پایان شب نشینی با یوسف پیامبر

هرچند در این میان می‌شد این نظرات را به 2 دسته نظرات مردم و نظرات منتقدان دسته‌بندی کرد. اما با این حال پخش آخرین قسمت این سریال در جمعه شب گذشته، فرصت و موقعیت جدیدی برای ابراز این دیدگاه‌ها شد.

نظر مردم کمابیش روشن است و می‌شود از میزان استقبال آنها به درصد رضایت آنها پی برد. آماری هم که قاعدتا بزودی از سوی مرکز تحقیقات سازمان منتشر خواهد شد، این اندازه را خیلی خوب مشخص خواهد کرد.

اما خبرگزاری فارس هم روز گذشته به سراغ چند نفر از منتقدان و کارشناسان سینما و تلویزیون رفت و به انعکاس نظر آنها پرداخت که مرور آنها خالی از لطف نیست.

جذاب‌ترین سریال مذهبی سال‌های اخیر

محمود گبرلو در خصوص سریال یوسف پیامبر(ع) گفت: سریال یوسف پیامبر(ع) در میان سریال‌های مذهبی سال‌های اخیر، جذاب‌ترین سریال بود که توانست ضمن بیان یک واقعه تاریخی، مذهبی درس‌های آموزنده و موثری مطابق با واقعیات‌ روز جامعه به مخاطبان منتقل کند.

وی در ادامه اظهار کرد: از حاشیه‌های این فیلم یا ساختار تقریبا ضعیف آن نمی‌توان غافل شد اما در مجموع می‌توان گفت سریال یوسف پیامبر(ع) سریالی جذاب و دیدنی برای مردمی بود که مایل به جستجو و اندیشیدن درباره سیره و رفتار پیامبران یا ائمه معصومین هستند.

گبرلو ادامه داد: فرج‌الله سلحشور با این سریال توانست حتی مخاطبان جهانی علاقه‌مند را نیز به سوی خود جلب کند؛ آنچنان که مسلمانان کشورهای همسایه پیگیر این سریال هستند.

وی درخصوص قسمت پایانی سریال تصریح کرد: قسمت پایانی یوسف پیامبر(ع) می‌توانست ساختاری بهتر و مناسب‌تر از این داشته باشد؛ بخصوص اوایل قسمت آخر قدری طولانی و خسته‌کننده شده بود.

رئیس اسبق انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران، در ادامه یادآور شد: انتظار دیدار دو عاشق و معشوق طبیعتا جذاب است، بخصوص در این سریال، اما نباید آنقدر طولانی و خسته‌کننده شود که این شبهه در ذهن ایجاد گردد که قضیه شخصی است. البته در نماهایی که حضرت یعقوب و یوسف پیامبر از سوار به زیر می‌آیند و به سوی یکدیگر می‌روند، همراه با موسیقی جانگدازش زیباترین نما بود که در تماشاگر حس پرکشیدن به سوی معشوق را ایجاد می‌کرد و در این بین، نمی‌توان بازی درخشان مصطفی زمانی را نادیده گرفت.

گبرلو در ادامه درباره اوج سریال بیان کرد: به نظرم اوج این سریال همین نمای دیدار معشوق و عاشق بود که در مجموع دلنشین و منطقی به نظر می‌رسید. بجز تصاویر 2 همسر یوسف که در آن فضای حسی و معنوی منطقی به نظر نمی‌رسید. همچنین نکته مهم‌تری که در قسمت آخر به آن اشاره شد و بسیار نکته کلیدی و مهم بود توجه به حضرت موعود، امام زمان (عج) بود که هرچند از لحاظ تاریخی باید اندیشمندان پاسخگو باشند، اما از لحاظ ساختار فیلمنامه و کارگردانی منطقی به نظر می‌رسید.

وی افزود: کارگردان توانست همراه با بیان گوشه‌ای از زندگی یوسف پیامبر(ع) به نکته‌ای تاریخی و حائز اهمیت بدون کوچک‌ترین سکته و خللی در مسیر کارگردانی و فیلمنامه‌نویسی اشاره کند که برای تماشاگر باورپذیر، آرامش‌دهنده و تسلی‌بخش بود.

 البته در یک سریال ملی و مذهبی نباید از کارگردان انتظار خارق‌العاده‌ای داشت اما او با تماشاگر و اندیشمندان سروکار دارد که سال‌هاست آن واقعه تاریخی را مرور می‌کند، بنابراین در این شرایط، کارگردان مجبور است براساس آنچه وجود دارد و بدون دخل و تصرفی واقعه‌ای را بیان کند و خوشبختانه نماهای آخر قسمت آخر به این توفیق و موفقیت دست یافت.

گبرلو در پایان اظهار کرد: سریال یوسف پیامبر (ع) سرانجام به پایان رسید و طبیعتا حرف و حدیث‌ها و حاشیه‌های آن نیز به پایان رسید اما آنچه باقی می‌ماند، یک اثر تاریخی و مذهبی است که به‌رغم ضعف‌های آن می‌توان به برخی امتیازهای آن تکیه کرد و امیدواریم شاهد ارتقای بیشتری در روند تولید آثار مذهبی تاریخی باشیم.

فهیم: ماهواره خاموش کن بود

محمد‌تقی فهیم نیز در این باره گفت: با بیان این که یوسف پیامبر (ع) یک مجموعه «ماهواره ‌خاموش‌ کن» بود، ‌گفت: این سریال یک بار دیگر ثابت کرد آنچه همه می‌خواهند، این است که یک قصه خوب تعریف شود و فرج‌الله سلحشور این کار را بخوبی انجام داد.

سردبیر مجله سینما ‌رسانه ادامه داد: این سریال به عنوان کاری به قول معروف ماهواره خاموش کن و گره‌گشای ترافیک، یک بار دیگر ثابت کرد که مردم اصلا به دنبال صحنه‌های آنچنان عظیم و حرکت پرتعدد دوربین و تراولینگ‌های مختلف با حرکت و کرین‌های با ارتفاع و سیار و... نیستند و آنچه همه می‌خواهند، این است که یک قصه خوب تعریف شود. یعنی همین کار که سلحشور انجام داد.

وی ادامه داد: همین که آقای «سلحشور» توانسته یک قصه آشنای قرآنی را طوری بسراید که مردم با وجود آشنا بودن با سر و ته و حوادث داستان آن، بازهم در انتظار دیدن آن باشند و مرتب آن را تعقیب کنند و در محافل و مهمانی‌ها بازگو کنند و یادآوری کننده زمان پخش آن باشند، این یعنی توفیق خالقان «یوسف‌پیامبر (ع)» ضمن این‌که در مجموع، فرج‌الله سلحشور و گروهش از پس ارائه اثری آبرومند از نظر رقابت با خروجی‌های همسنگ امکانات ایران برآمده‌اند.

سجاد پور: سلحشور نمره قبولی گرفت

دبیر هیات اسلامی هنرمندان هم با اشاره به این که سریال یوسف پیامبر(ع) دقیق‌ترین محتوای ممکن را دارد گفت: «یوسف پیامبر (ع») نمره قبولی می‌گیرد. علیرضا سجادپور گفت: کمتر پیش می‌آید که درباره اتمام سریالی نظر سنجی شود و همین نظرخواهی درباره محتوا و پایان‌بندی این سریال،نشان‌دهنده حساسیت آن در بین مخاطبان عام و خاص است.

وی ادامه داد: به طور کلی، نحوه ارائه سریال «یوسف پیامبر(ع») به سلیقه و نوع نگاه هنری گروه برمی‌گردد، ضمن آن که پایان‌بندی‌ها همیشه با اختلاف سلیقه مواجه هستند و «یوسف پیامبر(ع») هم از این قاعده مستثنی نیست.

وی در مورد محتوای سریال افزود: سریال «یوسف پیامبر(ع») دقیق‌ترین محتوای ممکن را دارد و اگر هم بحثی وجود دارد، در ساختار آن است. البته این هم به آن معنا نیست که محتوا ضعف ندارد اما باید توجه داشت که نقاط کلیدی کار از منابع درست استفاده شده و در دیالوگ‌های فیلم جای گرفته بود.

وی با اشاره به ویژگی‌های قسمت پایانی «یوسف پیامبر(ع)» گفت: با توجه به برخی نگاه‌های عرفانی، گم‌شدن «حضرت یوسف(ع)» در کنار غیبت «حضرت مهدی(عج)» روایت شده بود که تقارن این نگاه، نگاهی جالب بود.

وی درباره پایان‌بندی سریال افزود: پایان‌بندی سریال هم بد نبود و از نظر معارفی می‌تواند قابل تحسین باشد.

سجادپور گفت: من در مجموع سریال «یوسف پیامبر(ع)» را مجموعه‌ای خوب و قابل استفاده دیدم چنانچه در کشورهای مسلمان دیگر هم از این سریال استقبال شده و بازتاب آن دیده می‌شود. وی گفت: به هر حال می‌شود انتظار داشت سریال‌های دیگری که با این حال‌وهوا ساخته می‌شوند، از دقت بیشتر و پرداخت بهتری برخوردار باشند.

سجادپور همچنین گفت: در مجموع یوسف پیامبر(ع) نمره قبولی می‌گیرد.