در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
منچستریونایتد، باشگاهی که در دهه 80 میلادی تا سطح یک باشگاه متوسط تنزل یافته بود، نه تنها در پهنه قاره سبز که در لیگ جزیره هم حرفی برای گفتن نداشت، اما یک انتخاب درست و پافشاری بر آن یعنی قرار گرفتن مردی اسکاتلندی به نام آلکس فرگوسن، دو سه سال بعد اوضاع را تغییر داد. این مرد اسکاتلندی انواع و اقسام افتخار را به گنجینه باشگاه اضافه کرد تا این تیم محبوبیت بالای بینالمللی را پشت سر خود ببیند. ناخدای همه این افتخارآفرینی سرانجام یکشنبه شب برای آخرین بار به عنوان سرمربی در ورزشگاه اولدترافورد بر یک جام قهرمانی دیگر بوسه زد. فرگوسن در شرایطی که همه تماشاگران حاضر در ورزشگاه به احترامش ایستاده بودند و برخی اشک میریختند، با افتخار و غرور از این ورزشگاه خداحافظی کرد.
این اسطوره باشگاه منچستر یونایتد که چند ماه پیش تندیس او را منچستریها ساختند، در سال 99 به پاس قهرمانی همزمان در جام باشگاههای اروپا، لیگ برتر و جام حذفی انگلستان از ملکه الیزابت بریتانیا لقب «سِر» را دریافت کرد. او سال 1941 در گلاسگوی اسکاتلند به دنیا آمد و در سالهای متمادی مربیگری خود در اسکاتلند و منچستر 38 عنوان قهرمانی کسب کرد. دو بار قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا، قهرمانی در جام در جام اروپا، قهرمانی در جام برندگان جام اروپا، قهرمانی در جام بین قارهای، قهرمانی در جام باشگاههای جهان و 13 قهرمانی در لیگ برتر انگلستان در کنار قهرمانیهای متعدد در جام حذفی و جام اتحادیه انگلیس از جمله این افتخارات است.
آخرین سفارش پیرمرد اسکاتلندی هم برای مدیران باشگاه خواندنی است، او در ورزشگاه اولدترافورد ـ جایی که هواداران منچستر لقب تئاتر رویاهارا برایش برگزیدهاند ـ یکی از رمز و رازهای موفقیتش را ثبات شغلیاش دانست و چنین سفارش کرد:این باشگاه در بدترین شرایط کنار من ماند؛ هم بازیکنان و هم اعضای کادر فنی و کارکنان. اکنون وظیفه شما این است که در کنار سرمربی جدید (دیوید مویس) هم بمانید.
امید توفیقی / گروه ورزش
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: