وحدت مقاومت، رمز پیروزی 

اما نتیجه این شکاف‌ها و عدم انسجام جبهه مقاومت بود که نهضت ملی نفت به رهبری دکتر مصدق و آیت الله کاشانی شکست خورد، اخوان‌المسلمین در مصر شکست خورد و فلسطینی‌ها نیز در جنگ‌های متعدد شکست خوردند. این به خوبی به ما نشان می‌دهد که اگر مقاومت در برابر امپریالیسم و دولت سلطه‌گر، فاقد وحدت باشد، شکست خواهد خورد. 
این مسأله یک درس مهم تاریخی است؛ این‌که اگر مقاومت در برابر امپریالیسم، در جغرافیا‌های مختلف، وحدت استراتژیک نداشته باشد، امپریالیسم می‌تواند آنها را به صورت جداگانه نابود کند. 
یکی از دلایلی که امامین انقلاب اسلامی در ایران همواره بر وحدت استراتژیک مقاومت تأکید داشته‌اند، همین مسأله بوده است. در واقع تجربیات تاریخی به خوبی نشان می‌دهد که مهم‌ترین عامل موفقیت در برابر امپریالیسم، چه انگلیس باشد، چه آمریکا و چه هر قدرت سلطه‌گر دیگری، وحدت است. 
در مقابل، استراتژی امپریالیسم چیست؟ استراتژی امپریالیسم این است که یا مقاومت‌ها و ملت‌های مسلمان زیر بار تحریم و تهدید و مقابله نظامی تسلیم شوند، یا نابود گردند. همان چیزی که امروز در ادبیات سیاستمداران غربی و صیونیستی به وضوح دیده می‌شود؛ امروز مقامات آمریکایی امپریالیست تمام خطوط قرمز و رودربایستی‌ها را کنار گذاشته‌اند و از ترور و نقض حقوق بشر و قوانین بین‌الملل هیچ ابایی ندارند. 
در واقع عملکرد و ذهنیت آنها بر این اساس شکل گرفته است که هرچه مسلمانان بیشتری کشته شوند و جمعیت آنها کاهش پیدا کند و هرچه، کشور‌های اسلامی بیشتری تجزیه شوند، به نفع غرب و نظام سلطه آن است. در همین رابطه می‌بینیم که سودان ابتدا به شمال و جنوب تقسیم شد و اکنون نیز بحث‌های دیگری درباره تجزیه آن مطرح است. همان‌گونه که درباره سوریه و لیبی نیز موضوع تجزیه مطرح بوده است. درباره ایران نیز چنین طرح‌هایی وجود داشته و در فلسطین، لبنان و نقاط دیگر نیز نمونه‌های مشابهی مشاهده شده است. 
بنابراین، تجزیه کشور‌های اسلامی، کشتار مسلمانان و جنگ میان مسلمانان، بخشی از این راهبرد محسوب می‌شود. همان کاری که داعش انجام می‌داد یا درگیری‌هایی که در برخی کشور‌های اسلامی شکل گرفت. همچنین جنگ هشت‌ساله‌ای که میان عربستان و امارات از یک سو و یمن از سوی دیگر ادامه داشت، نمونه‌ای از جنگ میان مسلمانان بود. 
در برابر این راهبرد، استراتژی وحدت قرار دارد؛ همان استراتژی که رهبر شهید انقلاب اسلامی مصرانه بر آن تأکید داشته‌اند. بنابراین، ما شاهد اوج برخورد دو راهبرد متنازع هستیم: از یک سو راهبرد وحدت استراتژیک میان کسانی که نمی‌خواهند در برابر امپریالیسم تسلیم شوند و از سوی دیگر راهبردی که بر تجزیه، اختلاف، جنگ و کشتار در میان مسلمانان استوار است. 
راهکار آینده، وحدت مقاومت در همه جغرافیا‌ها در برابر امپریالیسم است. اگر این وحدت وجود نداشته باشد، قدرت‌های سلطه‌گر تک‌تک این جریان‌ها را نابود خواهند کرد، اما اگر لبنان، فلسطین، یمن، عراق و ایران که امروز در جبهه مقاومت قرار دارند، بتوانند چنین وحدتی را میان خود ایجاد کنند، شرایط متفاوت خواهد شد. 
منظور از وحدت، وحدت استراتژیک است. یعنی اگر به هر بخش از مقاومت حمله شود، همه بخش‌های مقاومت در برابر متجاوز موضع بگیرند. اگر به لبنان حمله شود، همه گروه‌های مقاومت در ایران، یمن، عراق و فلسطین از لبنان حمایت کنند و علیه متجاوز اقدام نمایند. اگر فلسطین مورد حمله قرار گیرد، همه گروه‌های مقاومت به مقابله با متجاوز برخیزند. اگر عراق، یمن یا ایران هدف حمله قرار گیرند، همه باید متحد شوند و در برابر متجاوز بایستند. 
تنها در چنین حالتی مقاومت می‌تواند باقی بماند، اما اگر گروه‌های مقاومت به صورت منفرد و جدا از یکدیگر عمل کنند، قدرت‌های سلطه‌گر قادر خواهند بود تک‌تک آنها را از میان بردارند. این مهم‌ترین درس تاریخی و مهم‌ترین راهکار برای آینده است.