او در 21 تیر سال 88 در اتوبان کردستان از جنوب به شمال در حال حرکت بوده که یکباره صدایی میشنود. در این باره توضیح میدهد: «در لاین 3 در حال حرکت بودم که با شنیدن این صدا، بلافاصله ترمز کردم. در اتوبان ترافیک بود و من سرعت کمی داشتم. اتوبان بینهایت شلوغ بود. از ماشین پیاده شدم و به سمت صدا که از پشت ماشینم بود، رفتم.یک موتور سوار به شدت با ماشین من برخورد کرده و روی زمین ولو شده بود. بنده خدا بار خیلی زیادی داشت. کلاه ایمنی هم به سر نداشته و ضمنا از مسیر خود نیز منحرف شده بود.»
همین انحراف باعث شده که با ایلیا منفرد تصا دف کند.
او میگوید: «فکر کردم راننده موتور زنده است. کمی با او حرف زدم و با لحنی شاکی گفتم این چه طرز رانندگی کردن است. اما از او صدایی در نمیآمد. جلوتر رفتم و متوجه شدم متاسفانه مرده است. بلافاصله با پلیس تماس گرفتم. افسر راهنمایی و رانندگی در محل حاضر شد و کروکی کشید. تشخیص این بود که موتور سوار مقصر است. با این تشخیص کارشناس راهنمایی و رانندگی، خانواده او روی رای قاضی اعتراض زدند. اما بازهم پلیس و دادگاه او را مقصر دانست و من تبرئه شدم.»
البته او به این راحتیها از ماجرای تصادف رها نمیشود. این حادثه تا همین حالا هم روح او را آزار میدهد. میگوید: «با این که من مقصر نبودم و تشخیص کارشناس هم جز این نبود، اما عذاب وجدان دارم. کاش او بیشتر از این مواظب بود تا هرگز چنین اتفاقی نمیافتاد.»
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....