برق طلا در چشمان کیانوش

آدرین زیلنسکی لهستانی و قهرمان جهان در سال 2010 هم بود، اما هیچ‌یک نتوانستند در مقابل عزم بالا و دلاوری جوان رعنای کرمانشاهی حرفی برای گفتن داشته باشند تا با برق مدال‌های طلای رستمی اردوی ایران طلایی شده و بعد از 12 سال، وزنه‌برداری ایران یک بار دیگر در وزن 85 کیلو به مقام قهرمانی جهان برسد.

این قهرمانی در حالی به دست آمد که زانوی آسیب ‌دیده کیانوش چند ماهی است که با او سر ناسازگاری گذاشته تا جوان رشید وزنه‌برداری با پذیرش درد بالای زانوی چپ خود، وزنه‌ها را بدون استفاده از قدرت پاهای خود به تسلیم وادارد.

شاید اگر کیانوش می‌توانست از پاهای خود در این رقابت‌ها به بهترین شکل بهره بگیرد، او به‌راحتی وزنه 219 کیلویی را بر فراز دستان خود مهار می‌کرد و به رکورد 218 کیلویی وزنه‌بردار چینی که سال‌ها در دوضرب دست نخورده مانده، بیش از این مجالی برای پایداری نمی‌داد.

این وزنه‌بردار خوش روحیه که همیشه در عرصه رقابت‌ها بیشتر از توانش نشان داده است در حالی در حرکت اول خود در دوضرب، وزنه 209 کیلویی را مهار کرد که قبل از آن در پشت‌صحنه، وزنه 180 کیلویی را انداخته بود تا کادر فنی تیم ملی و حسین رضازاده، برای دقایقی دچار اضطراب و دلهره از نتیجه کار شوند.

اما او وقتی روی صحنه آمد با برق نگاه خود فولاد سرد را نیز به تسلیم واداشت تا وزنه 209 کیلویی نیز بر فراز دستان پرتوانش قهرمانی او را شهادت دهد.

بازتاب قهرمانی کیانوش رستمی به حدی بود که تاماش آیان، رییس فدراسیون جهانی با لبخندی از ته‌دل به حسین رضازاده قهرمانی رستمی را تبریک گفت.

این قهرمانی فدراسیون وزنه‌برداری آلمان را هم مجاب کرد که با یک پیشنهاد اغواکننده مالی از کیانوش بخواهند تبعیت این کشور را بپذیرد و در المپیک زیر پرچم آلمان وزنه بزند.

پیشنهادی که خیلی زود با مخالفت جوان شایستگی کشورمان روبرو شد تا مشخص شود افتخارآفرینی برای ایران بیشتر از هرچیز دیگر ارزش دارد.

حجت‌الله اکبرآبادی - دبیر گروه ورزش