به گزارش خبرنگار روزنامه جامجم، مصطفی راغب در این مراسم با اشاره به اینکه این آلبوم ترکیبی از حضور نسل طلایی هنرمندان پرسابقه و نسل جدید موسیقی پاپ است، گفت: انتشار این آلبوم درحالی صورت میگیرد که امروز بسیاری از هموطنان و دوستان در میان ما نیستند، یکی از این افراد زندهیاد حمید هیراد است که سابقه همکاری و دوستی طولانی با یکدیگر داشتیم، ولی دست روزگار او را از ما گرفت.
در ادامه این مراسم بابک زرین، آهنگساز با تاکید بر اینکه همکاری با راغب بسیار دلنشین و خوشایند است، به این نکته اشاره کرد: راغب هنرمندی تکنیکی است و سبک او با بسیاری از خوانندگان پاپ تفاوت دارد. او هنرمندی است که در این حوزه با تکیه بر صدا و دانش پیش میرود؛ کمااینکه با گوشهها و دستگاههای موسیقی ایرانی بهخوبی آشناست و همین مؤلفه باعث شده تا خروجی کارهایش ارزرشمند و تأثیرگذار باشد.
کشتکار، یکی دیگر از عوامل این آلبوم، در این مراسم اضافه کرد: این آلبوم ویژگیهای متعددی دارد؛ ازجمله اینکه تمام اعضای گروه با یکدیگر وجه اشتراک دارند و توانستهاند کار را به مرحلهای که باید برسانند. من سالهاست در فضای موسیقی کشور همکاری نمیکنم و عمر خود را صرف تدریس و معرفی خوانندگان جوان کردهام. بااین حال، مصطفی راغب را یکی از خوانندگان خوب در حوزه پاپ میدانم که هریک از آثاری که با صدای او ارائه شده، از شاخصههای بسیاری برخوردار است.
پرسش اهالی رسانه از این خواننده پاپ، بخش دیگری از مراسم بود. راغب در این بخش با اشاره به اینکه آلبوم فریاد با 15 ترک، درواقع در قالب دو آلبوم عرضه شده است، گفت: یکی از مشکلات روی اهالی موسیقی، پروسه طولانی دریافت مجوز انتشار آلبوم است و ما نیز از این قاعده مستثنی نبودهایم. متأسفانه کلماتی از آلبوم حذف کردند که برای ما باعث تعجب بود، چراکه هیچیک از آن واژهها خارج از حیطه فرهنگمان نبود و برای من سؤال بود که چرا این کلمات حذف شدند. تنها مسألهای که درباره این آلبوم مرا خوشحال کرده، برقراری پیوند میان موزیسینهای پرسابقه و نسل جوان است. مردم ما عادت دارند فقط خواننده را ببینند، درحالیکه برای تولید یک آلبوم، هنرمندان درجه دیگری نیز زحمت میکشند و درباره این آلبوم هم همینطور بوده است. درگذشته، آهنگسازانی مانند جهانبخش پازوکی، وقتی میخواستند اثری را برای یک خواننده بسازند به این مسأله توجه میکردند که آن آهنگ متناسب با تونالیته صدای فلان خواننده باشد اما امروز این مسأله رعایت نمیشود.

راغب اضافه کرد: این روزها اهالی موسیقی همچون سایر اقشار جامعه درگیر مسائل اقتصادی و امرار معاش هستند. موزیسینها قشری مظلومند؛ تعدادی از هنرمندان پیشکسوت درحالحاضر خانهنشین شدهاند و در صحنه موسیقی حضور ندارند. از اینها گذشته، بسیاری از هنرمندان این عرصه مستأجرند، بیمه نیستند و از وسیله نقلیه نیز بیبهرهاند.
راغب با انتقاد از برخی ارگانهای دولتی گفت: با وجود آنکه هرزمان هریک از این ارگانها درخواست داشتهاند در کنارشان بودهایم و برای وطنمان خواندهایم اما حمایت چندانی از هنرمندان صورت نمیگیرد. نمونه آن، دریغ کردن بیلبوردها در سطح شهر از هنرمندان است، بهعنوان مثال، درباره این آلبوم نیز همینطور است و تبلیغات شهری فقط در شماری از شهرها مانند یزد و اصفهان انجام شده است.

راغب در پاسخ به سؤال خبرنگار جامجم مبنی بر اینکه در دو جنگ اخیر، قطعاتی را منتشر کردید که مفاهیم آن یادآور حس وطندوستی و همراهی با مردم بود، این آثار چقدر میتوانند در تقویت هویت ملی ما نقش داشته باشند، گفت: آمدورفت انسانها در زندگی عاطفی و روابط اجتماعی و از دستدادن کسانی که فکر نمیکنی یک روز تو را تنها بگذارند سخت است، یکی از این قطعات «چقدر سخته»، «آشنا» و «فریاد» ازجمله قطعاتی است که برگرفته از احوال اجتماعی جامعه ما بهشمار میرود. یاد کنم از صابر قدیمی که قطعه آشنا را تنظیم کرد، اینها قطعاتی بودند که من روزها در شرایطی که گریبانگیر مردم عزیز بود خواندم. قطعه غمانگیز دیگری هم بود که قرارنبود در آلبوم باشد، ولی آن را گنجاندیم و «کجایی» نام دارد. این قطعه همذاتپنداری با کسانی است که دیگر در میان ما نیستند. من رفیقی مثل حمید هیراد را از دست دادم که کنسرتهای مشترکی با او گذاشتم و حالا دیگر نیست. هرچیزی که قلبم به من میگفت آن را منتشر میکردم و درعین حال احساس تنهایی هم میکردم؛ در این غربت که در آن هستیم با شرایط اقتصادی، امیدوارم مردم دیگر احساس تنهایی نکنند مردم ما لایق بهترینها هستند و خداوند مثل کوه پشت ماست. هنر نمیتواند صرفا به سیاست یا تجارت تقلیل پیدا کند. من برای کودکان میناب دو قطعه دارم اما آثار آلبوم فریاد زودتر مجوز گرفته بودند.
متخصصان در گفتوگو با جامجم از پیشگیری تا درمانهای نوین نابینایی میگویند
سلسله روایتهای «تبار طبیبان»