انیمیشن و جنگ رمضان

 انیمیشن همه سینما نیست، اما در ارتباط با آینده سینمای ایران و تربیت نسل فردا نقش مهمی بازی می‌کند. سپس شاید دو سال پیش هم در روزنامه جام‌جم از منظری دیگر باز درباره ضرورت رشد سینمای انیمیشن مطالبی منتشر کردم. ساختار آلوده‌شده سینمای ایران به غرب و سلبریتی‌های غرب‌پرست باید نوسازی شود؛ و سینمایی نو در انقلاب سوم با هنرمندانی بنای نو گیرد که دست‌کم خائن به ایران و همدست آمریکا و دشمنان استقلال ایران نیستند. بار‌ها درباره ماهیت تغییر جهانی و عصری پیشارو سخن گفتم. امری ناگزیر که اگر در عرصه‌های گوناگون حکمرانی پیشتاز را ترک‌کنیم و تن به انفعال دهیم بردگانی پاکباز و همه‌چیز از کف داده خواهیم شد. تنها استقامت کلی کارساز نیست در هر جزء از حیات جامعه، هر نهاد فرهنگی سیاسی، اقتصادی، نظامی، علمی و دانشگاهی و تکنولوژی و آموزش و پرورش و رسانه و ... باید طرح مستقل مناسب زندگی اسلامی ایرانی مقاوم و قوی نو داشته باشیم و ....
اما در این نوزایی رشد انیمیشن، سینمایی رها و جدا از نظم حاکم بر سینمای پیرامونی ما و مناسبات مافیایی آن مهم است؛ گسست از نظمی که محصول وابستگی و فساد و خیانت و چاکری و شرک و فحشای پهلوی بوده است. فضای ساختار مستقل و جوانانی نخبه و دور از فساد نوکری شیطان بزرگ و سالم نگاه داشتن این فضا برای انیمیشن موهبتی بزرگ است. سینمای انیمیشن از پایه باید با نظمی سالم پرورش یابد و وارد انواع آلودگی‌های سینمای ایران نشود و جریان سالم و ملی و اسلامی سینمای ایران هم باید خود را نوسازی کند و از شرّ آویختگی به دشمن آزاد سازد. در جنگ رمضان، انیمیشن انقلابی ما در جهان خوش درخشید. می‌خواهم همه چیز در باره انیمیشن کنونی ایران و فوریت رشد آن را در فضای توسعه هوش مصنوعی بازگو کنم. مزّیت‌های ویژه انیمیشن برای ما در فضای انقلاب اسلامی چیست؟ ۱. نقش آن در ارتباط با کودکان ایران که توضیح خواهم داد. ۲. حل مشکلاتی فساد ماهوی سینمای پیرامونی ایران ۳. دست باز انیمیشن در حل مسائل فقهی ۴. توانایی جذب بازار‌های جهانی و حذب مخاطب بزرگ در پنج قاره و ۲۰۵ کشور و حتی در آمریکا و چین و شوروی و. ۴. وجود جوانان نخبه، خلاق و کادر فنی بسیار با استعداد و توانا در رقابت با غرب در تولید کار ۵. توانایی تصویر داستان‌های بی‌شمار که در سینمای داستانی امکان ساختنش نیست ۶. امکان نشر ارزش‌های معرفتی اسلام و داستان‌های قرآنی و ملی شاهنامه ۷. امکان‌گسترشش در همه استان‌ها و کشف استعداد‌ها و ارتقای سطح کار در حد جهانی و...
انیمیشن لوگو و موفقیتش در خدمت جنگ رمضان، نشان داد حضور جهانی ما در انیمیشن یک رویای دور نیست و باید برای آن سرمایه‌گذاری کنیم و همین حالا تولید کار‌های جذاب در ارتباط با جنگ مقدس و خطاب به جهان و افشای جنایات و قلدری صهیونیست‌ها و آمریکا و به‌ویژه آثار کوتاه طنز در باره مذاکره و عملکرد ترامپ و حماقت‌های او با روحیه تکه‌های کوتاه پاورقی مانند، در این باره فوریت دارد. اما مزّیت آن در تربیت کودکان ایرانی و نیز جبران عقب‌ماندگی تکنولوژیک و روایی و هنری سینمای ایران از آمریکا و نیز رهایی از اسارت سلبریتی‌ها و... پاره‌ای این وجوه را در این مقاله فشرده تبیین کنیم. 
اسارت کودکان جهان در دام فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی و اپلیکیشن‌های تباهی و نشر فساد و بازی‌های مخرب روح و ذهن و... چنان‌گسترده است که حتی خود کشور‌های قدرتمند غربی، محدودیت و ممنوعیت‌های جدی برای استفاده کودکان از اینترنت و موبایل وضع می‌کنند. گیر افتادن در وضع جبر و اختیار، تنها به منظم‌ترین خانواده‌های آگاه مومن امکان می‌دهد کنترل دقیق بر تربیت فرزندان‌شان روا دارند که هم از زمان خود دور نیفتند و هم زبانی را بیاموزند که برای زندگی‌شان ضروری و در رابطه با تحصیل و کسب علم ناگزیر است و هم از حرام بپرهیزند.
این تربیت بسیار مشکل است و از دسترس همگان دور به نظر می‌رسد. دولت مقتدر مدعی اسلام باید نقش مهمی در چنین شرایطی ایفا نماید. خطای بزرگ آن است که سپردن کار به مردم به معنای وادادگی دولت و تسلیم به مسیردهی‌ها و تعیین محتوای حرکت بوسیله شیطان بزرگ و نفوذی‌ها و باند‌ها و اقشار وابسته به استکبار تعریف نگردد و کاهش اقتدار حکومت. اما مدیریت رشد می‌گوید باید اداره همه امور از جمله استفاده از انیمیشن و ممانعت از فسادآوری جهانی و هم بهره از آن در مدارس و هم کاربرد علمی آن را دولت باید به‌دست مردم مدیریت و کنترل کند و رواج دهد و هم آگاهی درخصوص وجه ضدانسان فساد در فضای مجازی را نشر دهد و هم محدودیت‌های درست را تحقق بخشد و هم نیاز‌های کودکان را به استفاده از بازی‌های اینترنتی در ساعاتی محدود و بهره از فضای مجازی در ساعات فراغت ممکن گرداند. درست در این بخش است که کار‌های نخبگان بازی‌پرداز‌ها و سازندگان خلاق، توانا، مبتکر مومن به اسلام، آگاه به حلال و حرام و تولید کنندگان توانمندی، چون سازندگان کارتون‌های لوگویی و دیگر انواع کارتون، ارزش ویژه‌ای می‌یابد. گذشته از فرم و محتوای کار، دولتی مقتدر تابع ارزش‌های انقلاب اسلامی ضمن استفاده عالی از سپردن کار به بخش خصوصی توانا و مبتکر و صادق و مومن، فضای رشد آنان را فراهم می‌کند و نقش اساسی در شکل‌گیری یک اقتصاد جدا از فساد سینمای پیرامونی و رهاشده و عدم کنترل قانونی ایفا می‌کند. یک تهیه‌کنندگی حرفه‌ای و مستقل از نگرش و نفوذ غرب‌پرستی و ساختار لاابالی و متزلزل در دفاع از ارزش‌های بومی و جدا از سیستم ناایمن بوروکراسی چرکین و نفوذ‌های ضداسلامی و... با حفظ همه آزادی‌های رقابت و خلاقیت و پیشرانی و ابتکار تولیدی و هنری و توزیع و تجارت جهانی بخش خصوصی، یک پیروزی برای ما خواهد بود بود.
وجه دیگر مزّیت عرصه انیمیشن و پیشرفت کارتون‌های مختلف، آن است که فاصله ما به سینمای تکنولوژیک آمریکا می‌تواند واقعا از میان برداشته شود و نیازمتد تکنولوژی غرب نباشیم. اگر ما درصدد رشد و پیشرفت مستقل دانش بومی هوش مصنوعی باشیم، در آن صورت بسیاری از داستان‌های عظیم و جذاب با جلوه‌های مسحورکننده و باب میل نسل جدید می‌توانیم بسازیم که در سینما هرگز امکان ساختن آن در رقابت با هالیوود وجود نداشت. سینمای ایران بهترین استعداد‌های داستانگویی‌اش در خدمت طرح ضداستقلال ایران قرار گرفت و از این طریق و تسلیم محتوایی و روایی به روایت آمریکا و اروپا و نفی شرافت و حقیقت و اصول انساتیت و همسویی با اهداف دشمن مردم و استقلال برای پذیرش و اقبال جشنواره‌ها شد و با حراج حیثیت و حق به باطل گروید، اما انتشار جهانی کارتون‌ها و محبوبیت آنها حتی به همنوایی با نسل «زد» غرب می‌تواند تکیه کند؛ و سرمایه‌گذاری در رشد صنعت انمیت از این بابت هم جذاب است و سینمای ما را از انفعال و گوش بفرمانی به سینمایی فعال در جنگ تمدنی با تمدن وحشی شیطان بزرگ بدل می‌سازد؛ و بالاخره ما را از شرّ رشد ۴۷ ساله حگمرانی سلبریتی‌هایی که تا حد مزدوران فرهنگی پنتاگون و اتحادیه اروپا پیش رفتند، محفوظ می‌دارد.