مثلا یکی مثل شجاع خلیل زاده و یا کنعانی با آن میزان آمادگی کم کم آمادگی حضور در لیگ برتر را از دست میدهند چه برسد به جام جهانی. واقعیت را بخواهید جام جهانی به بیرانوند هم نمیآید و همینطور به جهانبخش. اما در میان همه بازیکنانی که فاصله آرمانی تا جام جهانی دارند مهدی طارمی حساب جداگانهای دارد. او آماده است، به اندازهای که گلزنی در دومین جام جهانی را تجربه کند.
کامل و آماده آنچه که مهدی طارمی این روزها نشان میدهد یکی از آمادهترین نسخههای اوست. ترکیبی از هوش تاکتیکی، قدرت بدنی و تکنیک فردی او را کاملا آماده حضور در جام جهانی کرده است. سبک بازی او فراتر از یک مهاجم صرف است. طارمی نمونهای کامل از یک مهاجم تمامعیار محسوب میشود که توانایی نفوذ به عمق دفاع حریف، خلق موقعیت برای همتیمیها و همچنین حضور موثر در خط دفاعی تیم خود را دارد.
ویژگی بارز او هوش فضایی بینظیر اوست. طارمی همیشه در بهترین مکان ممکن قرار میگیرد تا توپ را دریافت کند، چه در فضای تنگ پشت خط دفاعی حریف و چه در ضربات آزاد. توانایی او در کنترل توپ با هر دو پا، حتی تحت فشار مدافعان، به همراه شوتهای قدرتمند و دقیق او را به یکی از خطرناکترین سلاحهای هجومی تیم ملی تبدیل کرده است. اما آنچه طارمی را متمایز میکند تنها گلزنی نیست بلکه نقش کلیدی او در شروع حملات است. او اغلب به عنوان یک محور تهاجم عمل میکند که توپ را نگه میدارد، فضا ایجاد میکند و با پاسهای کوتاه و بلند بازی را پیش میبرد. این ویژگی در فوتبال مدرن که سرعت و چابکی اولویت دارند، حیاتی است.
یاد گرفته بزرگتر باشد
اینجاست که میگویند تیم بزرگتر دارد. او انگیزهبخش سایر بازیکنان است. او کسی است که در لحظات حساس بازی حاضر میشود و با اعتمادبهنفس بالا تصمیمات درست میگیرد. در اینجا است که نام مهدی طارمی بیش از پیش برجسته میشود. بسیاری معتقدند که او ممکن است تنها نقطه امید و تکیهگاه اصلی تیم ملی در این مسابقات باشد. فوتبال ایران در سالهای اخیر با چالشهایی در تولید استعداد جوان و ثبات در سیستم بازی مواجه بوده است.
در چنین شرایطی وجود یک بازیکن کلاس جهانی که تجربه بازی در لیگهای معتبر اروپا (مانند اینترمیلان و پورتو) را دارد میتواند تفاوت بین یک بازی معمولی و یک پیروزی بزرگ را رقم بزند. در جام جهانی، جایی که هر اشتباه کوچک میتواند منجر به حذف شود، نیاز به یک بازیکن داریم که بتواند در یک بازی کلیدی تکنفره نتیجه را تغییر دهد. طارمی با سابقه گلزنی مقابل انگلیس این پتانسیل را دارد. اگر تیم ملی نتواند در خطوط میانی یا دفاعی به ثبات کامل برسد آنگاه بار مسئولیت گلزنی و باز کردن گرههای دفاعی حریف تماماً بر دوش طارمی خواهد بود. او میتواند با هوش خود ضعفهای احتمالی سیستم تیم را پوشش دهد و با عملکرد فردی فوقالعاده تیم را به جلو بکشاند. البته این به معنای نادیده گرفتن سایر بازیکنان نیست، اما واقعیت این است که در فوتبال مدرن داشتن یک ستاره درخشان که بتواند در روزهای سخت تیم را نجات دهد یک مزیت بزرگ است.
آخرین جام جهانی
مسلما جام جهانی ۲۰۲۶ برای مهاجم المپیاکوس آخرین جام جهانی است. بعید است او را در تورنمنت آتی هم ببینیم. این ملی پوش با تجربه میخواهد در آخرین جام جهانی عمر فوتبالی اش انواع و اقسام اتفاقات هیجان انگیز را تجربه کند. از گلزنی مقابل بلژیک و مصر و نیوزلند گرفته تا لذت صعود از مرحله گروهی به مرحله حذفی. آیا اصلا چنین چیزی به تیم تحت هدایت قلعه نویی میآید؟
گواردیولا چگونه برترین مربی تاریخ شد؟
خرید و فروش غیرقانونی انواع حیوانات و پرندگان کمیاب ادامه دارد