در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
سنجد بخشی از وجود خودم بود
بچههای دیروز، خیلی خوب او را میشناسند و بسیار از او خاطره دارند. او ازجمله عروسکهایی بود که میتوانست با مخاطبش ارتباط برقرار کند. «سنجد» یکی از عروسکهای محبوب بچههای دیروز است. نگار استخر هنرمندی است که این عروسک را خلق کرد و تا آخرین روز با او همراه بود.
شما سالهاست در تلویزیون کار عروسکی میکنید. به نظر شما چرا عروسکهای قدیم تلویزیون ماندگار شدند. طوری که حتی بچههای امروز هم میتوانند با آنها ارتباط برقرار کنند؟
برنامههای عروسکی قدیمی بیشتر از امروز در ذهن بچهها ماندگار میشدند. چون بچههای دیروز خیلی مثل بچههای امروز حق انتخاب نداشتند و از طرفی این گونه برنامهها خیلی خوب میتوانستند به نیازهای کودکان آن دوره پاسخ دهند.
از سنجد برایمان بگویید، قصه این عروسک از کجا آغاز شد؟
این برنامه برای اولین بار حدود 20 سال پیش ساخته شد. ما میخواستیم به واسطه «سنجد» یک بچه شاد و در عین حال کنجکاو و مودب را به تصویر بکشیم که خدا را شکر تا حد زیادی هم موفق شدیم.
خب چرا دیگر ساخت این برنامه را ادامه ندادید؟
اتفاقا در این سالها مدیران شبکه دو، خیلی اصرار به ساخت دوباره این مجموعه داشتند، اما خود من خیلی نسبت به این مساله راغب نبودم. چون معتقدم کیفیت کار باید حفظ شود و نباید برنامهای که مختص کودکان است با عجله روی آنتن برود.
از بین عروسکهای قدیمی تلویزیون، کدام یک را خودتان بیشتر دوست داشتید؟
خب طبیعتا سنجد را خیلی دوست داشتم چون او بخشی از وجود خودم بود. بعد از سنجد، تربچه را هم دوست دارم.
هدفتان از ساخت برنامه «سنجد» چه بود؟
سوال خوبی پرسیدید. هدف اصلی من در ساخت این برنامه، آموزش به کودکان بود. آموزشهایی که به سن و سال بچهها میخورد و به آنها برای حل مسائلشان کمک میکرد، اما متاسفانه امروزه به تنها چیزی که در برنامههای کودک اهمیت داده نمیشود آموزش است. چون آدمهایی که این سکان را به دست گرفتهاند هیچ گونه تصوری به لحاظ روانشناسی و شناخت دنیای کودک ندارند و برای همین هم بیشتر برنامههای کودک در حال حاضر یکنواخت و بیروح شدهاند.
محبوبه ریاستی - جام جم
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
