روایت افسانه های چینی در سریال افسانه شجاعان انسیه نجفی

افسانه شجاعان ، یکی از پرخرج ترین سریال های تلویزیونی چین بوده که متن نمایشی این مجموعه از کتاب (شیا.آ.جیانگ ) نوشته جین یونگ نویسنده چینی

کد خبر: ۱۴۹۲۶

برداشت شده است و افسانه شجاعان در حقیقت جنگجویان آواره نام دارد. «افسانه شجاعان » نماد ظاهری و عینی گروههای رزمی کار در چین قدیم است که بر سر کسب قدرت و زورآزمایی و انعکاس آموخته های خود در ملا عام و در مقابل گروههای رزمی کار دیگر با هم مبارزه می کنند. به کارگیری روشهای متفاوت ورزشهای رزمی برای علاقه مندان به این ورزشها جذاب و دیدنی است و گروههای متفاوت رزمی کار در آن تنوع بصری خاصی در مخاطب ایجاد می کند. حرکات نمایشی بازیگران زن و مرد که همه رزمی کار هستند، بویژه زنان ، در جذابیت داستان بی تاثیر نیست . فرهنگ شرقی به طور خاصی به سوی اخلاقگرایی کشش دارد و مهد اخلاق و فرهنگ جوانمردی است ، در نتیجه این سریال نیز با استفاده از نصایح پیران و مرشدان به مریدان خود، در انتقال مفاهیم اخلاقی و پندهای مناسب ، موفق است . هر قسمت سریال ، برای ارائه داستان و درک فضای حاکم بر آن ، زمان کوتاهی در اختیار دارد؛ اما با توجه به تفاوت میان فرهنگ ایرانی و چینی ، تعدد شخصیت ها و محدودیت کافی و زمانی و فضای قصه ، در مواردی موجب خستگی ذهن مخاطب می شود که این موضوع ، کشش برای پیگیری ماجرا از سوی مخاطب را به دنبال نخواهد داشت . همچنین نگاه غیرواقعی به فضای حاکم بر قصه تاریخی سریال و بیان اغراق آمیز برخوردهای قومی و قبیله ای چین قدیم ، باورپذیری را در این درگیری ها کمرنگ کرده است . بازیگران در نقشهایی بازی می کنند که شخصیت هایی ضعیف پرداخت نشده دارند و فقط می توان از آنها به عنوان تیپ یاد کرد. تعدد شخصیت ها و شلوغی ماجراها، باعث شده که انتخاب گویندگان نیز برای صحبت به جای بازیگران زیاد مناسب به نظر نیاید. به هر حال این سریال ، تماشاگر را به یاد جنگجویان کوهستان می اندازد؛ اما نه جذابیت آن را دارد و نه پرداخت و قوت ساخت آن می تواند حس خوبی را به مخاطب ایرانی منتقل کند.