در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
برنامه ای برای این 12 نفر!
یک سال مانده به شروع بازیهای آسیایی دوحه 2006و تعهدی که ستاد بازیهای دوحه پکن از فدراسیون ها برای مدال آوری در این میدان ها گرفته ، فدراسیون دوومیدانی را هم مثل همه فدراسیون های داوطلب دیگر
حسین جلالی ، رئیس فدراسیون دوومیدانی که از این تصمیم هیات رئیسه فدراسیونش برای ورزشکاران دوومیدانی خوشحال است و حتی آن را نوآوری می داند، می گوید: «این 12نفر مدال آورهای ما هستند و فدراسیون امکانات بیشتری را نسبت به بقیه در اختیار آنها قرار می دهد.
حقوق ماهیانه ، اعزام به مسابقه های بین المللی ، حمایت از مربیان ملی پوشان و پرداخت هزینه های اردویی جزو برنامه ویژه فدراسیون برای این 12نفر است.
البته تا الان هم این نگاه ویژه بوده ، اگر نبود رکورد پرتاب وزنه از 16به 18متر نمی رسید. یا در پرش سه گام رکورد به دست نمی آمد».
در مقابل جلالی ، یکی از مربیان دوومیدانی که نمی خواهد با انتقادی که می کند برای همیشه حذف بشود این برنامه فدراسیون را نگاه ویژه نمی داند.
با دادن یک مبلغ پول ، نگاه ویژه به وجود نمی آید. ما فقط یک سال تا دوحه فرصت داریم. دلمان به چه چیزی خوش است. مشکل ما مشکل مدیریت تیم ملی و روزمرگی است.
به جای این که مدیر تیم ملی دغدغه اش این باشد که ورزشکاران کی و کجا تمرین کنند و کدام مسابقه بروند، این ورزشکارانند که نگرانند. آنها به دلیل دغدغه ای که دارند، تعیین تکلیف می کنند.
«ما برنامه نداریم. زمانی هم که برنامه هایی نوشته می شود، آنها فقط روی کاغذ باقی می مانند و کمتر به مرحله عمل می رسند. فدراسیون به حضور مربیان خارجی افتخار می کند.
چه افتخاری ، چه مربیانی ، مربیانی که شاید امتیاز بیشتری نسبت به مربیان داخلی ندارند. حتی مربیان خارجی هم که می آیند باید از این المپیک تا المپیک بعدی قرارداد داشته باشند نه سال به سال.
در حالی که ما هنوز اندر خم نیم کوچه برنامه ریزی و امکانات هستیم. ببینید بحرینی ها و قطری ها چه می کنند؛».
با این که فدراسیون برنامه ویژه اش را در بوق و کرنا کرده که برای دوومیدانی کاران تنظیم شده ، آنهایی که باید اولین نفراتی باشند که از این مساله بو ببرند، روحشان از این خبر حرفها ندارد.
احسان مهاجر شجاعی ، دونده 800متر در این باره می گوید: «کسی در این باره چیزی به ما نگفته فقط در روزنامه خواندم.
آنها قبلا هم قرار بود حقوق بدهند؛ اما فقط دوبار این کار کردند و بعد هم دیگر خبری نشد. من 2سال پیش که قرار بود به مسابقه های قهرمانی جهان پاریس بروم ، صبح به دنبال ویزایم بودم و ظهر هم ساندویچ می خوردم. بعد سر تمرین سال قبل رکورد زدیم ؛ اما یک ریال هم پاداش نگرفتیم.
ما برای این که بتوانیم در دوحه کنار دونده های کنیایی الاصل قطر بدویم و مدال بگیریم باید مربی ای داشته باشیم که به روز باشد؛ اما...»
طلا می گیرید به شرطی که...
آنها قبلا هم قرار بود حقوق بدهند؛ اما فقط دوبار این کار کردند و بعد هم دیگر خبری نشد. من 2سال پیش که قرار بود به مسابقه های قهرمانی جهان پاریس بروم ، صبح به دنبال ویزایم بودم و ظهر هم ساندویچ می خوردم. بعد سر تمرین سال قبل رکورد زدیم ؛ اما یک ریال هم پاداش نگرفتیم.
ما برای این که بتوانیم در دوحه کنار دونده های کنیایی الاصل قطر بدویم و مدال بگیریم باید مربی ای داشته باشیم که به روز باشد؛ اما...»
سجاد مرادی ، رکوردار 800متر ایران که سال قبل در المپیک آتن هم دویده برایش این تصمیم های فدراسیون تازگی ندارد. او قبل از المپیک با این که فدراسیون تاکید می کرد با مربی تمرین می کند؛ اما به تنهایی و بدون مربی خودش را آماده می کرد.
به نظر او دوومیدانی کاران ایران می توانند در دوحه مدال بگیرند، به شرطی که...: «اگر فدراسیون از بچه ها در دوحه نتیجه می خواهد باید به آنها امکانات بدهد. در دوحه می شود طلا گرفت به شرطی که هم مربی باشد و هم امکانات همان چیزهایی که قبل از المپیک هم به آن نیاز داشتم.»
برای دلمان تمرین می کنیم
به نظر او دوومیدانی کاران ایران می توانند در دوحه مدال بگیرند، به شرطی که...: «اگر فدراسیون از بچه ها در دوحه نتیجه می خواهد باید به آنها امکانات بدهد. در دوحه می شود طلا گرفت به شرطی که هم مربی باشد و هم امکانات همان چیزهایی که قبل از المپیک هم به آن نیاز داشتم.»
محسن ربانی پرنده با نیزه ایران هم نمی داند اسمش در لیست ویژه هاست. او می گوید: ما برای دل خودمان تمرین می کنیم. اردو داریم ؛ اما نیزه نه ، با این شرایط وقتی 10سانتی متر کمتر می پری ، می گویند دیگر نابود شدی به جای این که شرایط تمرین بهتری را فراهم کنند.
پرنده کویتی در بازیهای کشورهای اسلامی 1/5پرید و اول شد و رکورد کویت را هم زد. با امکاناتی که دارد باید هم بهتر از من بپرد ما او را در مسابقه های قهرمانی آسیایی تهران گرفتیم.
درحالی که مربی من هم بهتر از اوست ، اما او اگر پیشرفت می کند، فقط نان امکاناتش را می خورد.
نگاه ویژه باید تعریف شود
پرنده کویتی در بازیهای کشورهای اسلامی 1/5پرید و اول شد و رکورد کویت را هم زد. با امکاناتی که دارد باید هم بهتر از من بپرد ما او را در مسابقه های قهرمانی آسیایی تهران گرفتیم.
درحالی که مربی من هم بهتر از اوست ، اما او اگر پیشرفت می کند، فقط نان امکاناتش را می خورد.
اما تنها این ملی پوشان نیستند که از نگاه ویژه فدراسیون دوومیدانی بی خبرند. بیژن شادمهر ناظر کمیته ملی المپیک در فدراسیون دوومیدانی از برنامه های ویژه فدراسیون دوومیدانی اطلاعی ندارد.
به نظر شادمهر باید ویژه تعریف شود او می گوید: «برنامه ویژه فدراسیون باید چارچوبش مشخص شده باشد. آنها از سوی مربیان تنظیم شده و مراحل و اهداف آن مشخص باشند و ناظر بر آن هم وجود داشته باشد.
اگر برنامه ای تنظیم شده است آیا در مقاطع مختلف به اهداف تعیین شده آن می رسند یا نه. چه مشکلاتی باعث می شود آنها به اهداف نرسند. این مجموعه نگاه ها را ویژه می گویند. باید دید برای این 12نفر برنامه های مسابقه ای مشخص وجود دارد.
مربیان آنها چه کسانی اند. هر چند هنوز برنامه فدراسیون به کمیته ملی المپیک داده نشده است. بجز ایران در هیچ کجای دنیا رسم نیست که ورزشکاران دو و میدانی کار بدون مربی در مسابقه ای شرکت کنند.
ابتدایی ترین امتیاز که به دو و میدانی کار داده می شود، حضور مربی کنار شاگردش است ؛ اما فدراسیون دو و میدانی که مدعی نگاه ویژه به دو و میدانی کاران برای بازیهای 2006دوحه است ، هنوز با این مساله کنار نیامده ، مهدی شاهرخی قهرمان پرتاب وزنه جوانان آسیا در سال قبل که اسمش در لیست 12نفره هم هست.
با این که از سوی کنفدراسیون به جایزه بزرگ آسیا دعوت شده بود اما به دلیل این که مربی اش نمی توانست او را همراهی کند قید مسابقه جایزه بزرگ را زد.
او قبل از اعزام گفته بود ترجیح می دهد به مسابقه نرود تا مربی اش کنارش نباشد. شاهرخی که از حالا برای مدال بازیهای دوحه 2006قطر نقشه کشیده ،حاضر نیست به این مسابقه هم بدون مربی اش پا بگذارد. او می گوید پیکم در سال آینده بازیهای دوحه است. این مسابقه و مدال خیلی مهم است. تا در حد المپیک. اگر مربی ام نیاید من هم نمی روم.»
بدون مربی نمی روم
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰
به نظر شادمهر باید ویژه تعریف شود او می گوید: «برنامه ویژه فدراسیون باید چارچوبش مشخص شده باشد. آنها از سوی مربیان تنظیم شده و مراحل و اهداف آن مشخص باشند و ناظر بر آن هم وجود داشته باشد.
اگر برنامه ای تنظیم شده است آیا در مقاطع مختلف به اهداف تعیین شده آن می رسند یا نه. چه مشکلاتی باعث می شود آنها به اهداف نرسند. این مجموعه نگاه ها را ویژه می گویند. باید دید برای این 12نفر برنامه های مسابقه ای مشخص وجود دارد.
مربیان آنها چه کسانی اند. هر چند هنوز برنامه فدراسیون به کمیته ملی المپیک داده نشده است. بجز ایران در هیچ کجای دنیا رسم نیست که ورزشکاران دو و میدانی کار بدون مربی در مسابقه ای شرکت کنند.
ابتدایی ترین امتیاز که به دو و میدانی کار داده می شود، حضور مربی کنار شاگردش است ؛ اما فدراسیون دو و میدانی که مدعی نگاه ویژه به دو و میدانی کاران برای بازیهای 2006دوحه است ، هنوز با این مساله کنار نیامده ، مهدی شاهرخی قهرمان پرتاب وزنه جوانان آسیا در سال قبل که اسمش در لیست 12نفره هم هست.
با این که از سوی کنفدراسیون به جایزه بزرگ آسیا دعوت شده بود اما به دلیل این که مربی اش نمی توانست او را همراهی کند قید مسابقه جایزه بزرگ را زد.
او قبل از اعزام گفته بود ترجیح می دهد به مسابقه نرود تا مربی اش کنارش نباشد. شاهرخی که از حالا برای مدال بازیهای دوحه 2006قطر نقشه کشیده ،حاضر نیست به این مسابقه هم بدون مربی اش پا بگذارد. او می گوید پیکم در سال آینده بازیهای دوحه است. این مسابقه و مدال خیلی مهم است. تا در حد المپیک. اگر مربی ام نیاید من هم نمی روم.»
فدراسیون دو و میدانی ایران حقوق ماهیانه ، اعزام به مسابقه های برون مرزی و حمایت از مربیان ورزشکاران را نگاه ویژه می داند.
در حالی که از وقتی برگزاری بازیهای دوحه جدی شد، عربستانی ها و قطری ها برنامه تمرینی 6ماهه دونده هایشان را در امریکا و اروپا تنظیم کردند و پرتابی ها را در آفریقای جنوبی ؛ زندگی کردن و تمرین شانه به شانه با قهرمانان بنام دنیا.
در حالی که حقوق ماهانه دو و میدانی کاران ایران 300دلار است ؛ اما آنها برای یک هفته 500دلار می گیرند. پاداش های نقدی ای که آنها در قبال مدال می گیرند، قابل مقایسه با پاداش ملی پوشان ایران نیست.
آنها برای قهرمانی در بازیهای آسیایی 40میلیون تومان و برای قهرمانی آسیا 25میلیون تومان می گیرند و معادل هزار دلار از اجناس آدیداس استفاده می کنند. اگر حسین ، پرنده طول عربستان قهرمان المپیک می شود به دلیل این است که او در امریکا تمرین می کند.
اگر مایک پاول بالای 8متر می پرد، مربی اش 25هزار دلار حقوق می گیرد. ماساژورهای عربستانی ها روزی 500دلار حقوق می گیرند. امکاناتی که اصلا قابل مقایسه با ورزشکاران ایران نیست.
در حالی که از وقتی برگزاری بازیهای دوحه جدی شد، عربستانی ها و قطری ها برنامه تمرینی 6ماهه دونده هایشان را در امریکا و اروپا تنظیم کردند و پرتابی ها را در آفریقای جنوبی ؛ زندگی کردن و تمرین شانه به شانه با قهرمانان بنام دنیا.
در حالی که حقوق ماهانه دو و میدانی کاران ایران 300دلار است ؛ اما آنها برای یک هفته 500دلار می گیرند. پاداش های نقدی ای که آنها در قبال مدال می گیرند، قابل مقایسه با پاداش ملی پوشان ایران نیست.
آنها برای قهرمانی در بازیهای آسیایی 40میلیون تومان و برای قهرمانی آسیا 25میلیون تومان می گیرند و معادل هزار دلار از اجناس آدیداس استفاده می کنند. اگر حسین ، پرنده طول عربستان قهرمان المپیک می شود به دلیل این است که او در امریکا تمرین می کند.
اگر مایک پاول بالای 8متر می پرد، مربی اش 25هزار دلار حقوق می گیرد. ماساژورهای عربستانی ها روزی 500دلار حقوق می گیرند. امکاناتی که اصلا قابل مقایسه با ورزشکاران ایران نیست.
مهری رنجبر 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
