بازار کساد بفروش‌ها

امروز اما با جایگزینی شاخصه‌های جدید و به روز شدن این ویژگی‌ها، آمارها نشان از بی‌میلی مخاطب سینما نسبت به این آثار دارد. مخاطب سینما حتی از نوع بی‌تجربه‌اش هم با دیدن شمایی از این فیلم‌ها می‌تواند آنها را تشخیص دهد. مخاطب دیگر مثل قبل بلیت فیلم‌های این چنینی را به همین سادگی‌ها نمی‌خرد و برای انتخاب فیلم مورد‌نظرش فراتر از چارچوب‌های بفروش بودن رفته است. (هرچند چندان شاخصه جذب مخاطب روشن نیست) از سوی دیگر، باوجود فروش‌های اندک فیلم‌های بفروش، همچنان سینمای ایران شاهد تولید و اکران این گونه آثار هست.

فیلم‌هایی که با هزینه‌های گزاف ساخته می‌شوند و هرقدر هم ضررده باشند اما تهیه‌کنندگانشان باز هم دست از تولیدشان برنمی‌دارند. جالب این است که این فیلم‌ها اغلب در جدول اکران هم زمان مناسب و سالن‌های نمایش بیشتری نسبت به فیلم‌های فرهنگی می‌گیرند. فهرست‌کردن فیلم‌های بفروش آن هم در شرایطی که اغلب تولیدکنندگانشان، با به‌کارگیری این واژه مخالف هستند، شاید کار چندان ساده‌ای نباشد.

اما با بررسی فیلم‌های تولید‌شده در سال گذشته، به 11 فیلم مشخص که از شاخصه‌های یک فیلم بفروش بهره گرفته‌اند می‌رسیم، اما کم نیستند فیلم‌هایی که برای رنگ و رو دادن به ظاهرشان لااقل از یکی، دو نمونه از این شاخصه‌های بفروش استفاده کرده‌اند. بالاترین آمار فروش این قبیل آثار به فیلم سینمایی «تو،‌من» با فروش 650 میلیون در مدت زمان 77 روز تعلق دارد. فیلم‌های بعدی هم به ترتیب فروش به این شرح هستند: «دزدان خیابان جردن» 308 میلیون، «همه چی آرومه»241 میلیون، «یک فراری از بگبو» 188 میلیون، «پس کوچه‌های شمرون»172 میلیون، «دوباره با هم» 101 میلیون، «کریستال»97 میلیون، «بدون اجازه» 53 میلیون، «قفس طلایی» 41 میلیون، «اینجا آخر دنیاست» 21 میلیون و «پیمان» 17 میلیون. با احتساب فروش تمام فیلم‌های بفروش سال 91، درآمد سینمای ایران از فیلم‌های بفروش یک میلیارد و 889 میلیون تومان بوده است.