روایت های کهنه با چاشنی طنز

«بایرام» مجموعه دیگری به کارگردانی مسعود نوابی بود که در ایام نوروز از شبکه 2 سیما پخش شد. وی از کارگردان های حرفه ای و شناخته شده است که این بار خود را در تولید مجموعه طنز تست زد. این سریال با بازیگران معروف در طنز می توانست خیلی بهتر از اینها باشد، اما متاسفانه علی رغم تلاشی که بازیگران از خود نشان دادند به مجموعه خنده آوری تبدیل نشد و حتی از بار محتوایی خوبی هم بهره مند نبود.
فیلمنامه تکراری این سریال نیز از ضعفهای فراوانی برخوردار بود. قصه مستاجران خانه که مالک آن خارج از ایران زندگی می کند و پس از شایعه فوت وی ، مستاجران تصمیم به فروش خانه می گیرند، اما مالک در هیبت باغبان وارد خانه می شود و ادامه ماجرا... این خانه هم مانند خانه های قدیمی دیگر، ساکنان قدیمی و چندساله دارد و بالتبع همدیگر را می شناسند و در کار هم سرک می کشند، ولی چندان تا پایان سریال هویت هیچکدام از آنها مشخص نمی شود و فقط در حد اشاره می ماند.
این خانه سرایدار جدیدی به نام بایرام را که به حرفه باغبانی نیز علاقه مند است ، استخدام می کند. با حضور وی حال و هوای قصه کمی متفاوت تر از قبل می شود. با ورود بایرام گره های سریال نیز خود به خود باز می شود.
اما همچنان برخی مشکلات مستاجران مانند جدایی پدر و مادر مهرداد (علی ترابی) که بخشی از دغدغه کارگردان مجموعه است ، در پرده ای از ابهام می ماند و حتی از منطق خاصی پیروی نمی کند و همچنین حذف آن لطمه ای به اصل ماجرا نمی زند. بایرام عاقل ، مردی است که با چهره عارفانه اش به اشعار حافظ علاقه وافری دارد و از بدو ورودش به کمک پریسا (نفیسه روشن) - دختر ناصر که نقش آن را فتحعلی اویسی ایفا می کند - و شهاب (سهیل تاکی) - پسر آقارحیم که غلامحسین لطیفی نقش آن را بازی می کند - و به همدیگر علاقه مند هستند، می آید و باعث ازدواج آنها می شود؛ همچنین پدر و مادر مهرداد را که تا آن زمان قهر بودند آشتی می دهد.
نوابی برخلاف آثار قبلی اش که به لحاظ محتوا پربار بوده این بار به دلیل دعوت از بازیگران شناخته شده طنز پیشی گرفته در حالی که حتی در برخی نماها هماهنگی لازم را میان آنها نمی بینیم. اگرچه فیلمنامه به لحاظ فرم و محتوا دچار مشکلاتی است ، اما شکل ساختاری آن را نیز که در روند کار خوب پیش می رفت در ادامه سریال ناهماهنگ می بینیم ، ولی نباید از ریزه کاری های مفرح فتحعلی اویسی و امیر جعفری که البته تکرار مکررات بود و دست کم برای لحظاتی کوتاه خنده آور می نمود، غافل ماند.
کمرنگ بودن نقش برخی بازیگران از جمله مشکلات این سریال به شمار می رفت ، ولی از نظر تصویربرداری و تدوین از کارهای خوب امسال محسوب می شد. در مجموع می توان گفت بایرام سریالی ساده و به دور از پیچیدگی بودکه حتی شخصیت پردازی خوبی هم نداشت. حرص و طمع انسانها هیچ گاه پایانی ندارد و متحول شدن آدمها با ورود شخصیت دنیادیده دیگری ، تکرار مکررات بود و در نهایت باید به پایان ضعیف و بی رمق این سریال اشاره کرد که با حضور بایرام - همان بهمن مالک خوانی - و تکرار حرفهای شعارگونه وی برای ساکنان خانه رقم می خورد.