چرا آمریکا را مثل روسیه از ورزش محروم نمی کنند؟ / یک روانی برای تیم ما مزاحمت ایجاد میکند

جام جم آنلاین - ماحصل گفت و گو با رحمان احمدی به شرح زیر است.
 
کمتر از یک ماه دیگر به آغاز جام جهانی باقی مانده است اما اصلا شرایط تیم ملی جالب نیست. این اوضاع چقدر میتواند نگران کننده باشد؟
شرایط تیم ملی فوتبال ایران برای حضور در جام جهانی 2026 عادی نیست و طبیعتاً هم در صورت حضور تیم ایران در کشور میزبان یعنی آمریکا رفتارهای خوبی با تیم ما به دلیل تصمیمات خصمانه صورت نمیگیرد. آنها در حال جنگ با ما هستند.  این اتفاقاتی که در مملکت ما افتاده و جنگ و درگیری را که شاهد بودیم همه و همه به خاطر یک آدم روانی به نام دونالد ترامپ است. او قطعا به هر شکل ممکن برای تیم ملی ما مزاحمت ایجاد میکند.  اینطور نیست که مثل گذشته خیلی راحت وارد این کشور بشیم. آنها میزبان جام جهانی هستند اما شایستگی دارند؟ مسلما خیر. این آدم روانی شرایط را برای همه سخت کرده است و طبیعتا تیم ملی ایران در این کشور با شرایط منصفانه ای روبرو نخواهد شد.  نه تنها شرایط میزبانی جالب نخواهد بود بلکه ممکن است به برخی از بازیکنان ما ویزا ندهند.  ده ها مشکل دیگر ممکن است برای تیم ملی پیش بیاید. تیم ملی ما در شرایط نرمالی نیست. بازی تدارکاتی خوبی هم نداشتیم، در واقع بازی هایی که کمک زیادی به آمادگی تیم ملی ایران بکند. با همه این تفاسیر من فکر میکنم که روزهای خوبی در انتظار فوتبال ما باشد. البته همچنان عقیده دارم اگر روسیه به دلیل جنگ با اوکراین از صحنه ورزش بین المللی حذف شد چرا آمریکا را مثل روسیه از ورزش حذف نمی کنند. متاسفانه شرایط منصفانه وجود ندارد.
 
به نظر شما هیچ نکته امیدوارکننده ای برای تیم ملی وجود ندارد؟
باید بگویم که نقاط قوتی برای تیم ملی وجود دارد. اتفاقاتی که در ایران رخ داد و جنگ وحشیانه ای که علیه کشور ما از سوی آمریکا و اسرائیل آغاز شد باعث می شود بازیکنان ما تعصب بیشتری به خرج بدهند و در خاک دشمن انگیزه بیشتری داشته باشند.
ولی خب میدانیم که شرایط برای تیم ملی ایران نرمال نیست. از طرفی رئیس فیفا یعنی اینفانتینو می آید و به یک آدم روانی جایزه ساختگی و فیک صلح را میدهد. چه دلیلی دارد کسی که به کشورهای دیگر حمله نظامی می کند و یک روانی بدنام است جایزه صلح بگیرد؟ اینفانتینو نشان داد مثل ترامپ فکر می کند. آمریکا به کشور ما حمله کرد و افراد زیادی شهید شدند اما اصلا انگار نه انگار. بالاخره این وسط اتفاقاتی هست که نمیتوانیم جلوی آنها را بگیریم. به هر شکل شرایط ما در آمریکا نرمال نخواهد بود.
 
گویا قرار است جلسه با مسئولان فیفا در رابطه با حضور تیم ملی ایران در آمریکا برگزار شود.  
بله، من هم شنیده ام. امیدوارم با این جلسه اوضاع بهتر شود.
 
از این حرف ها هم که بگذریم به پست تخصصی دروازه بان برسیم. حال و روز گلرهای ایرانی را چطور می بینید؟
من خودم دروازه بان تیم ملی بودم. بیرانوند در این فصل عملکرد پرنوسانی داشت اما الان از همه بهتر است.
زمانی که جنگ شروع شد لیگ را تعطیل کردند و فقط باشگاه تراکتور بود که در آسیا یک بازی انجام داد. بقیه دروازه بانان بازی نکردند و اکنون کاملا از شرایط بازی کردن دور هستند.  شرایط سخت است چون یک دروازه بان هر چقدر هم تمرین کند باید در شرایط بازی کردن قرار بگیرد. البته یک چالش دیگر هم وجود داشت. جنگ که شروع شد مربی دروازه بانان تیم ملی دیگر به ایران نیامد و برنامه های خودش را از راه دور در اختیار گلرهای تیم ملی میگذاشت. این چه جور کوچینگ است؟!  حتی آتش بس هم شد او به ایران نیامد. شنیدم که دو مربی در تیم ملی تمام برنامه های او را باید پیاده میکردن. که من فکر میکنم بزرگترین اشتباه بود که من از یک کشور دیگه برنامه بدهم و یک نفر دیگر اجرا کند. با این شرایط اصلا نباید انتظار داشته باشید که دروازه بانان ما آماده باشند. باید شرایطی پیش بیاید که حداقل از لحاظ فوتبالی تیم ملی ما در شرایط خیلی خوبی قرار بگیرد که حداقل در این شرایط و اوضاع بد اقتصادی فوتبال تا حدودی باعث دلخوشی مردم شود.