مروری بر نامگذاری برنامه های رادیویی

«نام» برنامه ، برنامه ساز را به خمیازه وامی دارد و پریشان خاطرش می کند و از همه مهمتر و یا به تعبیری دیگر از همه «بدتر» ، «نام» برنامه هیچ چیزی را به یادش نمی آورد؛.
کد خبر: ۲۸۱۱۷
و آیا «نام» برنامه توقف یا حرکتی را در فعالیت های روزانه اش سبب نمی شود؛ «نام» برنامه و «نامگذاری» یک برنامه : دغدغه ای است شورانگیز ، یا توهمی جانکاه ، و یا توقف برنامه ساز در آخر خط است؛ اگر «نام» برنامه و «نامگذار» یک برنامه رادیویی از بود و نبود و باید و شایدهای بشری و سازمانی غافل شود، یا رنج برنامه ساز و مخاطبش را موجب خواهد شد و یا نشانه ای بر توقف تولید فکر و اندیشه در برنامه و پیرامونش خواهد بود. «نام» یک برنامه و «نامگذاری» نمی تواند از محیط و پیرامون و علایق و سلیقه ها جدا باشد ؛ در صورتی که گاهی در «نامگذاری»ها از حوزه های تاثیرگذار و ذی نفع غفلت می شود و همه محاسنی که برای «نامگذاری» متصور است ، به ضد خود تبدیل می شود. در «نامگذاری» یک برنامه رادیویی 3حوزه محدودکننده وجود دارد که هر کدام تاثیر خاصی دارد و بنابراین اثر آن را می توان در «نام» برنامه تجزیه و تحلیل کرد. این 3حوزه عبارتند از: علایق و تمایلات طراح برنامه اصول و سیاست های سازمانی و ساختار درون شبکه ای مخاطبان و علایق آنها باید اذعان کرد که هر کدام از این محورها یک وزن و یک میزان تاثیر بر نوع «نام» و شیوه انتخاب آن ندارد. اگر شیفتگی طراح برنامه به طرح ، دچار نوعی نارسیسم و خودشیفتگی شود، قطعا دو حوزه دیگر تاثیرگذار را نخواهد دید. اگر به مخاطب و علایق او توجه شود و به یک معنا مخاطب محوری باشد، «نام» انتخابی بیشتر مطلوب آنها خواهد بود و اگر ساختار درون شبکه دچار جزمیت زیادی باشد ، فشارهای درون شبکه ای که حتی ممکن است ناشی از نوع خاصی از «نامگذاری» که مورد پذیرش عموم اعضا و مدیران شبکه است ، سبب می شود وزن این بخش روی «نام» و «نامگذاری» سنگینی بیشتری کند. البته «نام» برنامه های رادیو جدا از آرم آنها ، به یک معنا شاید قابل بررسی نباشد ؛ اما «آرم سازی» که بعد از «نامگذاری» و تصویب «نام» اتفاق می افتد ، نیاز به بررسی دیگری دارد. همچنین در رادیو در طول برنامه «نام» آن بارها تکرار می شود؛ در حالی که عموما «آرم» فقط یک بار در ابتدا پخش می شود؛ بنابراین بررسی «نامگذاری» اهمیت خاصی دارد. هر «نامگذاری» ویژگی های عمومی به لحاظ اصل «نامگذاری» و ویژگی های خاص دارد که در حوزه های گفته شده خود را نمایان می کند.

ویژگی های عمومی «نام»ها

«نام»ها هویت دارند و نمایش نمادین یک چیز هستند. هر «نام» فقط در یک زمینه خاص معنا دارد و با تغییر زمینه ممکن است معنای آن عوض شود. «فضای نام» در هر زمینه ممکن است مجموعه ای از «نام»های بالقوه وجود داشته باشد. عموما از «نام»های مرکب می توان معانی جدید خلق کرد. شکسپیر جمله معروفی دارد؛ او می گوید: «یک گل رز با هر اسمی با همان شیرینی ای که دارد، لبخند می زند.» یعنی تغییر «نام»، چیز جدیدی را سبب نمی شود. این امر در امور طبیعی و نهادی اصل پایداری است و هنگامی است که شما به گلی بدون توجه به «نام» آن توجه دارید و آن را می بویید؛ اما هنگامی که شما براساس یک «نام» از میان «نام» انبوه کالاها و حتی انبوه گلها بخواهید یکی را انتخاب کنید، بناچار به گلها از طریق «نام » آنها راه خواهید یافت . اما شکسپیر یک نکته مهم درباره این جمله یادآوری می کند: «تصور نکنید فقط «نام»ها جلب کننده مخاطب هستند».

عوامل موثر بر انتخاب نام برنامه های رادیویی

اگر از خصوصیات و ویژگی های عمومی «نام»ها بگذریم ، گفته شده که انتخاب «نام» برای یک برنامه رادیویی تحت تاثیر 3حوزه قرار دارد. در اینجا درباره تاثیرات هر حوزه بحث خواهد شد:

حوزه تاثیر علایق و تمایلات طراح برنامه

از دو جهت ممکن است «نام»های انتخابی افراد، تحت تاثیر ویژگی های شخصیتی و محیطی آنها قرار گیرد: پاسخ به نیازهای روحی عکس العمل در برابر محیط هر چند این دو بظاهر متفاوت اند، اما اگر با دیدگاه روان شناسی فردی به آن نگاه کنیم ، عکس العمل در برابر محیط در حقیقت نوع دیگری از پاسخ به نیازهای روحی فردی است . در این حالات فرد ممکن است از دو وجه دیگر تاثیرگذاری انتخاب «نام» برنامه غفلت کند و به همین علت ، «نام» انتخابی در میان گروه برنامه ساز یا شبکه با استقبال روبه رو نشود. در این حوزه ، فرد تحت تاثیر چند عنصر است : جدید بودن و یا بی همتابودن «نام»: برای این امر، همه واژه ها و کلماتی را که در ذهن دارد، بازیابی می کند. حتی ممکن است به سراغ «نام»ها و معادل های دیگری در کتاب و اشعار برود تا «نام» مطلوب خود را پیدا کند. ممکن است برای «نام» انتخابی بمرور با تخیلات خود، حوزه های معنایی جدیدی بسازد و یا کشف کند. هرچه این کار بیشتر صورت گیرد، احتمال تثبیت آن بیشتر است . میان احساسات فرد و «نام» انتخابی ، پیوندهای قوی به وجود می آید. در این حالت در مقابل هر نقد و تصحیحی بر «نام» پیشنهادی به دفاع پرشور خواهد پرداخت . این دفاع ممکن است ظاهر آرامی داشته باشد، اما بدانید در این لحظه عکس العمل او برون به درون خزیده و شخص در درون خود به سنگربندی دفاعی می پردازد. در صورتی که «نام» انتخابی در مراحل اول مورد نقد و اصلاح قرار نگیرد، تغییر آن در هر صورت ضربه شدیدی به نحوه ارائه برنامه خواهد زد؛ زیرا بخشی از هویت برنامه در وجود برنامه ساز با «نام» آن شکل می گیرد که ناگهان این هویت یابی دچار تعارض می شود.

حوزه مخاطبان و علایق آنها

حوزه دیگری که بر نحوه انتخاب «نام» و چگونگی آن تاثیر شدید می گذارد ، «مخاطبان و علایق آنها» است . یک «نام» خوب برای یک برنامه نباید به خواست ها و مطلوب های مخاطبان بی توجه باشد. مخاطبان عموما ویژگی ها و انتظاراتی دارند که می توان آنها را به شرح زیر بیان کرد: گستره حوزه معنایی برای درک «نام»: «نام» انتخابی برای برنامه باید دقیقا بتواند محتوا و جهتگیری برنامه را برای مخاطب روشن کند. لذا «نام»های انتخابی را باید در حوزه معنایی و واژگانی مخاطبان جستجو کرد. در این صورت اگر «نام » مناسب و مطلوب آنها باشد، مخاطب از طریق آن با برنامه ارتباط برقرار می کند؛ در غیر این صورت یک عنصر مهم ارتباط میان برنامه ساز و مخاطب قطع می شود. مخاطبان و به طور عموم مردم «نام»ها را تحت اللفظی بیان می کنند؛ بنابراین «نام »های طولانی را می شکنند و آنچه را که سهل و ساده است ، به زبان می آورند؛ مثلا «نام» برنامه تفریحی «صبح جمعه با شما» را همواره «صبح جمعه» می گفتند. حتی در بین کارکنان رادیو، این برنامه با عنوان «صبح جمعه» شناخته می شد؛ زیرا ترکیب طولانی را شکسته و آن چیزی را بیان می کردند که به نظرشان کافی است تا یک برنامه را معرفی کنند. نقطه مقابل آن ، برنامه هر روز صبح در شبکه سراسری ، به نام «سرزمین من» است . به کرات شنیده شده که برخی نام این برنامه را «ایران ، سرزمین من» می گفتند. علت این است که «سرزمین من » چون معنای نمادین کافی برای مخاطب به وجود نمی آورد، با افزودن کلمه «ایران» در ابتدای آن ، ضعف نمادین آن را می پوشاندند. این دو نمونه و نمونه های دیگر از این قبیل ، حاکی از تاثیر و تاثر اساسی میان مخاطب رادیو و یک برنامه است که از طریق دستکاری در «نام» آن ، خود را نشان می دهد. دستکاری در «نام» حاکی از توجه مخاطب به برنامه است . مخاطبان ، «نام»هایی را که تلفظ آنها سخت است (مانند ققنوس) و یا ایهام و معانی چندگانه ای دارند، کمتر به خاطر می سپارند و حتی ممکن است به زبان نیاورند. برخی از مخاطبان چون آن را نوعی فخرفروشی می دانند، در این صورت احساس خوبی به «نام» برنامه پیدا نخواهند کرد. مخاطبان از «نام »های رایج برنامه های رادیو برای «نامگذاری» دیگر برنامه ها که در همان زمینه تولید می شوند ، استفاده می کنند؛ مثلا «نام» برنامه «خانواده» با سابقه طولانی ویژگی های ممتازی دارد که کاملا مطلوب مخاطبان است . بنابراین برنامه های شبکه های مختلف رادیو را که حول موضوع «خانواده» پخش می شوند، «برنامه خانواده» می نامند که گاهی در تماسهای تلفنی این گونه «نامگذاری»ها کاملا مشهود است .

ویژگی های «نام» یک برنامه رادیویی

باید اذعان کرد انتخاب «نام» برنامه در رادیو، بمراتب مشکل تر از تلویزیون و یا رسانه های مکتوب است ؛ زیرا در یک برنامه رادیویی برخلاف مطبوعات و تلویزیون ، نمی توان از نمادهای دیداری استفاده کرد؛ بنابراین باید همه خصوصیات «نام» محصولات رسانه های دیداری و شنیداری را باهم در خود داشته باشد.

حسن خجسته
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها