22 بهمن؛فراتر از رنگ‌ها

جام جم:با انقلا‌ب می‌مانیم

«با انقلا‌ب می‌مانیم»عنوان سرمقاله‌ی روزنامه‌ی جام جم به قلم بیژن مقدم است که در آن می‌خوانید؛

1) 22 بهمن سالروز پیروزی بزرگ‌ترین انقلاب قرن و سنگین‌ترین زلزله سیاسی در دنیاست.

راهپیمایی 22 بهمن همیشه نمایش یکرنگی و وحدت ملی بوده است. «من»‌های بیشماری که به «ما» تبدیل شده‌اند، قطره‌هایی که سیل راه انداخته‌اند و فریادهایی که خروشیده‌اند تا بگویند؛ آری! ما بر عهد خویش با امام و شهدا وفاداریم، تا دیگربار، یادآور شوند، با وجود سختی‌های بسیاری که کشیده‌ایم و نیک می‌دانیم، همچنان راه درازی در پیش است، اما، هرگز دست از آرمان‌هایمان نخواهیم کشید.

کودکان همراه پدرها و مادرها پرچم عزت و استقلال به دست، می‌آیند تا سرفرازی ملت را چونان آرزویی همیشگی واگویه کنند.

2) 22 بهمن نه یک راهپیمایی نمایشی، بلکه همواره فریادی بلند علیه همه آنهایی بوده که به غیر و دشمن دل سپرده‌اند: مردم می‌آیند تا بگویند ما با انقلابیم.

انقلابی که به گواهی 3 دهه حضور نهادینه شده مردم در صحنه، از بالاترین «نرخ مشارکت» در قیاس با دیگر انقلاب‌های بزرگ جهان برخوردار بوده و هست.

راهپیمایی 22 بهمن امسال، اما دوباره می‌تواند پیامی روشن‌تر از پیش داشته باشد. با این تفاوت همان کسانی که تا دیروز و حتی امروز به سرنگونی جمهوری اسلامی می‌اندیشند، به همین راهپیمایی نیز، دل‌ خوش کرده‌اند. همه بلندگوهای ضد امام و انقلاب آماده‌اند تا فریادهای تفرقه را ولو اندک ‌ از لابه‌لای خروش میلیونی مردم گزینش و به دنیا مخابره کنند.

واقعیت آن است که فردا هر فریادی و هر پرچمی و هر رنگی که بخواهد «من»‌ها را در مقابل مردم مطرح کند، فریاد تفرقه است و پرچم دشمن به شمار می‌آید.

3) راهپیمایی فردا، متعلق به همه مردم است؛ از هر گروه و جناح و سلیقه‌ای، همان‌گونه که پیش از این بوده است. اما کسانی که دنبال هویت‌بخشی به «خود» هستند، دست از «مناسبت‌های انقلاب» بردارند، مبادا تجربه تلخ حمایت از اسرائیل در روز قدس و حمایت از آمریکا در روز 16 آذر و اهانت به امام حسین(ع)‌ در روز عاشورا تکرار شود. 22 بهمن، تنها نیازمند شعارها و رفتارهای وحدت‌بخش است. 22 بهمن برای حمایت از نظام جمهوری اسلامی، انقلاب، امام و تجدید بیعت با شهیدان این مرز و بوم از خرداد 42 تا دفاع مقدس است. 22 بهمن برای ادای احترام به شهید بهشتی، رجایی، مدنی، صدوقی، باهنر، همت، باکری، بروجردی، صیاد، چمران، ستاری، فکوری، بابایی و شیرودی‌هاست.

4) آنها که تا دیروز کاری به کار انقلاب و شهیدانمان نداشتند، امروز نیز به کار 22 بهمن نخواهند آمد. 9 دی مانور مقدماتی برای حضور نهایی در 22 بهمن بود.

امیدواریم دلبستگان به تفرقه، حداقل این مقدار فهم را داشته باشند تا تجربه‌ای تلخ از خود بر جای نگذارند و کار خود و حامیانشان را سخت‌تر از آنچه که هست، نکنند. مردم و دستگاه‌های انتظامی مراقب باشند و بدانند دشمن به دنبال «درگیری‌های ساختگی» نیز هست. ممکن است برخی از افراد و شخصیت‌هایی که زمینه‌ساز فتنه پس از انتخابات بودند، تصمیم بگیرند در راهپیمایی حضور پیدا کنند و چه‌بسا مطلوب‌ترین حالت برای حامیان افراطی آنها و رسانه‌های بیگانه، بروز تعرض علیه آنان در راهپیمایی است.

بنابراین مردم باید با هوشیاری کامل از هر گونه تعرض و درگیری خودداری کنند تا پروژه دشمن در این روز بزرگ با شکست مواجه شود.

مسوولان برگزارکننده مراسم نیز باید با درایت مراقب شعارها باشند تا تنها شعارهای ملی و وحدت‌آفرین در حمایت از نظام، انقلاب و رهبری سر داده شود و در عمل نیز، فرصتی برای بهانه‌جویان فراهم نشود.

وعده ما 22 بهمن، در جای جای ایران اسلامی؛ «ما با انقلاب بوده‌ایم و با امام و انقلاب می‌مانیم»

مردم سالاری:دهه فجر در بهمن 88

«دهه فجر در بهمن 88»عنوان یادداشت روز روزنامه‌ی مردم سالاری به قلم سیدرضا اکرمی است که در آن می‌خوانید؛

1- سی و یک سال است که از دهه فجر سال 57 می گذرد و وارد سی و دومین سال می شویم، در دهه فجر فرصتی است که حادثه دهه فجر سال 57 «22-12» را بررسی نمائیم و دستاوردهای آن را ارزیابی کنیم، تا معلوم گردد، کجا بوده ایم و کجا رسیده ایم و به کجا می خواهیم برسیم، روشن شدن صورت مساله خود برکات بسیاری دارد، که می تواند به دیگران پاسخ داد و از چند مقوله «فرصت شناسی»، فرصت طلبی، فرصت ستیزی و یا خدای ناکرده فرصت سوزی کرده ایم، یا اینکه گاهی سود برده ایم و گاهی فرصت را از دست داده ایم؟

2- در طول 31 سال پیروزی انقلاب اسلامی، شاهد حوادث تلخ در ایران وهمسایگی ایران بوده ایم، که جنگ تحمیلی 8 ساله نمونه ای از این حوادث می باشد و اگر این موضوع و موارد مشابه دیگر نبود، به طور قطع چهره ایران و جمهوری اسلامی به گونه دیگر بود، زیرا در این جنگ 8 ساله، هزار میلیارد دلار خسارت مالی وارد شد و حدود دویست هزار نیروی انسانی به شهادت رسیده و صدها هزار جانباز به وجود آمدند که در بهره وری و بهره رسانی دچار مشکلات شد زیرا سرمایه انسانی نقش بسیاری در پیشرفت جامعه دارد. ترورها و درگیری های آغازین ماه های پیروزی انقلاب در کردستان و ترکمن صحرا و آذربایجان غربی و هفتم تیر سال 60 و حادثه حزب خلق مسلمان و مواردی از این قبیل و از جمله حوادث پس از 22 خرداد 88 که حدود 8 ماه از آن می گذرد و همه ضرر کردیم، مواردی از حوادث غم انگیز می باشند، ولی بحمد الله همه آنها گذشت و صد البته درس های آموزنده و سازنده از آن گرفته ایم که هشیاری و بیداری و آمادگی و عبرت آفرینی داشتند.

3- یادآوری دهه فجر بهمن 57 یک مطلب است که باید نقل شود، باید آن را شنید و در کتاب ها خواند و برای دیگران خواند و شرح داد، ولی مهم تر از یاد و ذکر آن، تذکره تاریخ است و درس های آموزنده آن. در قرآن مجید 278 مورد از واژه یاد و یادآوری «ذکر و تذکره» آمده که 9 مورد آن واژه «تذکره» است. باید دهه فجر بهمن 57 را نقل نمود، نقد کرد و نتیجه گرفت، باید تبیین نمود و تحلیل کرد و درس های آموزنده و سازنده آن را تشریح نمود. راستی چگونه یک رهبر روحانی با ملتی دست خالی از سلاح و امکانات و بدون تشکیلات حزبی و رسانه فراگیر، توانستند انقلابی و نهضتی را به نتیجه برسانند که دستاورد آن زوال نظام شاهنشاهی 2500 ساله و سقوط خاندان 57 ساله در سلطنت و مورد حمایت همه دولت ها و قدرتمندانه و مسلح به همه امکانات بود و هیچ کس نتوانست مانع پیروزی امام خمینی(ره) و ملت ایران شود. پس از 31 سال هنوز تحلیل و تبیین این رویداد عظیم و شگفت آور و در واقع معجزه تاریخی در پایان قرن بیستم میلادی و نیمه قرن چهاردهم هجری شمسی و پایان قرن چهاردهم قمری، ادامه دارد و باید ادامه یابد، چون باورکردنی نبود و نیست و نخواهد بود، اینجا است که باید اذعان نمود، اضافه بر اراده و همت امام خمینی(ره) و ملت ایران دست خدائی و عنایت مهدوی بود که انقلا ب به پیروزی رسید شعارهای عاشورایی کارساز شد و معادلا ت جهانی را به هم ریخت و از پاریس، اروپا ندای نهضت به گوش جهانیان رسید و ایران اسلا می کانون جوش و خروش و سروش گشت.

4- اینک فرصتی است تا دستاوردهای عظیم این نهضت مردمی و دینی و محمدی و علوی و حسینی و مهدوی را برشماریم و یادآوری نمائیم که خداوند فرموده است «و ذکر فان الذکری تنعف المومنین» و باید نعمت خداوندی را حدیث « و اما بنعمه ربک فحدث» کرد و بازگو نمود و شکر آن را نیز به جا آورد که قرآن مجید اعلام می دارد «لئن شکرتم لا زیدنکم» شکر نعمت، نعمت را افزون می سازد و کفران نعمت، نعمت را از بین می برد. فهرست کردن عنایات خداوندی در این 31 سال برای مردم حاضر و نسل آینده و تاریخ بشریت وظیفه ای وجدانی و دینی و انسانی و تاریخی می باشد.

5- کلید واژه های سی و یک سال پیروزی عبارتند از : زوال نظام شاهنشاهی و کوتاه شدن دست استعمارگران از میهن اسلا می ایران و استقلا ل سیاسی و فرهنگی و اقتصادی و فکری و فقهی مردم، همه پرسی برای تاسیس نظام جمهوری اسلا می با آرای 98/2 درصد برای اولین بار در ایران، برگزاری انتخابات برای استقرار نهادهای قانونی چون قانون اساسی، خبرگان رهبری، مجلس و ریاست جمهوری در ظرف یک سال، برگزاری حدود 30انتخابات ظرف 31 سال، مقابله شرافت مندانه 8 سال دفاع مقدس در برابر عراق متجاوز با حمایت 60 کشور جهان از صدام عفلقی، علا م قطعنامه 598 و پایان جنگ تحمیلی و متجاوز معرفی شدن صدام بعثی، رشد آموزش عمومی از 48 درصد به 85 درصد و رشد آموزش عالی از 150 هزار دانشجو به 3/40 میلیون نفر، وخودکفائی در بخش آموزش و درمان پزشکی، پیشرفت در بخش صنایع هوافضا و نظامی چون هواپیما و تانک و موشک و صنایع سنگین ذوبآهن و فولا د و  سیمان، توسعه فرودگاه های کشور و راه آهن و راه های زمینی، رشد و توسعه بخش عظیم مخابرات و ارتباطات و صداوسیما و مواردی دیگر.

6-  حال مائیم و دهه چهارم پیروزی انقلا ب اسلا می ایران، دهه پیشرفت و عدالت، سند چشم انداز 20 ساله و برنامه پنجم، جمعیت 72 میلیونی و نسل جوان پرشور و تحصیل کرده، نیازهای بسیار نرم افزار و سخت افزار عصر حاضر،سیل بیکاران چند میلیونی، تورم و گرانی مهار نشده، بالا رفتن سن ازدواج و پائین آمدن سن طلا ق، ضربه پذیری اخلا ق، رواج تملق و تهمت و تحقیر یکدیگر، شایعه پذیری و کم بها شدن نیروی انسانی، رشد نقدینگی کشور، پائین آمدن ارزش پول کشور، در یک سطر لیست بلند بالا ی کارهای انجام شده و لیست بلند بالا تری از کارهای انجام شده که باید با همت و حمیت و هدایت و حمایت خود را به هدف بلند برسانیم. انشاءالله

رسالت:22 بهمن؛فراتر از رنگ‌ها

«22 بهمن؛فراتر از رنگ‌ها»عنوان سرمقاله‌ی روزنامه‌ی رسالت به قلم دکتر حشمت الله فلاحت پیشه است که در آن می‌خوانید؛22 بهمن،روز ملی ایرانیان است.در این روز تاریخ هفتاد ساله نهضت ضد استبدادی و ضد استعماری ایرانیان به انجام خود رسید. نهضتی که یکصد سال پیش در مشروطه به خاطر شکاف بین مذهبیون و روشنفکران شکست خورد و پس از آن جنبش ملی شدن صنعت نفت به دلیل اختلاف میان «ملیون» و «مذهبیون» حاصلی جز کودتای زاهدی تحت مدیریت سیا نداشت.

22  بهمن ، روز ملی ایرانیان است.در این روز تاریخ هفتاد ساله نهضت ضد استبدادی و ضد استعماری ایرانیان به انجام خود رسید. نهضتی که یکصد سال پیش در مشروطه به خاطر شکاف بین مذهبیون و روشنفکران شکست خورد و پس از آن جنبش ملی شدن صنعت نفت به دلیل اختلاف میان «ملیون» و «مذهبیون» حاصلی جز کودتای زاهدی تحت مدیریت سیا نداشت.

اما31  سال پیش به خاطر قوام مثلث «رهبری» ، «ایدئولوژی»   و «مردم» ، که حاصل نیم قرن تجربه انقلابیون بود، به پیروزی رسید. از آن زمان22  بهمن را به عنوان روز وحدت ملی پاس می داریم . همه گروهها و رنگها فراتر از سلایق خاص خود، در قالب چند اصل محوری انقلاب ملی خود را گرامی  می دارند.

مقدمه فوق ، تفسیر اصولگرایانه22  بهمن است. در تعدد وتفرقه فروع همواره بازگشت های وحدت گرایانه به اصول ضروری است . یادآوری دستاوردی که به سختی حاصل شده و نباید به راحتی دستخوش نوسان شود . مرزبندی با دشمنانی که هرگونه رقابت
 اختلاف نظر بر سر فروع را به دعوایی اصولی تعبیر می کنند و پرهیز تحدید تنگ نظرانه دایره اصولگرایی و اتهام پراکنی های ناشایست نسبت به کسانی که در کوران انقلاب و تحولات بعد از آن امتحان خود را پس داده‌اند.

به اعتقاد نگارنده غیر از خط نفاق و وابستگان به بیگانه، همگان در روز22  بهمن ماه هم حق دارند و هم تکلیف . حق برخورداری از تمام شرایط  و تسهیلات سیاسی ، اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی قانون اساسی و تکلیف حرکت در مسیری وحدت گرا و آشتی جو. پرهیز از شعارهای تفرقه آمیز و حاکمیت تفکر ایجابی به جای اندیشه «سلبی» در این حضور ضروری است .
اگر دستاوردهای انقلاب اسلامی ایران در سی ویکمین سالگرد آن تحت الشعاع اختلاف نظرها قرار گیرد ، به این حرکت عظیم مردمی ظلم شده است . انقلاب اسلامی1357  در شرایطی شکل گرفت که جهان دو قطبی ، «انحصار» را در دنیا نهادینه کرده بود. ایران در آن زمان از درون قلمرو استراتژیک غرب خارج شد و راهبرد نه شرقی ، نه غربی رادر سیاست خارجی تعریف نمود.

دهها نوع تحریم، جنگ هشت ساله و بایکوت اقتصادی و فناوری،  هزینه های این خروج ضداستعماری بود.اما تنه انقلاب به حدی قوی بود که «تهدیدها» را به «فرصت» تبدیل کرد. در ائتلاف ناصادق دشمنان انقلاب ،  صدام ، طالبان و منافقین ، توسط سازندگان خود سرکوب شدند و ایران در اوج زوال یا دلمشغولی دشمنانش ، چشم انداز20  ساله ای را تعریف نمود که باید در پایان آن قدرت اول منطقه باشد.

امروز دیگر هدف غرب بازگرداندن ایران به درون آن قلمرو استراتژیک نیست ، بلکه تلاش آنها مانع سازی در راهی است که می تواند ایران را برای اول شدن در خاورمیانه رهنمون سازد. با فناوری هسته ای چند صد رشته علمی و صنعتی به سطح تکنولوژی برتر ارتقاء می یابد و لذا بدون آن داعیه اول شدن در منطقه به سطح تکنولوژی برتر ارتقا می یابد و لذا بدون آن داعیه اول شدن در منطقه صرفا یک ادعا است . ایرانیان از لحاظ نرم افزاری از استعداد و توان لازم برای پیشرفت و رقابت علمی - صنعتی برخوردارند و کسب رتبه های برتر در المپیادهای جهانی گواه این امر است . و آنچه که تحت عنوان تحریم مطرح است ، به جنبه های سخت افزاری توسعه مربوط است . هر چند که با نهضت اختراع دانشمندان جوان ، ایرانیان این نظم ناعادلانه را نیز به چالش طلبیده اند.

توان دفاعی ایران مثال دیگر است. هر گاه ژنرالهای ارتش آمریکا، نتیجه جنگ را قابل پیش بینی بدانند، در آغاز آن تردیدی به خود راه نمی دهند. در واقع این از الزامات ابرقدرتی آنها و برگرفته از تاریخ اوج و زوال قدرت ها است . کشورها دارای داعیه ابرقدرتی نباید در جنگی وارد شوند که نتیجه آن قابل پیش بینی نباشد. گذشت آن زمان که چند مقام عالی رتبه سیاسی - نظامی ایران برای خرید چند موشک دست چندم شرقی به کشورهای خارجی سفر می کردند تا با تحریم های ناعادلانه ایام جنگ تحمیلی مقابله نمایند. صادرکنندگان آن زمان اسلحه به ایران ، اکنون به واردکنندگان سلاحهای ساخت ایران تبدیل شده اند. کشورهای منطقه پس از سالها ایفای نقش در قالب راهبردهای فرا منطقه ای و پیوستن به طرح «مشارکت برای صلح» ناتو و خریدهای کلان نظامی نتوانسته اند به آن حاشیه امنیتی برسند که ایرانیان در سایه دستاوردهای داخلی خود رسیده اند.

دشمنان ایران تلاش کردند که از حوادث بعد از انتخابات به عنوان «میانبری» برای رسیدن به اهداف31  سال گذشته خود استفاده کنند.

نکته قابل تامل این است که در این ایام بیشترین ضر ب الاجل ها، قوانین تحریمی و موضع گیریهای غیرمتداول مبنی بر اقدام نظامی و تجزیه ایران از سوی آن بازیگران شکل گرفت . به نام ایرانیان سیاست «افغانی سازی» و «عراقی سازی» ایران زمین را دنبال کردند . از ابتدای دهه1970  میلادی تاکنون، هیچ کشور خاورمیانه ای که دستخوش سیاست های مداخله غربی بوده ، روی آرامش به خود ندیده است.

بهترین راهکار برای مقابله با این شرایط، بازگشت به ظرفیتهای درونی نظام است . می توان در22  بهمن امسال ظرفیت مضاعف انقلاب در حل مسالمت آمیز اختلافات درونی و پاسخ جدی به سیاست های ناعادلانه خارجی را نشان داد. لازمه این کار بازگشت به اصول متساهل و وحدت بخش انقلاب1357  است.

اعتماد:آزمون بزرگ 22 بهمن

«آزمون بزرگ 22 بهمن»عنوان یادداشت روز روزنامه‌ی اعتماد به قلم سیدعلی میرباقری است که در آن می‌خوانید؛سالروز پیروزی انقلاب اسلامی (22 بهمن) در راه است و آزمونی بزرگ برای ملت ایران و دولتمردان آن در پیش رو. نگاهی گذرا بر فرآیند شکل گیری پیروزی انقلاب اسلامی از سال 1342 تا 22 بهمن 1357 این نتیجه فوری را به بار می آورد که اساس این پیروزی عظیم رهبری امام(ره)، مبانی اسلام و حضور مردم اعم از اقوام، اقشار و گروه ها با گرایش های سیاسی و مذهبی و سلیقه های متفاوت اما متحد و معتقد به اسلام و یکپارچگی ایران در صحنه است.

تاریخ گواه است که انقلاب ما مدیون و مرهون جناح و دسته یی خاص نبوده است بلکه مردمی بی ادعا و بی نام و نشان که فقط امام(ره) و اسلام را می شناختند، همچون امواج اقیانوسی بیکران، باصلابت و متانت و اقتدار به صحنه آمده و فریاد زدند؛ «ما شاه نمی خواهیم، سلطنت نمی خواهیم» و این فریاد آنچنان رسا، کوبنده و قاطعانه در فضای ایران پیچید که شاه اعلان کرد؛ «من صدای انقلاب شما را شنیدم.» و ذلیلانه مملکت را ترک کرد و به زباله دان تاریخ رهسپار شد و امام خمینی(ره) آن رهبر محبوب خلق خدا از سفر آمد و به میهن قدم گذاشت تا شجاعانه اعلام کند؛ «من به پشتیبانی این ملت، دولت تعیین می کنم، من به واسطه اینکه ملت مرا قبول دارد غدولت تعیین می کنمف... دولتی که ما می گوییم دولتی است که متکی به آرای ملت است، متکی به حکم خداست.» (سخنرانی 12 بهمن در بهشت زهرا) به ایران آمد تا به همه دولت ها بارها و بارها درس مردم دوستی و سیاست ورزی بیاموزد و نصیحت کند که؛ «مردم خوبند، این خوب ها را نگه دارید، این مردم خوب را با خود همراه کنید، ما به خدا بخواهیم خدمت کنیم، باید به این بندگان خدا خدمت کنیم، اینها عیال خدا هستند.»

جمهوری اسلامی امروز ما امانت بزرگی است که ریشه اش در اسلام و سیره و روش اش، سنت رسول خدا(ص) و امامان معصوم(ع) و شیوه و مشی امام خمینی(ره) و یاور و پشتیبانش ملت بزرگ ایران است و مراسم راهپیمایی 22 بهمن در هر سال تایید و تحکیم و تاکید بر آن ریشه و آن روش و منش حکومتداری از سوی ملت بزرگ ایران اسلامی است.

همه ساله در این روز خدا دو آزمون بزرگ صورت می پذیرد؛ نخست آزمون دولت و حکومت تا معلوم کند در سالی که گذشت تا چه میزان به راه و روش معمار کبیر جمهوری اسلامی(ره) و سنت پیامبر معظم اسلام(ص) وابسته مانده اند؛ آزمونی که شاید اشخاصی نتوانند نمره قبولی لازم در آن کسب کنند. پیامبر ما(ص) تا آنجا با مردم تحت حاکمیت خود همراه و مهربان و ملاطف بود که حتی هنگام بیماری زن یهودی که روزی به رویش خاکستر پاشیده است به عیادتش می رود، هنگام فتح قدرتمندانه مکه همه را می بخشد، ابوسفیان بزرگ ترین محرک و فرمانده سپاه دشمن در جنگ های بدر و احد و احزاب را می بخشد، حتی قاتل حمزه سیدالشهدا (عموی گرانقدرش) را می بخشد و عجیب تر آنکه امتیاز پناهندگی به نام خودش را به آنان عطا می کند و بالاترین سختگیری اش آن است که به قاتل سیدالشهدا می گوید از مکه بیرون رو، چون وقتی تو را می بینم جگرم برای عمویم حمزه آتش می گیرد، از مکه خارج شو تا تو را نبینم، آری 22 بهمن روز آزمون است که چگونه منطق اسلام، ملاطفت و رافت اسلام و پیامبر اسلام(ص) را نسبت به آحاد ملت به اجرا درآورده اند. رحمت و مودت و عفو و بخشش و تکریم نسبت به انسان، جزء ذات حکومت اسلامی است.

الرحمان الرحیم، رساترین و فراگیرترین نام خداوند متعال است، تمام سوره های قرآن با بسم الله الرحمن الرحیم آغاز می شود. حتی سوره توبه با رقیق ترین آیات رحمت خاتمه می یابد.

با آنکه پیامبر اکرم(ص) دریای رحمت است، به او دستور داده می شود با مردم مهربان باشد و این را اعطای رحمت الهی به آن حضرت تلقی می کند. (سوره آل عمران، آیه 154) در نگاه امام خمینی(ره) مردم عزیزترین و گرامی ترین عنصر انقلابند تا آنجا که به پشتیبانی ملت افتخار می کند و در اوج عظمت و در شرایطی که همه ابرقدرت های عالم را به خاک مذلت نشانده و دنیا در مقابلش سر تعظیم فرود آورده است، خاضعانه خود را خدمتگزار ملت می نامد و با دنیایی از اخلاص و صمیمیت اعلان می کند اگر به من خدمتگزار بگویید، بهتر است تا رهبر. در 22 بهمن همه مسوولان وظیفه دارند این روز را، روز تلاش برای وحدت، مهربانی و ملاطفت با مردم تلقی کرده، رافت اسلامی نسبت به مردم را به نمایش علنی بگذارند. دیگر آزمون این روز، مربوط به ملت است.

ملت بزرگ ایران از هر قشر و قوم و مذهب در روز 22 بهمن با حضور یکپارچه، صمیمانه و متحدانه، در راهپیمایی بزرگ و باشکوه خود وحدت، قدرت و عظمت را در اعلان حمایت و پاسداری از ارزش های اصیل انقلاب اسلامی و مبانی نظام مقدس جمهوری اسلامی به نمایش می گذارد تا بار دیگر به کسب بالاترین نمره قبولی در این آزمون مهم نائل شود. همدلی، انسجام، اعلام وفاداری به آرمان های امام خمینی(ره) و اعتقاد به شعار «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی» و پرهیز از هر نوع شعار ساختارشکنانه و هدایت و ارشاد کریمانه و رحیمانه کسانی که ناآگاهانه در دام شیطان قرار گرفته و از راه اصلی منحرف شده اند و احترام نسبت به همه کسانی که به رغم اختلاف سلیقه، به نظام و مبانی جمهوری اسلامی پایبند و معتقد و علاقه مندند، از شرایط قبولی این آزمون خواهد بود.

نهایت آنکه دولت و ملت باید معتقد باشند «امام خمینی(ره) یک حقیقت همیشه زنده است، راه او راه ما، هدف او هدف ما و رهنمود او مشعل فروزنده ماست» (رهبر معظم نظام جمهوری اسلامی) و همگان با تمام توان و عقلانیت و خردمندی در راه ایجاد مقتضیات بقای جمهوری اسلامی و رفع موانع و مشکلات آن کوشش کنند که؛ «بر ملت ایران خصوصاً و بر جمیع مسلمانان عموماً واجب است این امانت الهی را که در ایران به طور رسمی اعلام شده ... با تمام توان حفظ نموده و در راه ایجاد مقتضیات بقای آن و رفع موانع و مشکلات آن کوشش نمایند.» (وصیتنامه امام خمینی (ره)، بدون شک مهم ترین عنصر مقتضیات بقای نظام، همراهی مردم با آن است.

اگر بر اثر اعمال و گفتار ما، مردم از نظام دلسرد شوند و از آن فاصله بگیرند، اگر برخلاف رویه رسول خدا(ص) و امامان معصوم(ع) و حضرت امام خمینی(ره) در مقابل مردم تندخو و خشن شویم و این اعمال خشونت سبب شود مردم منزوی شده و نتوانند در مقابل مقامات عالی نظام به راحتی انتقاد کنند، مقتضیات بقای نظام مقدس جمهوری اسلامی را از بین برده ایم و از صراط مستقیم سنت و سیره معصومان(ع) و امام عزیزمان(ره) منحرف شده ایم و آنگاه شکست ما حتمی است، زیرا هرچه هم مقدس باشیم نمی توانیم تقدس خود را از پیامبر اسلام(ص) والاتر بدانیم که خداوند متعال خطاب به او می فرماید؛ «و لو کنت فظا غلیظ القلب لا نفضوا من حولک» (و اگر تندخو و خشن بودی مردم از دورت پراکنده می شدند.) (سوره آل عمران، آیه 154) فلذا امیدواریم در روز 22 بهمن هم دولت و هم ملت از این آزمون بزرگ و تاریخی سربلند بیرون آیند.
 
کیهان: فتح الفتوح امت - امامت

«فتح الفتوح امت - امامت»عنوان یادداشت روز روزنامه‌ی کیهان به قلم محمد ایمانی است که در آن می‌خوانید؛سپاس پرودگاری را سزاست که مستضعفان را برکشید و مستکبران را به زیر آورد. موسی که ترسان و نگران- خائفاً یترقّب- از پنجه فرعون می گریخت، آیا می توانست روزی را ببیند که قوم ستم کشیده اما پراکنده او همدل شوند و فرعون را در حال دست و پا زدن میان دریا نظاره کنند؟ «فرعون روی زمین طغیان کرده و استکبار می ورزید و مردمان را گروه گروه و پراکنده قرار داده بود». اما خداوندا تو شاهدی که مسیح معاصر ما حضرت روح الله(ره) وقتی بازداشت و شبانه از کنار دریاچه نمک عبور داده شد، به شهادت دژخیمان شاه، ذره ای خوف و نگرانی در جانش نبود. تو شاهدی خدا که او وعده صادق تو را آن هنگام که پنجه در پنجه استکبار آمریکا و اسرائیل و انگلیس انداخت، انتظار می کشید.باید هم ورق برمی گشت. خمینی سر به عاریت به تو سپرده بود، اما در میانه میدان. باید هم ورق برمی گشت.

باید که پولاد در کف او موم و آتش سوزان دشمنی ها بر او سرد می شد. «یا نار کونی برداً و سلاماً علی ابراهیم». ای آتش سرد و سلامت باش؛ ای آتش، آتش نباش برای یکی با مختصات ابراهیم بت شکن که به هنگام خطر و در کام آتش شدن، حتی فرشتگان را هم جواب کرده است. چرا؟ «او می بیند و مرا کفایت می کند».

و مسیح قرن بیستم که آمد، ید بیضا و عصای موسی را با خود داشت، باطل کننده شعبده ها. ابراهیمی بود، ضد آتش و روئین تن. مسیح ما نه فقط جان ها، که ایمان و امید را زنده کرد و طوفان در اردوگاه استکبار انداخت. او به داودی می مانست که نه آهن بلکه دل های پراکنده مستضعفان را ذوب کرد و به هم آمیخت و یکی کرد تا سدی نفوذناپذیر در برابر جباران بسازد. او جوشن کبیر بر تن ملتی کرد که تا پیش از آن توسری خور همه طواغیت روزگار بودند. فردا 22 بهمن، روز چنین امام و امتی است. روزی فیصله بخش و مبارک تا نهایت تاریخ. فردا روز تحقیر مستکبران است، جشن همه ملت های مستضعف دنیا و ماتم همیشگی جباران عالم. و 22 بهمن به عنوان «فرقان بزرگ»، روز فاصله گذاری میان دوست و دشمن است. روزی که تیزاب انقلاب، پرده از عیارها برمی دارد. فردا روزی است که ملت ایران سنگ فتنه ای 11-10 ماهه را به جانب پرتاب کنندگان اصلی آن- استکبار آمریکا و اسرائیل و انگلیس- باز می گرداند.

سالی که سپری شد با وجود تدارک فتنه ای پیچیده از سوی دشمن، سال انفجار اطلاعات و کنار رفتن نقاب ها بود. قانون خلقت است که در کلام امیرمؤمنان علی علیه السلام جاری شد «هیچ کس در ضمیر و باطن خود رازی را پنهان نمی دارد مگر اینکه آن راز از رنگ چهره و لابلای سخنان پراکنده- و خالی از توجه وی- آشکار می شود» (کلمات قصار نهج البلاغه، کلمه 26). ملت ما این حقیقت را در همین یک سال اخیر در مشی سران استکبار و برخی بازیگران ظاهرا زرنگ فتنه در داخل مشاهده کرد. ملت ما، هم بغض فوران کرده از دهان مستکبران و هم اعتماد و آمیختگی سران فتنه به دشمنان اصلی انقلاب را دید. ملت ما دید که چگونه مرز میان این عناصر ضعیف النفس، غنیمت طلب و لجوج داخلی با دشمنان قسم خورده به هم خورده است. این خلاف فرمان الهی به مؤمنان بود. مؤمن کجا با دشمن هم پیاله می شود و به او اعتماد می کند؟

آیات 118 تا 120 سوره آل عمران حقیقت این اعتماد خیانت آلود را به تصویر کشیده است، آنجا که می فرماید «ای کسانی که ایمان آورده اید محرم اسراری از غیر خود انتخاب نکنید، آنها از هیچ شر و فسادی نسبت به شما دریغ نمی کنند. دوست دارند هر آنچه شما را رنج و زحمت دهد. دشمنی از دهان آنها آشکار شد و آنچه- از کینه- پنهان می کنند بزرگ تر است. ما نشانه ها و آیات را برای شما روشن و بیان کردیم اگر عقل پیشه کنید» و «شما آنها (دشمنان بدخواه) را دوست می دارید اما آنها شما را دوست ندارند... و زمانی که شما را ملاقات می کنند می گویند ایمان آورده ایم و هنگامی که خلوت می کنند، از شدت خشم انگشتان خود را به دندان می گزند. قل موتوا بغیضکم. بگو با همین خشم و غیض بمیرید، خداوند به باطن سینه ها آگاه است. اگر خیری به شما برسد، آنان را ناراحت می کند و اگر حادثه ناگواری برای شما رخ دهد، به خاطر آن خوشحال می شوند. و اگر شکیبایی و تقوا پیشه کنید، کید و نیرنگ آنها هیچ ضرری به شما نمی رساند. به یقین خداوند بر آنچه انجام می دهند، احاطه دارد».

همین حوادث 8-7 ماه اخیر را که عقبه ای20 بلکه 30 ساله دارد، مرور می کنیم. چه کسانی سران مثلث استکبار را سر ذوق و هیجان آوردند؟ مستکبران انگلیسی و آمریکایی و صهیونیستی که سابقه عداوت ده ها ساله- بلکه بعضا بیش از یک قرن- با ملت ایران دارند و هرگز در تضییع حقوق و منافع و امنیت ملت ما سرسوزنی دریغ نکرده اند، با چه منطقی جریان فتنه را زیر پر و بال گرفتند و با تمام توان پروراندند و حمایت کردند؟ دشمنان یک ملت بزرگ با چه محاسبه ای، رجال و احزابی را از میان همان مردم مورد تأییدو تمجیدو پشتیبانی قرار دادند؟ مگر نه اینکه آنها رنج و زحمت ما را توقع دارند و از رنج های ما شادمان و از شادی های ملت ما سوگوار می شوند؟! جز این است که رابرت گیتس وزیر دفاع آمریکا (رئیس اسبق سازمان جنایتکار CIA) صراحتا گفت «ایرانی خوب و معتدل، ایرانی یی است که با گلوله کشته شده باشد»؟ مگر نه اینکه گفتند ریشه ملت ایران را باید از جا کند؟ اکنون چه شده که از برخی عوامل بازی خورده و آلت دست فتنه مشخصا اسم می برند و به شجاعت و الهام بخشی می ستایند؟

آیا کسی جلادتر و جنایتکارتر از شیمون پرز رئیس رژیم صهیونیستی می شناسید؟ جباری چنین که جز بوی خون و نسل کشی نمی دهد با چه محاسبه ای در دانشگاه هرتسلیا می گوید «نبرد علیه جمهوری اسلامی از بیرون مرزهای آن آغاز نمی شود بلکه از درون مرزهای ایران آغاز می شود. ما باید از مخالفانی که با رژیم مبارزه می کنند، دلجویی و آنها را دلگرم سازیم. آنها به نیابت از ما با جمهوری اسلامی می جنگند».

بوش و اوباما با چه منطق مشترکی از یک جریان آلوده سیاسی در داخل حمایت نمودند؟ آنها به چه چیز طمع کردند؟ و آیا تصادفی بود که جریان ضدانقلاب فرصت طلب با استفاده از بسترسازی همین جریان آلوده و ویروسی شده، ابتدا مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل را خط زدند، سپس بر اسلام خط کشیدند و به سبک دغلبازی رضاخانی شعار جمهوری ایرانی سر دادند و سرانجام سراغ هجمه و هتاکی علیه امام خمینی و اصل ولایت فقیه و سرانجام امام حسین(ع) رفتند؟ مگر امروز ملت ایران قسم دروغ حضرات فتنه برپا کن را باور می کند که بگویند ما نسبتی با بیگانگان و استکبار نداریم و مستقل هستیم؟ به قول شاعر؛ گر بگویم که مرا با تو سر و کاری نیست- در و دیوار شهادت بدهند آری هست.

اینکه آن رجل جاه طلب ناکام در کنار لاف استقلال از بیگانه، از بقایای ضد انقلاب دعوت می کند که در راهپیمایی 22 بهمن شرکت کنند «اما با حفظ هویت خود»! جز دعوت به اختلاف و تفرقه و پراکندگی در اردوگاه ملت انقلابی ایران است و آیا تقلا برای تفرقه و تجزیه ملت و با هم درگیر کردن آنها، جز همان راهبرد فرعونی همه مستکبران است که برای غلبه و سیطره بر ملت ها، آنها را گروه گروه می کنند؟ «انّ فرعون علا فی الارض و جعل اهلها شیعاً یستضعف طائفه ً منهم...» (آیه 3 سوره قصص). جناب آقای چیز! راز پنهان شما تاب مستوری ندارد و از لابلای سخنان متناقض شما خود را بیرون می اندازد. می دانید که دروغ گو کم حافظه است و دروغ، پنهان نمی ماند.

ملت تیزبین ما که خوب است حالا صدها فرسنگ آن طرف تر، تحلیلگر نشریه اکونومیست چاپ لندن هم فهمیده که «اظهارات اخیر آقای... از نامزدهای انتخابات ایران نشان می دهد او با بنیان های انقلاب اسلامی مشکل دارد و این بنیان ها را به چالش کشیده است.» و این همان واقعیتی است که بی بی سی انگلیس با همه پنهانکاری، پس از انتخابات لو داد و اعلام کرد «مشکل غرب احمدی نژاد نیست، چالش اصلی غرب در انتخابات، انقلاب اسلامی است».

جنگ احزابی که جبهه دشمن با همراهی جریان «مرجفون» برای ترساندن و خالی کردن دل ملت ایران راه انداختند، بنیاد انقلاب اسلامی را نشانه رفته بود و انتخابات بهانه ای بیش نبود.

فردا- 22 بهمن 88- روز فتح الفتوح بزرگ ملت ایران است. استکبار زخم خورده از قدرت نمایی 04 میلیونی یک ملت در 22 خرداد و 9 دی 88، دست و پا می زند تا مگر در برابر این فتح الفتوح بزرگ، کمتر هزینه بدهد. اگر تقلا نمی کرد، باید شک می کردیم. او مثل همیشه و هر ساله باید آخرین دست و پای خود را بزند تا مگر خدشه ای به گوشه ای از جشن بزرگ پیروزی وارد کند. مزدوران گروهک ها را فرا خوانده اند اما همان مزدوران نیز هرچه باشد ارزنی مغز در کنج کاسه سرشان است که بدانند با اقیانوس خروشان ملتی متحد نمی توان درافتاد. جز رفتار ایذایی احتمالی کاری از دست آنها برنمی آید.

آنها که روز عاشورا باد کاشتند، طلیعه تندباد را روز 9 دی دیدند و اکنون باید منتظر درو کردن طوفان باشند. بی دلیل نیست که سایت های «نوروز» و «امروز» (وابسته به مشارکت و مجاهدین) در تحلیل مشترک از همه تبلیغات قبلی همسو با دشمن عقب می کشند و می نویسند «22 بهمن آزمون فیصله بخش نیست» و بیخود نیست که آمریکا و اتحادیه اروپا در اقدامی بی سابقه بیانیه ای مشترک صادر می کنند و با حمایت از سازمان فتنه، نسبت به سرنوشت آنها در پس راهپیمایی 22 بهمن ابراز نگرانی شدید می کنند.

اساساً دشمنان انقلاب چه تدارکی کرده اند که پیش بینی خشونت در جشن انقلاب می کنند مگر در 03 جشن قبلی، سابقه ای از کوچک ترین تنش- چه رسد به خشونت- وجود دارد؟! آیا آن دعوت به حفظ هویت جداگانه در تداوم این طراحی و پروژه استکباری نیست؟ اما با همه دشمنی ها و طراحی ها، بنابر وعده الهی، کید شیطان «ضعیف» است.به آمریکا بگویید از ملت ما عصبانی باش و از این عصبانیت بمیر.

ملت ما با اقتدا به امام و مقتدای خود، تا به امروز صبر و تقوا و مجاهدت پیشه کرده و به تصریح پروردگار «اگر ]در برابر دشمن[ شکیبایی و تقواپیشه کنید، کید و نیرنگ آنها هیچ ضرری به شما نمی رساند. به یقین خداوند بر آنچه انجام می دهند، احاطه دارد».

فردا روز رجم شیطان بزرگ با حجاره «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» است، روز فریاد «خونی که در رگ ماست، هدیه به رهبر ماست». فردا ملت ما انتقام مظلومیت علی بن ابیطالب را از وارثان بنی امیه و اشعث بن قیس ها می گیرد. فردا روز لبیک به کلام بر زمین مانده امیرمؤمنان در روز صفین است که شمشیر می زد و فریاد برمی آورد «استقامت کنید و بجنگید که جز یک نفس از دشمن نمانده، بجنگید که لحظه پیروزی نزدیک است». فردا روز برائت جستن از وارثان فریبکار، آلوده و حکمیت طلب اشعث بن قیس است که منافقانه به امیرمؤمنان گفت «این جمله که می گویی به ضرر توست.» امام او را لعنت کرد و فرمود «لعنت خدا و لعنت کنندگان بر تو باد ای بافنده پسر بافنده، ای منافق فرزند کافر!... مردی که شمشیر دشمن را به قوم خود راهنمایی کند ]اشاره به خیانت اشعث به قبیله خود در زمان حمله خالد[ و مرگ را به سوی خویشان و بستگان کشاند، سزاوار است که نزدیکانش با او عداوت ورزند و دیگران که دورترند، از او ایمن نباشند». (خطبه 91 نهج البلاغه)

هنر نظام «امت- امامت»، در دور کردن پنجه تهدید دشمن از سر کشور بود و هنر جریان نفاق، «گرا» دادن و کشاندن تیغ تهدید دشمن به سوی مردم خود. چنین جماعتی خیری نخواهند دید. فردا، روز صدق است.

روز شناسایی صادقان و دروغگویان. این ویژگی و فرجام فتنه است. «آیا مردم گمان می برند واگذاشته شده اند تا بگویند ایمان آوردیم و در فتنه آزموده نشوند؟ و این در حالی است که پیشینیان آنها را آزمودیم تا صادقان و راستگویان معلوم شوند» (آیات 2 و 3 سوره عنکبوت). فردا روز پاداش بزرگ صادقان صابر و استوار است همان گونه که امیرمؤمنان(ع) فرمود: «ما در کنار رسول خدا(ص) می جنگیدیم و این جز بر ایمان و تسلیم ما و بردباری در برابر نیش های دردآجین و جدیت در جهاد با دشمن نمی افزود... پس چون خداوند صدق و اخلاص ما را دید، ذلت و خواری را برای دشمنان ما و یاری و پیروزی را بر ما نازل فرمود» (خطبه 65 نهج البلاغه).

ابتکار:سرود وحدت در 22 بهمن

«سرود وحدت در 22 بهمن»عنوان یادداشت روز روزنامه‌ی ابتکار به قلم سید محمد غروی است که در آن می‌خوانید؛ سی ویک سال پیش، انقلاب اسلامی با بافتی نشات گرفته از اسلامیت مردم و به رهبری امام راحل به عنوان یک مرجع تقلید بر رژیم ستمگر پهلوی پیروز شد. در رژیم وابسته پهلوی، هر کس مشکلی داشت و یا اعتراضی می کرد، یا به زندان می رفت و در شکنجه گاه ها می پوسید و یا تبعید می شد. در این حال و هوا بود که انقلاب اسلامی با حساسیت های خاص امام خمینی (ره) شکل گرفت و امروز شاهدیم در زمینه های مختلف سیاسی، اقتصادی، نظامی و... روی پای خود ایستاده ایم و مستقل هستیم. اینک بر خلاف رژیم گذشته مردم احساس می کنند که کشور و نظام متعلق به خودشان است نه بیگانگان.

یک نگاه بدون تعصب و فارغ از غرض ورزی نشان می دهد در این سی سال با وجود مشکلات بی شمار از سوی دشمنان نظام و کارشکنی های متعدد، روی پای خود ایستاده و موفق بوده ایم. حال که خود را در این سی ساله به چنین مرتبه ای رسانده ایم جا دارد سخنرانان و مسئولان و کارگزاران، این تجارب سی ساله را برای مردم بازگو کنند تا همگان از این اتفاقات مبارک و مهم باخبر شوند.در این سی ساله همه دولت هایی که روی کار آمده اند، خدمات خود را با شرایط و محدودیت های خاص زمان، به طور کامل انجام داده اند، گرچه نمره های عالی در همه زمینه ها نداشته اند ولی در جمع بندی، موفقیت های کل نظام در این سال ها بی شمار بوده است. البته این سخن بدین معنا نیست که اشتباه در کارهای افراد نبوده و تماما ایده آل بوده ولی به طور واقع باید گفت که خدمات آنها در تاریخ ایران اسلامی می درخشد.

نمونه ای از این اقدامات، فعالیت های دولت سازندگی است، دولت سازندگی با توجه به وضع بودجه و صادرات نفت آن زمان، زیر ساخت های کشور را به طور مبنایی ساخت. به گونه ای که دولت های دیگر سر سفره ایشان نشستند، البته باز هم باید تاکید کرد که شاید در گوشه  و کنار مشکلاتی هم وجود داشته باشد، اما در سطح کلان توفیقات نسبتا زیادی داشته اند که باید برای جوانانی که آن دوره را ندیده اند بازگو شود.یکی دیگر از افتخارات نظام جمهوری اسلامی طی سی سال گذشته پاکی مسئولان رده های اول و دوم بوده، این اتفاق در حالی در این نظام محقق شد که مسئولان دوران پهلوی چه از لحاظ مالی و چه از لحاظ اخلاقی، جز» ناسام ترین افراد بودند.

به شکرانه این برجستگی هایی که نظام جمهوری اسلامی به ارمغان آورده  است، باید در 22 بهمن امسال ارزش ها و شعارهای خود را مرور و شعارهای وحدت بخش را تکرار کنیم تا مردم متوجه شوند که چه بودیم و چه شدیم. کسانی که در چند ماه اخیر به ایجاد تنش و درگیری در کشور پرداخته اندهم باید 22 بهمن را رمز وحدت و سخنان خود را معطوف به آبادی ایران اسلامی در این 31 سال کنند. آنها اگر مشکلی با اشخاص دارند لزومی ندارد که امروز به حساب آنان برسند، این کارهای شما ممکن است بهای سنگینی به دنبال داشته باشد.

آن دسته از آقایانی هم که گوششان به حرف های بیگانگان است، باید بدانند بیگانگان خواب خوبی برای ما نمی بینند، شما خواسته و یا ناخواسته مصالح کل کشور را زیر پا می گذارید، بیایید و در 22 بهمن همه با هم سرود وحدت بخوانیم. 
 
جمهوری اسلامی:راه پیمائی 22 بهمن تجلی همبستگی کامل

«راه پیمائی 22 بهمن تجلی همبستگی کامل»عنوان سرمقاله‌ی روزنامه‌ی جمهوری اسلامی است که در آن می‌خوانید؛بعضی از مبارزان و زندان رفته های دوران حکومت ظالمانه پهلوی می گویند : « ما آنقدر که برای نگهداری انقلاب شهید دادیم برای پیروزی انقلاب ندادیم . آنقدر که برای نگهداری انقلاب سختی کشیده و می کشیم برای پیروزی آن نکشیدیم » .

این واقعیت را در 31 سال گذشته همه ی ما به روشنی دریافته ایم و اینطور که معلوم است هرچه زمان بگذرد درستی آن بیشتر روشن می شود . درست از صبح پیروزی انقلاب اسلامی در 22 بهمن 1357 توطئه ها علیه انقلاب از خود تهران شروع شد و به شهرها و استان ها کشانده شد و ادامه یافت تا به جنگ تحمیلی وصل شد جنگی که 8 سال طول کشید و در مجموع یک دهه از عمر نظام جمهوری اسلامی به مقابله با این توطئه ها گذشت.

در تهران سلطنت طلب ها منافقین ملی گراها گروهک های مارکسیستی و التقاطیون در برابر انقلاب و امام قد علم کردند و در کردستان و خوزستان و ترکمن صحرا و آذربایجان و نقاط دیگر احزاب ریز و درشت وابسته به شرق و غرب با عناوینی از قبیل دموکرات و کومله و خلق عرب و خلق مسلمان و... سر بر آوردند و مزاحمت کردند. هدف این بود که انقلاب اسلامی را در همان روزها و ماه های اول ناکام کنند و از تشکیل یک نظام حکومتی مبتنی بر این انقلاب جلوگیری نمایند.

دست های پشت پرده ای که برای تحقق این هدف شوم طراحی می کردند از همه نوع ابزاری استفاده نمودند. ملی گرائی دین مذهب قومیت و سرزمین از جمله ابزارهائی بودند که توسط طراحان این توطئه ها بکار گرفته شدند و حداکثر بهره برداری نیز از آنها بعمل آمد. اما از آنجا که این تلاش ها برپایه بی صداقتی و خیانت و آلت دست بیگانگان بودن شکل گرفته بود نتوانست در برابر انقلاب و ملت ایران کاری از پیش ببرد. آنهمه توطئه که در ظاهر همچون کوه هائی از بهمن های انباشته و متراکم برروی انقلاب آوار می شدند در مقابل اراده مردم مانند برفی که خورشید پرحرارت بر آن بتابد آب می شدند و از بین می رفتند.

جنگ تحمیلی هم چنین بود. درست است که در ظاهر این جنگ توسط صدام و حزب بعث عراق بر ما تحمیل شده بود ولی کسی تردید نداشت که طراح اصلی جنگ آمریکا بود و علاوه بر طرح ها و اطلاعات و امکانات و تجهیزات نظامی که قدرت های سلطه گر شرقی و غربی در اختیار صدام قرار می دادند دلارهای نفتی اعراب نیز برای پشتیبانی از او و گرم کردن تنور جنگ به بغداد سرازیر می شدند. حتی مزدوران اجیر شده توسط سران مرتجع عرب و ژنرال های کهنه کار ارتش های کشورهای عربی نیز به کمک صدام شتافتند و هرچه تجربه داشتند در اختیار ارتش بعثی عراق گذاشتند و البته آنها هم مثل دلارهای نفتی اعراب و طرح ها و تجهیزات قدرت های استکباری نتوانستند کاری از پیش ببرند و در برابر خورشید پرحرارت انقلاب مثل برف آب شدند.

در دهه های دوم و سوم نیز توطئه ها به شکل تحریم ها کودتاها تهاجم فرهنگی تبلیغات مسموم و فشارهای سیاسی قدرت های شیطانی و ایادی منطقه ای آنها ادامه یافت و همواره ناکام ماند. نظام جمهوری اسلامی به دلیل صداقت و اخلاص و ایمان بنیانگذار آن و به دلیل فداکاری های مومنانه ملت ایران توانست از همه گردنه های دشوار عبور کند و هر روز مستحکم تر از گذشته در راه پیشرفت گام بردارد و ایران را به یک قدرت منطقه ای تبدیل نماید.

اکنون در آغاز دهه چهارم بروز حوادث ناخوشایند ماه های اخیر موجب شده است یکبار دیگر قدرت های استکباری و گروهک های وابسته به آنها به طمع بیافتند و دچار این توهم شوند که زمینه ای برای بازگشت آنها فراهم شده است . هوشیاری مردم و تدبیر مسئولان بر این خیال نیز مهر ابطال خواهد زد و انقلاب و نظام جمهوری اسلامی از این گردنه نیز با موفقیت عبور خواهند کرد.

تصور آمریکا و انگلیس و فرانسه و صهیونیست ها اینست که نظام جمهوری اسلامی پشتوانه مردمی خود را از دست داده و راه برای براندازی این نظام و پایان دادن به انقلاب اسلامی باز شده است . این تصور خام تاکنون بارها به ذهن علیل دشمنان انقلاب و نظام جمهوری اسلامی راه یافته ولی هر بار بطلان آن بر همه ی آنها به اثبات رسیده است . تکرار این اشتباهات فقط می تواند عجز دستگاه های اطلاعاتی و تحلیل گران غربی را از درک آنچه در ایران می گذرد نشان بدهد. به نظر می رسد هنوز آنها برای فهمیدن دو نکته تلاش کافی نکرده اند. یکی اعتقادات مردم ایران و دیگری نفوذ دین در عمق جان این مردم.

نظام جمهوری اسلامی یک نظام دینی مبتنی بر اعتقادات مردم است . این نظام را خود مردم تاسیس کرده اند و تا امروز نیز خود مردم از آن در برابر توطئه های رنگارنگ دشمنان حمایت و حفاظت کرده اند و از این پس نیز چنین خواهند کرد. اینکه قدرت های استکباری به اختلافات داخلی دل ببندند و گرفتار تحلیل های غلط و بی پایه شوند امری طبیعی و تکراری است . علیرغم این تحلیل های غلط مردم همچنان پشتوانه نظام جمهوری اسلامی هستند و در 22 بهمن امسال یکپارچه و متحد با آرمان های بنیانگذار این نظام و با ولایت فقیه که ستون فقرات این نظام است تجدید میثاق خواهند کرد . راه پیمائی 22 بهمن امسال ابراز انزجار از آمریکا و سایر بیگانگانی خواهد بود که چشم طمع به اختلافات دارند . راه پیمائی 22 بهمن امسال اعلام برائت از منافقین و سایر گروهک های وابسته به استکبار جهانی خواهد بود . و در یک کلام راه پیمائی 22 بهمن امسال تجلی همبستگی کامل مردم ایران در حمایت از نظام جمهوری اسلامی و اصل ولایت فقیه خواهد بود.

ایران:می‌رویم تا هستیم…

«می‌رویم تا هستیم…»عنوان سرمقاله روزنامه‌ی ایران به قلم مرتضی قمری وفا است که در آن می‌خوانید؛22 بهمن 57 روز اوج آرمان‌خواهی مردم ایران در کشاکش تاریخی با دوران سیاه ستمشاهی بود که همه غیرممکن‌ها را پشت سر گذاشت و با قدرت ایمان و رهبری امام‌خمینی (ره) به پیروزی رسید و خود «یوم‌الله» لقب گرفت؛ انقلابی برای حاکمیت اسلام ناب محمدی(ص)؛ انقلابی برای برپایی جامعه نمونه اسلامی و «منتظر»؛ انقلابی برای دستیابی به عدالت، استقلال و آزادی؛ انقلابی برای برهم زدن نظام سلطه و رهایی انسان‌ها از زنجیرهای استعمار و استبداد؛ انقلابی برای تشکیل امت اسلامی و…

امواج انقلاب اسلامی مردم ایران و تحولات مابعد آن از همان ابتدا تاکنون همه سطوح و حوزه‌ها را متأثر از خود ساخته و تحولات شگرفی را در همه امور ایجاد کرده است؛ از نحوه حکمرانی تا الگوی زندگی، از گفتمان‌ها تا پارادایم‌ها، از ایدئولوژی‌ها تا مکتب‌ها، از مرزهای پیرامونی تا محیط بین‌المللی، از ثبات تا فروپاشی، از فرهنگ تا سیاست و ... براستی، اکنون که سه دهه از آن روزهای سرنوشت‌ساز را پشت سر گذاشته‌ایم، آیا تصور می‌کردیم که «انقلاب خمینی» چنان ابعاد و تأثیراتی بر جای گذارد که تحولات «دین و دنیا» را در دو قرن متوالی متأثر از خود سازد و عنان و اختیار را از اصحاب سلطه بازستاند و جبهه شیطانی را در گرداب خود اسیر نماید؟

انقلاب اسلامی به واقع یک «تهاجم همه جانبه» نرم‌افزاری به قلب و هسته استراتژی غرب و شرق عالم برای پایان دادن به دوران تک‌تازی مارکسیسم و لیبرالیسم و اومانیسم و سکولاریسم بود و نویدبخش صلح و امید و عدالت برای مستضعفان و انسان‌های انسان. به همین خاطر است که دشمنی حق و باطل همچنان ادامه دارد و با فروپاشی بلوک‌ها و یا چرخش‌ دولت‌ها و حکومت‌ها، این ضدیت با انقلاب اسلامی و ابواب و متعلقات آن تلطیف که نشده، بلکه تشدید نیز شده است؛ چرا که انقلاب اسلامی در اکثریت آرمان‌ها و اهداف خود در داخل و خارج مرزهای جمهوری اسلامی ایران به پیروزی رسیده و دورنمای بسیار روشنی هم برای آن وجود دارد.

ما امسال 31 سالگی پیروزی انقلاب اسلامی را جشن گرفتیم؛ در شرایطی که برای نابودی و استحاله انقلاب خمینی تلاش‌های بسیاری شده است؛ از داخل و خارج. اکنون دیگر استفاده از واژه «جبهه مقاومت» برای نام بردن از حامیان و مدافعان اصیل انقلاب غریب نیست.

به همین خاطر است که مردم، حساس‌تر از همیشه آماده دفاع جانانه از انقلاب و ثمرات آن هستند و هرچه تهدیدها بیشتر می‌شود، آنها ثابت قدم‌تر در صحنه امتحان، حضور دارند. این را «22 بهمن»‌های هر سال به رنگ و بوهای متفاوت نشان می‌دهد و البته در بزنگاه‌های دیگر همچون «23 تیر 78» و «9 دی 88» صریح‌تر و مجاهدانه‌تر! و جالب این که «حماسه‌های حضور» قابل کتمان و انحراف در پیام نبوده‌اند؛ چرا که همه 22 بهمن‌ها برای تجدید میثاق با آرمان‌های اصیل انقلاب اسلامی و امام خمینی(ره) بوده و ملت ایران از هر سلیقه و قوم و نژادی در این یوم‌الله بر پشتیبانی از «اسلام، انقلاب، نظام و ولایت فقیه» پافشاری نموده و با آنها به مثابه ارکان اصیل حرکت پرشتاب خود به سوی تعالی، پیشرفت، عدالت، استقلال و آزادی بیعت مجدد کرده است.

22 بهمن همچنین مجالی برای نمایش «وحدت کلمه و اتحاد سراسری» ایرانیان است تا دنیا بداند این ملت نه تسلیم دشمنان می‌شوند و نه فریب فتنه‌ها و دسیسه‌های رنگ به رنگ آنها را می‌خورند و نه اهل سازش هستند؛ ایرانیان در طول تاریخ نشان داده‌اند به سوی نور اقدس الهی می‌روند تا هستند… فردا یوم‌الله دیگری است با رنگ و بویی بسیار خاص. باور داریم تاریخ‌ساز خواهد شد. دوران جدیدی در آغازین سال‌های دهه چهارم انقلاب رقم خواهد خورد. همه می‌‌آئیم تا نقشی ماندگار زنیم…

دنیای اقتصاد:هدفمندی یارانه‌ها و برنامه‌های توسعه

«هدفمندی یارانه‌ها و برنامه‌های توسعه»عنوان سرمقاله‌یِ روزنامه‌ی دنیای اقتصاد به قلم دکتراحمد یزدان‌پناه است که در آن می‌خوانید؛در برنامه پنجم توسعه که در نوبت بررسی نمایندگان مردم است، چالش اساسی به چگونگی تصمیم‌گیری روزانه همگان در حوزه اقتصادی و زیست محیطی برمی‌گردد و در این زمینه، واقعی بودن قیمت‌ها،

چراغ راهنما و علامت‌دهنده آن تصمیمات هستند. اگر عقلایی بودن رفتارها در مصرف و تولید به تحلیل هزینه- فایده مربوط است این مهم میسر نمی‌شود جز در زمانی که قیمت‌ها منعکس‌کننده درست هزینه‌ها و منفعت هر تصمیم‌سازی باشند و آنها را به درستی تصویر کنند، تا تصمیمات سه بازیگر اصلی اقتصاد؛ یعنی خانوارها، بنگاه‌ها و دولت‌ها به ضرر تخصیص بهینه منابع جامعه تمام نشود.

اولویت سیاست‌های دولت در این راستا برپایی ساختار انگیزه‌ها برای تصمیمات درست در دو زمینه اقتصادی و محیطی است. بنابراین، گام نخستین دولت‌ها آن است که با جدیت تمام به حذف و کاهش آثار منفی سیاست‌هایی بپردازند که بر این دو حوزه اثرگذاری دارند. کم و کیف یارانه‌ها در کشورهای در حال توسعه در این باره اولویت اول را به خود اختصاص می‌دهند و لذا برنامه هدفمندی یارانه‌ها با چهار هدف اصلی زیر باید طراحی، اجرا و نظارت شوند.

1 - حذف اخلال‌ها یا انحراف‌ها از وضعیت تعادل بلندمدت متغیرهایی چون قیمت‌های نسبی (نرخ ارز، ...) و در نتیجه، بهبود و ارتقای کارآیی و رشد اقتصادی.

2 - بهبود محیط زیست به وسیله تجدید سازمان ساختار انگیزه‌ها به نفع حمایت مردم و مسوولین از محیط زیست.

3 - کاهش بار مالی و تعهداتی دولت در بودجه و خلق منابع جدید برای برنامه توسعه کشور.

4 - دستیابی به توزیع درآمدی برابرگراتر (یا هماهنگی با هدف‌گذاری کمی کاهش «ضریب جینی» در برنامه توسعه که در برنامه پنجم این هدف کاهش آمده است)

مطالعات برای کشورهای در حال توسعه نشانگر آن است که برنامه هدفمند یارانه‌ها در زیر بخش‌های انرژی، حمل‌ونقل، آب و برق و کشاورزی با اولویت خاص مطرح شده‌اند.

برای اصلاح قیمت‌ها و حرکت در جهت رفع اخلال آنها برای کالاهای قابل تجارت (یعنی در بعد تجارت بین‌المللی آن) معیار سنجش، قیمت آنها در بازارهای جهانی (مثل حامل‌های انرژی از جمله بنزین) و برای کالاهای غیرقابل تجارت هزینه‌های تمام شده آنها از دیدگاه اقتصادی و نه حسابداری است. بحث‌های فنی زیادی در این زمینه مطرح می‌شود که امید است تا شروع اجرای هدفمندی (سه ماه دیگر)

کار گروه‌های مسوول بدان‌ها توجه داشته باشند و از تجارب سایر کشورها غفلت نشود. برای مثال سیاست‌های هدفمندی باید خود بر محور موثر بودن هزینه‌ها هدفمند باشد و به طور مشخص‌تر به جای هدف‌گذاری مصرف انرژی خانوارها، ابتدا درآمد آنها را هدف قرار دهند.
از پیش نیازهای موفقیت برنامه هدفمندی شفاف‌سازی است. شفاف‌سازی، مسیر به‌کارگیری سیاست‌ها و ابزارهای سیاستی را برای تحقق اهداف هدفمندی یارانه‌ها مستقیم‌تر می‌سازد و هزینه‌های سیاسی کار را کم و جوابگویی مجریان برنامه را در مقابل مردم از عذرهای آینده برای توجیه قصورها از قبل مستحکم می‌نماید. قبل و بعد از طراحی برنامه هدفمندی، شفافیت بخشیدن به برندگان و بازندگان هدفمندی لازم است. نفع برندگان و هزینه‌پردازان هدفمندی چه کسانی و چه گروه‌هایی هستند؟

طراحی جبران زیان‌دیدگان و تعبیه تورهای ایمنی اجتماعی- اقتصادی لااقل در کوتاه‌مدت، بدون شفاف‌سازی طرح ممکن نیست. کمک و جبران فقط پولی نیست، آموزش فنی بنگاه‌ها و آموزش خانوارها در الگوی مصرف، کارساز است. به هر حال کار صعب است، مبادا که خطایی بکنیم.

سیاست روز:اشتباه استراتژیک موسوی

«اشتباه استراتژیک موسوی»عنوان سرمقاله‌ی روزنامه‌ی سیاست روز به قلم سردبیر است که در آن می‌خوانید؛نخست آن که میرحسین موسوی در زمانی که رهبر معظم انقلاب، رئیس‌جمهور بودند، نخست‌وزیر کابینه بود. کابینه‌ای که در سایه تدابیر رئیس‌جمهور وقت توانسته بود نظر مردم را از این منظر که با وجود جنگ، کسی مشکلات اقتصادی ناشی از آن را حس نمی‌کرد، به سوی خود جلب کند. شاید یکی از دلایلی که باعث شد در انتخابات اخیر به آقای نخست‌وزیر بالغ بر 13 میلیون ایرانی رای دهند، تداعی شدن همان دوران بود و البته در دوران قبل از ریاست جمهوری دهم نیز هر بار که نام موسوی برای کاندیدا شدن مطرح می‌شد در اذهان عمومی به ویژه در اذهان میانسالان و بل بالاتر خاطرات آن دوران شکل می‌گرفت.

در واقع شاید چنانچه تحقیقی درباره سن و سال افرادی که به میرحسین رای دادند، انجام شود نتایج قابل توجهی به دست آید شاهد این ادعا نیز این است که شخصی که 20 سال از عرصه سیاسی کشور فاصله گرفته بود، رای 13 میلیونی به خود اختصاص داد و حال آن که نفر سوم و چهارم تنها حدود یک میلیون رای را به خود اختصاص دادند در صورتی که سال‌هاست در عرصه سیاسی کشور فعالند.

دوم آن که میرحسین می‌توانست فردای پس از اعلام نتایج به رئیس‌جمهور منتخب براساس عرف تمام دنیا و همچنین روال جاری و ساری گذشته کشور عزیزمان ایران، تبریک بگوید و شرایطی را فراهم ‌آورد که رئیس‌جمهور محترم با فراغ بال به پیشبرد برنامه‌های خود مشغول شود چرا که علاوه بر کسب 24 میلیون رای، حمایت رقیب جدی خود با 13 میلیون رای را نیز در سبد خود داشت و این موضوع می‌توانست خودبه نقطه عطفی در تاریخ انقلاب تبدیل شود این کار می‌توانست فضا را برای ادامه فعالیت سیاسی و در چارچوب قانون را برای میرحسین فراهم کند. او می‌توانست حتی حزبی تشکیل دهد و با پشتوانه قابل توجهی که داشت بخش قابل توجهی از اعضای شورای شهر و نمایندگان مجلس را تامین کند و بنابراین در فضای سیاسی کشور حضوری مستمر داشته باشد چه بسا پیش گرفتن این رویه می‌توانست زمینه را برای ریاست جمهوری دور آینده وی فراهم کند.

اما متاسفانه این اراده وجود نداشت. ادعای شوم تقلب آن چنان بر او توسط حامیانش سایه افکنده بود که عاجز از واقع‌بینی شده بود و از فردای پس از انتخابات مسیری خیالی و توهم برانگیز را برگزید. نتیجه این اقدام آن شد که شیرینی حضور حداکثری مردم در انتخابات به یک باره تلخ شد و عده‌ای که بر اثر ناآگاهی و هیجان، جریانات را دنبال می‌کردند، با تهییج عوامل خارجی و دست‌نشانده‌های داخلی دشمن، مسیر تخریب و آشوب را بر مسیر قانون و گفت‌وگو ترجیح دادند و در این میان اتفاقاتی افتاد که ای کاش هرگز ایران اسلامی آن را تجربه نمی‌کرد.

سوم آن که اقدامات میر حسین و برخی حامیانش کار را به آن جا رساند که منافقین در صفوف معترضان رخنه کردند و مسیر اعتراض را به مسیر اغتشاش و رویارویی با نظام تبدیل کردند.

در این میان خون عده‌ای بی‌گناه بر زمین ریخت و سیمای شهر و میهن دستخوش حوادث ناخوشایند شد. کار به آن جا رسید که 140 نماینده مجلس از میرحسین شکایت کردند.این اتفاقات نه تنها حیات سیاسی میرحسین را با مشکلات عدیده مواجه کرد، بلکه فضا را به سمتی سوق داد که بسیاری از حامیان موسوی از رایی که به او داده بودند، ابراز ندامت کردند.

چهارم این که فردا سالروز جشن پیروزی انقلاب اسلامی است و هنوز باور این مسئله که میرحسین دیگر در مسیر انقلاب قرار ندارد برای مردم سخت و ناگوار است چرا که قریب به 13 میلیون نفر به او رای داده‌اند.

میرحسین بارها و بارها و به مناسبت‌های مختلف اقدام به صدور بیانیه‌های تحریک‌آمیز کرده و یا این که هرگز اغتشاش و آشوب را محکوم نکرده و کمافی‌السابق مدعی است رئیس‌جمهور ایران است و حال آن که نظر قریب به اتفاق مردم با اومتفاوت است.

اما هنوز هم برای مردی که روزگاری در چارچوب نظام فعالیت کرده، دیر نشده است، می‌تواند قلم بردارد از مردم به خاطر وقایع گذشته پوزش بخواهد و همانند هر ایرانی آزاده فردا در راهپیمایی باشکوه 22 بهمن شرکت کند.

آفرینش:سپر دفاع موشکی امریکا و کاخ کرملین

«سپر دفاع موشکی امریکا و کاخ کرملین»عنوان سرمقاله‌ی روزنامه‌ی آفرینش است که در آن می‌خوانید؛بالغو برنامه سپر موشکی ایالات متحده امریکا در لهستان و چک هر چند کرملین از انصراف کاخ سفید از این طرح استراتژیک در اروپای شرقی استقبال کرد اما از همان زمان آلتر ناتیو سپر موشکی در خاورمیانه ، دریای مدیترانه و... مطرح شده بود اکنون این طرح به نظر می رسد روز به روز رنگ واقعیت به خود می گیرد و کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس ،ترکیه و اکنون رومانی آلترناتیوهای جدیدی برای سپر موشکی واشنگتن شده اند.

برنامه سپر دفاع موشکی امریکا در اروپای شرقی در چارچوب رقابت استراتژیک روسیه و امریکا قرار بود توازن قدرت را در اروپای شرقی کلا به ضرر روسیه کنند اما روند  مذاکرات استراتژیک بین روسیه و امریکا بر سر معاهده جایگزین «استارت 1» و در خواست های مکرر مسکو برای لغو برنامه سپر موشکی باعث انصراف امریکا  از این طرح در خاور اروپا گردید. با این حال مذاکرات استارت هر چند تاکنون به نتیجه نرسیده است و روند مذاکرات ادامه دارد اما واشنگتن کوشیده است با دیپلماسی چند جانبه ای این سامانه را از یک سو در چهار کشور حاشیه جنوبی خلیج فارس (قطر ،امارات ،کویت ،بحرین ) مستقر کند کشورهایی که هر یک به تناسب خود سهمی از پایگاه های نظامی امریکا را در دل خود جای داده اند.

از سوی دیگر سفر اردوغان نخست وزیر ترکیه به واشینگتن و سخنان اوباما مبنی بر ایجاد سپر دفاع موشکی امریکا در این کشور و همراه با وجود فرض هایی در فضای رسانه ای ترکیه درباره این سامانه و اکنون نیز مذاکرات رابرت گیتس وزیر دفاع امریکا با مقامات نظامی و سیاسی ترکیه بسیاری را به این باور رسانده است که ایالات متحده می کوشد با اعمال فشار بر آنکارا ، ترکیه را به پذیرش این طرح در خاک کشورش وادارد.علاوه بر این دو محور از سوی دیگر این معامله تصویب شورای عالی دفاع رومانی مبنی بر نصب سامانه های سپر دفاع موشکی امریکا در این کشور هر چند با اعلام مقامات سیاسی این کشور (از جمله ترایان باسکو )رئیس جمهور مبنی بر عدم مخالفت روسیه این طرح ها  همراه شده است اما امری که آشکار و عینی به نظر می رسد.

افزایش تلا ش  ایالات متحده امریکا در افزایش محاصره نظامی روسیه با سیستم های سپر موشکی در منطقه غرب ،جنوب غرب و جنوب فدراسیون روسیه است . این تلاش های امریکا در حالی صورت می گیرد که برخی از تحلیل گران بر آن بودند که کناره گیری و انصراف واشینگتن از برنامه سپر موشکی در چک ولهستان امتیاز بزرگی به روس ها ست اما اینک بر خلاف تصور این عده این واشینگتن است که با اعطای امتیازی به روسیه در تابستان گذشته اکنون در حال نصب سامانه های بیشتری در کشورهای هم پیمان خود (چه در کشورهای عضو سازمان ناتو یا ...) است. 

به نظر می رسد واشینگتن می کوشد با انعقاد قراردادهایی با کشورهایی نظیر ترکیه ، رومانی و کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس ضمن استقراربرنامه سپر موشکی خود در این کشورها به بهانه برنامه موشکی ایران ،روسیه را زیر نظر مستقیم خود داشته باشد برنامه ای که کارشناسان نظامی بر هدف اولیه آن یعنی فشار بر روسیه تاکید می کنند چرا که روس ها با توجه به اقتصاد ضعیف خود ناتوان از رویارویی ها و رقابت های استراتژیک و نظامی گذشته ( همچون دوران جنگ سرد) هستند لذا سیاست نظامی روسیه و بیشتر بر بعد سلاح های استراتژیکی و تهاجمی خود استوار شده است و بر همین مبنا و به اذعان مقامات سیاسی کرملین ،روسیه  فاقد توان رقابت های پر هزینه برای رویارویی با  سپر موشکی امریکاست.
دراین حال روس ها با توجه به ادامه ی مذاکرات کاهش تسلیحات و معاهده جایگزین استارت می کوشند تا با ایجاد فرمول هایی بیشترین امتیاز را از واشنگتن بدست آوردند هر چند توان روسیه به عنوان یک قدرت منطقه ای فاقد اهرم های پیشین دوران جنگ سرد است و روس ها ناگزیر از پذیرش طرح های استراتژیکی سپر دفاع موشکی واشنگتن در کشورهای نزدیک خود هستند. 

قدس:22 بهمن؛ امتداد 9 دی

«22 بهمن؛امتداد 9 دی»عنوان سرمقاله‌ی روزنامه‌ی قدس به قلم غلامرضا قلندریان است که در آن می‌خوانید؛تقارن 22 بهمن سال جاری با ایام دهه آخر صفر تداعی گر این فرمایش بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی است که فرمودند: «انقلاب ما ریشه در انقلاب و قیام عظیم سیدالشهداء دارد». این سخن امام راحل تبیین کننده این نگرانی دولتمردان آمریکایی است که در آستانه انقلاب به شاه ملعون گفتند، اگر بتوانی از محرم و صفر نجات پیدا کنی یک سال دیگر بر اریکه قدرت می مانی. به یقین، می توان گفت که انقلاب اسلامی ریشه در معارف عاشورا و آموزه های حسینی دارد و به همین دلیل توانسته است بر مسلمانان و مستضعفان اثرگذار شود.

فردا، بار دیگر امت مسلمان ایران اسلامی در رزمایش ولایتمدارانه خویش، صیانت و پاسداری خود را از آرمانهای انقلاب اسلامی به نمایش خواهند گذاشت. وقوع حوادث پس از انتخابات بویژه اهانت در عاشورای حسینی و هتک حرمت به مقدسات، این نمایش قدرت را از سالهای دیگر متمایز نموده است.

حضور میلیونی و رکورد شکن 22 بهمن امسال، مهر باطلی بر تلاشهای رسانه ای دشمنان خواهد زد تا بار دیگر بر ناتوانی درک رفتار ایرانیان همچون گذشته اذعان نمایند.این حضور گسترده و سراسری مردم در شرایط سخت و با وجود مشکلات عدیده جوی در مراسم راهپیمایی 22 بهمن، بیانگر اراده جدی در دفاع از کشور است. شهروندان جامعه ایران در هوای سرد و برفی زمستان، بر خلاف تحلیل خبرگزاریهای بیگانه مبنی بر کاهش چشمگیر مردم در صحنه، در میان ناباوری آنها حضوری قابل توجه داشته و با نمایش انسجام و وحدت ملی، بیگانگان را دچار حیرت نموده اند. در حکومتهای مردم سالار،برای توجیه ضریب مردمی بودن و در مقاطعی برای تصویب برخی موضوعهای مهم، به آرای عمومی مراجعه می شود.

حضور گسترده مردم ایران هر ساله در مناسبتهای مختلف بویژه 22 بهمن تداعی کننده یک رفراندوم در خصوص آرمانهای انقلاب اسلامی است که با شعارهای کوبنده صیانت خود را از گفتمان امام و رهبری و انقلاب اسلامی در یک حرکت میدانی و گسترده به منصه ظهور می رسانند.یکی از شعارهای کلیدی، دفاع از انرژی هسته ای است که مبین حمایت عمومی ملت ایران از راهبردهای متخذه مسؤولان امر می باشد که با این موضعگیری آنها را در استمرار اهدافشان یاری می کنند.

از سوی دیگر، این شعار پیام جدی به مخالفان حقوق ملت ایران دارد. آنها با اعلام مواضع مخالف در تلاش هستند ملت ایران را از دستیابی به حقشان محروم نمایند. این در حالی است که شرکت کنندگان در راهپیمایی، با شعار پشتیبانی از دستیابی به انرژی صلح آمیز هسته ای، رفراندومی را در اعلام نظر خود به نمایش گذاشتند.

امسال در حالی مردم پیروزی انقلاب اسلامی را با حضور در راهپیمایی خویش گرامی می دارند که دشمنان نظام اسلامی با برآوردهای واهی در سال 88 ، به امید براندازی و ضربه زدن، اقدامهای گسترده میدانی را در دستور کار قرار دادند و در نهایت با عجز و ناتوانی، شکست دیگری را در پرونده خود به ثبت رساندند.

آنها با حوادث پس از انتخابات بر خلاف عرف دیپلماتیک با اقدامهای مداخله جویانه و به شکل عریان به صحنه آمدند تا در صورت به نتیجه رسیدن اقدامهای سمپاتهایشان در این نتیجه شریک بوده باشند، اما اکنون باید آنها را در شکست شریک دانست.مردم در راهپیمایی فردا که قطعاً متأثر از حضور بی نظیر 9 دی ماه سال جاری می باشد، با شعارهای انقلابی خود نخبگانی را که سکوت اختیار کرده اند، وادار به موضعگیری کرده و از آنها می خواهند در صفوف ملت قرار بگیرند و با همراهی و همصدایی از کاروان حامیان ارزشها عقب نمانند. راهپیمایی خودجوش و بی نظیر 9 دی نشان داد مردم در دفاع از آرمانها در شرایط فتنه با بصیرت لازم به صحنه می آیند تا ضمن روشنگری عملی و میدانی، نه تنها حضور خود را در تبعیت از ولایت فقیه نشان دهند، بلکه پیامی نیز به خواص بدهند که همچون گذشته جایگاه الگو بودن خود را حفظ کنند.

راهپیمایی فردا بیانگر این موضوع است که مردم با شعارهای کوبنده خود نه تنها بصیرت و آگاهی خود را مطرح می نمایند و افراد غافل و بی تفاوت را نیز وادار به موضعگیری خواهند نمود، بلکه خواستار پاکسازی و پالایش جامعه از فضای فتنه خواهند شد تا فتنه انگیزانی که بستر اهانت به امام و عاشورا را فراهم نمودند، فرصت مانور و امکان فعالیتهای ضد انقلابی از آنها سلب گردد.

فردا ملت ایران به دنیا نشان خواهد داد که با وحدت و همدلی، با تبعیت از مقام معظم رهبری و ولایت فقیه، از اسلام و انقلاب اسلامی دفاع خواهد کرد و با این کار بار دیگر دل رهبر فرزانه و سکاندار انقلاب اسلامی را خوشحال کرده و تودهنی محکمی به حرمت شکنان عاشورای اخیر و دشمنان اسلام و انقلاب خواهند زد.

22 بهمن تبلور اراده های پولادینی است که توانسته اند با عزم راسخ و امکانات اندک، زرسالاران و زورسالاران عالم را به زانو درآورده و با عنایات الهی، مسیر تعالی ارزشهای انقلاب را پیموده و خواهند پیمود. این دستاورد عظیم که میراث امام راحل و شهدای گرانقدری است که برای پاسداری از معارف اسلامی جانشان را فدا نمودند، وظیفه و رسالت امت اسلامی را سنگین تر نموده و چنانچه کوتاهی در این زمینه موجب وارد آمدن خدشه ای به سرمایه عظیم انقلاب گردد، قطعاً شرمساری و پاسخگویی را در پی خواهد داشت.

مردم خداجوی ایران اسلامی، به عنوان ام القرای جهان اسلام، بار دیگر با صفوف به هم فشرده در راهپیمایی 22 بهمن با شعارهای کوبنده، نه تنها انزجار و نفرت خود را از عملکرد سلطه طلبان جهانی اعلام می کنند، بلکه با گرامیداشت این روز، ضمن اعلام حمایت از سیاستهای کلان نظام، افق امیدبخشی را فرا روی مسلمانان در بند جهت دستیابی به استقلال و رهایی از یوغ جبهه استکبار قرار می دهند.

جهان صنعت:قصه این صندوق خالی

«قصه این صندوق خالی‌»عنوان سرمقاله‌ی روزنامه‌ی جهان صنعت است که رد آن می‌خوانید؛قصه تشکیل حساب ذخیره ارزی اگر با فلسفه کمک به توسعه کشور در آغاز شکل گرفت اما در میانه راه هدف گم شد.

از زمان تشکیل این حساب تا به امروز نزدیک به 10 سال می‌گذرد. نیمی از عمر این حساب در مسیر توسعه و نیمی دیگر خارج از دایره توسعه قرار گرفته است. اگرچه در همان نیمه اول نیز بخشی از ورودی‌های صندوق با خرج در بودجه هدر رفت اما همان تسهیلات نصفه و نیمه‌ای که به بخش خصوصی پرداخت شد، سبب تحرک‌هایی در حوزه تولید شد.

قرار بود که قانون برنامه چهارم مسیر پیشرفت را با استفاده از منابع ارزی این صندوق پیش روی توسعه کشور قرار دهد، غافل از آنکه کسی خبر نداشت که بعدها مدیریت صندوق به دست کسانی می‌افتد که اساسا هیچ اعتقادی به توسعه از طریق محوریت بخش خصوصی ندارند. دیگر دولت بود که حیات و ممات صندوق را بر عهده می‌گرفت و برای سنت به سنت منابع آن برنامه‌ریزی به شیوه دولتی می‌کرد.

این قصه تکراری آنقدر تکرار شد که ناگهان پنج سال گذشت و در پایان پنجمین سال حساب تبدیل به صندوقچه‌ای شد که این بار دولت می‌خواهد کلید آن را به دست بگیرد. به این دلیل که در پنج سال گذشته قانون دست و پای حساب را بسته و دولت ناگزیر به کسب اجازه از مجلس برای برداشت از این حساب بوده است. حالا قصه حساب یا همان صندوق به پایان نزدیک می‌شود.

دولت از تصمیمی که برای حساب گرفته نتیجه اخلاقی می‌گیرد و عنوان می‌کند که می‌خواهد منابع صندوق را برای توسعه کشور به کار بگیرد، غافل از اینکه دخل و خرج صندوق نشان می‌دهد که اساسا پولی در میان نیست و صندوق بدهکار است!