تلویزیون ، به کمک سینمای انیمیشن بیاید

سومین دوره جشنواره بین المللی پویانمایی تهران ، از چهارم تا هشتم اسفند ماه به همت کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان برگزار شد.
کد خبر: ۲۱۱۰۳
در سالهای اخیر، این جشنواره به عنوان تنها محل رسمی نمایش و داوری انیمیشن در ایران تاحدودی توانسته است آثار انیمیشن سازان ایرانی را در فضایی مناسب و گسترده به نمایش بگذارد. این امر، تا حدودی باعث شده است آثار سینمای انیمیشن که به طور معمول ، امکان مخاطب یابی پیدا نمی کنند در شرایطی متمرکز مورد ارزیابی قرار گیرند. با این حال ، جشنواره به تنهایی توان ساماندهی سینمای انیمیشن را در بخش تولید و نمایش ندارد و می توان آن را تنها محرک زنده نگه داشتن انیمیشن در ایران دانست . در گفتگوهایی که به این مناسبت ترتیب یافته است ، فعالان سینمای انیمیشن ایران ضمن برشمردن مشکلاتی که پیش رو دارند، به حمایت بیشتر نهادهای رسمی از این هنر و بخصوص تلویزیون به عنوان اصلی ترین محل آثار انیمیشن کوتاه و تجربی اشاره دارند.
ارتباط فرم و محتوا
فرخنده ترابی ، عضو هیات داوری سومین جشنواره بین المللی پویانمایی تهران معتقد است ارتباط درست میان فرم و محتوا و جسارت موضوع بیان شده و نوآوری در کار، موجب جذابیت فیلم انیمیشن می شود. فرخنده ترابی همچنین گفت : برای ساخت یک انیمیشن سالها زمان و هزینه فراوان لازم است . برای همین ، دو سالانه بودن جشنواره باعث می شود از آثاری که در این مدت زمانی که البته برای ساخت انیمیشن خوب ، زیاد هم نیست کلیتی داشته باشیم . او در ادامه افزود: با وسعت روزافزون رایانه و تسریع در کار انیمیشن ، ما شاهد کارهای متنوعی هستیم ، هر چند هنوز هم کسانی که قصد نوآوری در سبک و گرافیک دارند، در چارچوب سنتی فعالیت می کند. ترابی با تاکید بر فقیر بودن انیمیشن بزرگسال در کشورمان گفت : انیمیشن بزرگسال هنوز جایگاه خود را در ایران پیدا نکرده است و به دلیل گران بودن ساخت انیمیشن و زمان طولانی ساخت آن ، معمولا تهیه کنندگان ترجیح می دهند برای انیمیشن کودک که ریسک کمتری دارد هزینه کنند. عضو هیات داوری ، درباره جایگاه جشنواره پویانمایی تهران گفت : با این که جشنواره نوپاست و مدت زمان زیادی از عمر آن نمی گذرد، بسیار موفق عمل کرده و طرفداران زیادی میان دانشجویان و قشر روشنفکر پیدا کرده است .
جای انیمیشن بزرگسال خالی است
از دیگر سو، فائز علیدوستی ، عضو هیات انتخاب سومین جشنواره بین المللی پویانمایی تهران می گوید: «در کشور ما پویانمایی فقط برای کودکان محسوب می شود و زمانی که در تلویزیون ، انیمیشن پخش می شود، مخاطبان تصور می کنند مخصوص کودکان است و متاسفانه جای انیمیشن بزرگسال در شبکه های ما خالی است .» علیدوستی افزود: مدیران شبکه ها با سفارش برنامه های انیمیشن می توانند به پیشرفت این رشته کمک شایانی کنند. او درباره نحوه انتخاب فیلمها نیز گفت : برای انتخاب آثار، ملاکهای زیادی وجود داشت ، از فیلمنامه اثر گرفته تا طراحی گرافیکی ، کار متحرک سازی و حتی افکت و موسیقی روی فیلم . هیات انتخاب سعی کردند آثاری را که به چارچوب جشنواره نزدیک هستند، برگزینند، تا انیمیشن هایی را که بارها از تلویزیون پخش شده اند. علیدوستی گفت : کیفیت آثار ارسالی بسیار خوب بود و کشورهای مختلف در جشنواره امسال شرکت داشتند که از میان شرکت کنندگان ، می توان به انیماتورهای نامداری اشاره کرد. او درباره جذب تهیه کنندگان خصوصی به بخش پویانمایی گفت : متاسفانه به دلیل گران بودن این رشته ، بخش خصوصی کمتر حاضر به سرمایه گذاری است ، چون برای آنها مقوله ای با نام بازگشت سرمایه نیز وجود دارد. به اعتقاد من ، بهتر است مراکزی مانند انجمن سینمای جوان یا مرکز سینمای مستند تجربی که نهادهایی دولتی یا نیمه دولتی هستند برای بخش انیمیشن تاسیس شوند، تا انیماتورها بتوانند با اتکا به یک نهاد دولتی ، بهتر فعالیت کنند.
پیشرفت انیمیشن های ایرانی روشن است
پروین تجوید، یکی دیگر از اعضای هیات انتخاب سومین جشنواره بین المللی پویانمایی تهران معتقد است میزان توجه به انیمیشن در ایران افزایش یافته است . در جشنواره امسال ، تعداد آثار و تنوع تکنیکی آنها این امید را به وجود می آورد. در قیاس با دومین جشنواره پویانمایی ، پیشرفت فیلمهای ایرانی بارز و مشخص است . پروین تجوید، درباره جایگاه این جشنواره در سطح جهانی ، با اشاره به نوپا بودن آن خاطرنشان کرد: به شکل نسبی ، جشنواره پویانمایی تهران ، توجه زیادی به خود جلب کرده است . مهمترین استدلال این ادعا، تعداد فیلمهای متقاضی سراسر دنیا برای شرکت در جشنواره است . کشورهای صاحب نام در این رشته ، با آن که انیمیشن ایران را چندان نمی شناسند، برای جشنواره فیلم ارسال کرده اند و این نکته مهم است . این انیماتور، درباره سرمایه گذاری در زمینه انیمیشن گفت : انیمیشن در ایران به عنوان هنری مستقل شناخته نشده است ، در حالی که کشورهای دیگر، از طریق انیمیشن درآمدهای کلانی به دست می آورند، حوزه نفوذ این هنر در کشور ما چندان گسترش نیافته است و برنامه ریزان فرهنگی هنوز به شکل جدی به آن توجه نکرده اند. او با اشاره به نقش فعالی که تلویزیون در این زمینه ایفا می کند، افزود: سازمان های فعال مثل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ، برای دستیابی به مخاطب عام به رسانه فراگیر تلویزیون نیازمندند.
قابلیت رقابت جهانی را داریم
بحث موقعیت سینمای انیمیشن ایران در جهان ، موضوع دیگری است . در این باره ، مهرداد شیخان ، عضو هیات انتخاب سومین جشنواره بین المللی پویانمایی تهران گفت : انیمیشن در کشور ما به بلوغ نرسیده است . اگر بخواهیم برخورد صادقانه ای داشته باشیم ، به شکل بالقوه قابلیت تحول و رقابت با جهان داریم ، ولی در وضعیت فعلی نمی توان آثار ایرانی را با انیمیشن های اروپایی و امریکایی مقایسه کرد. مهرداد شیخان درباره نبود نقش آفرینی جدی بخش خصوصی در زمینه انیمیشن تصریح کرد: ما در زمینه سینمای زنده هنوز مشکل بازگشت سرمایه را داریم ، پس چطور ممکن است تهیه کننده ای حاضر شود در بخش انیمیشن سرمایه گذاری کند؛ او افزود: تهیه کننده تنها اگر بداند فیلم انیمیشن برایش سودآور است ، سرمایه گذاری خواهد کرد. شیخان درباره نبود مخاطب جدی بزرگسال برای انیمیشن گفت : هر کالایی ، چه فرهنگی ، چه تجاری ، خواه به قصد فروش و یا به قصد تغییر افکار، در فرآیند عرضه و تقاضا قرار می گیرد. اگر ما انیمیشن داستانی بزرگسال نداریم ، شاید به این دلیل است که تقاضایی وجود ندارد. باید ریشه های این نبود تقاضا را در فرهنگ خود و وضعیت فعلی جامعه جستجو کنیم . عضو هیات انتخاب سومین جشنواره بین المللی پویانمایی تهران ، درباره آینده انیمیشن در ایران گفت : اگر به این باور برسیم که انیمیشن ، سازه ای فرهنگی است و می تواند در زمینه های مختلف تاثیرگذار باشد، روزهای خوبی در انتظار این هنر جوان ایران خواهد بود.
تلویزیون می تواند آینده انیمیشن را رقم بزند
سرانجام این که یاری سیما به سینمای انیمیشن ، موضوعی است که همگان بر آن اتفاق دارند. در این باره ، یک عضو هیات داوری سومین جشنواره بین المللی پویانمایی تهران گفت : همه کسانی که امروز با انیمیشن سروکار دارند، در وهله اول آن را با عنوان کارتون در تلویزیون شناخته اند. با توجه به محبوبیت این رسانه و مدنظر قرار دادن این نکته که فرهنگ سینمارفتن در کشور ما چندان قوی نیست ، اصلی ترین راه شناساندن تکنیک های مختلف انیمیشن به تماشاگر تلویزیون است . امیرمحمد دهستانی ، با بیان این مطلب افزود: سرمایه اصلی در همه شاخه های فیلمسازی ، مردم هستند و وقتی عموم آنها جذب شوند، قطعا در زمینه های خاص نخبه پسند هم پیشرفت خواهیم کرد. بنابراین تلویزیون و انتخاب هایش مهم و حساس است و می تواند آینده انیمیشن را رقم بزند. او با تاکید بر لزوم ساخت انیمیشن برای گروههای مختلف سنی از جمله بزرگسالان خاطرنشان کرد: باید میان مخاطبان انیمیشن به لحاظ سنی تعادل ایجاد شود تا یک عامل موثر فرهنگی شناخته شود. نباید تصور کنیم چون مخاطب اصلی انیمیشن کودکان هستند، هنگام سرمایه گذاری هم باید مثل پول توجیبی بچه ها هزینه کنیم . دهستانی درباره تولید نشدن انیمیشن بلند در ایران گفت : انیمیشن در ایران به استانداردهای تکنیکی مورد نیاز نرسیده است . از سوی دیگر، انیمیشن بلند باید در سینما به نمایش درآید. وقتی برای اکران فیلمهای زنده با کمبود سالن مواجه ایم ، چگونه می توان تصور کرد از ایجاد زمینه های جدید در سینمای حرفه ای استقبال شود؛ او 2عامل «انباشت نشدن سرمایه در مراکز دولتی » و «ریسک ناپذیری بخش خصوصی » را 2مانع دیگر تولید انیمیشن بلند در ایران ذکر کرد. عضو هیات داوری سومین جشنواره بین المللی پویانمایی تهران گفت : انیمیشن را باید به عنوان مقوله فرهنگی جدی که می تواند بر عموم مردم تاثیر بگذارد، به رسمیت بشناسیم .
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها