت روز افزون جذب مخاطب برخوردارند و مسلط شدن کامل آنها نه تنها به معنی حذف رسانه های عمومی ، بلکه به معنی تخریب عرصه های تعامل جمعی خواهد بود.
صدای جمهوری اسلامی ، گرچه با تاخیر و تعلل از حدود یک دهه پیش متوجه این وضعیت خطیر شده و کوشیده است روند همسو شدن خود با الزامات چنین وضعیتی را با افزایش تعداد شبکه ها، راه اندازی برنامه های پرشتاب و زنده ، پرداختن به مطالب و موضوعات تخصصی و بالاخره با برگزاری جشنواره هایی که عرصه سنجش موفقیت های سالانه به نظر می رسند تداوم بخشد و تثبیت کند.
در جهت نیل به این هدف ، توجه ویژه صدای جمهوری اسلامی به شعار تامل برانگیز یونسکو «رادیو رسانه فردا» حائز اهمیت به نظر می رسد و ترکیب شعارهایی که در طول 7 سال گذشته برای جشنواره های سالانه رادیو در ایران انتخاب شده اند با انتخاب شعار «رادیو رسانه زندگی» برای جشنواره هشتم تکمیل می شود.
فردای جامعه جهانی ، فردایی سرشار از احتمال بحرانی شدن و آکنده از فوریت هاست و رسانه فردا لاجرم باید رسانه ای توانمند و موفق در تشخیص و تعریف زمینه های بحران ؛ شناسایی و تعریف فوریت ها و مدیریت آنها باشد.
|
همگامی رادیو با تحولات مخاطبان |
از طرفی مقصد مقابل تعریف برای چنین مجموعه ای همواره غیر ثابت است و هر مقصد به سرعت تبدیل به منزل بین راه می شود. به موازات پررنگ تر شدن این واقعیت ؛ موجب خرسندی است به برنامه های صدای جمهوری اسلامی به تدریج از سرگرمی صرف و عمومی فاصله می گیرند و بر توجه خود به ضرورت اطلاع رسانی می افزایند و جشنواره رادیو که در سال های اول به استراحت و تجدید قوای همکاران رادیو توجه ویژه داشتند روز به روز تعاملی تر و تخصصی تر می شوند.
برای رادیو به عنوان رسانه سنتی مردم ایران ، گریز و گزیری از حرفه ای شدن وجود ندارد. برای حرفه ای شدن رادیو باید با حرفه ای ترین فضاهای رادیویی جهان و حرفه ای ترین عناصر این عرصه در سراسر جهان ارتباط و تعامل برقرار کرد، باید فعال ترین ذهنهای دانشگاهی را به بررسی مسائل رادیو واداشت و باید جذب نخبگان و نوجویان را به جای پذیرش افراد عادی و استعدادهای متوسط در دستور کار قرار داد.
تنوع بخشهای موجود جشنواره تولیدات رادیویی ، حضور متخصصان دهها کشور، پرداختن به پایان نامه های دانشجویی ، معرفی و تشویق موفق ترین برنامه سازان داخلی و بین المللی پاسخهای مطلوبی به این ضرورت هستند که اگر با یکدیگر تلفیق شوند و به پالایش و تغییر مثبت ترکیب نیروها، ارتقای توان استعدادهای فعال موجود و اولویت یافتن «دید رادیویی» در جذب و سپردن مسوولیت های مدیریت و برنامه سازی به افراد منجر شوند، صدای جمهوری اسلامی خواهد توانست رسانه فردا و رسانه زندگی باشد.
حمیدرضا خزایی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
