سریال ، قصه صعود پله به پله مردی است که در بازیهای سیاسی پارلمان انگلستان ، به یکباره سرنخ های متصل به بازیگردان دیگر را به دست می گیرد و خود به بازیگردان اصلی عرصه سیاست تبدیل می شود. او برای رسیدن به قدرت باید از این پل گذر کند؛ پلی که پایه های آن را نزدیکترین دوستان تشکیل می دهند و نهایت آن به کشتار بی صدا می رسد. سریال «خانه پوشالی » با محور قرار دادن زدوبندهای سیاسی و ارتباطات غیرانسانی و شرورانه برای به دست گرفتن قدرت سیاسی به خاطر یک رای بیشتر، چهره استعمارگر انگلیس را برای انتقال مفاهیم معناشناختی در این بعد خواسته یا ناخواسته به درستی به کار برده است . با این حال ، حوادث امروز اصلی و بی مایه در سطح می گذرند و لایه های درونی چیزی جز ریختن آب تطهیر بر روی مطبوعات دولتی یا به بیانی مذهبی ، غسل تعمید دادن دوباره طفل پیری که از بدو تولد، راه ارتداد را در پیش گرفته نیست . آنچه در سطح می گذرد فرومایگی و حرص و آز دو یا چند شخصیت سیاسی یا مطبوعاتی است که عامدانه سعی شده است که هیچکدام نماینده صنف مربوط به خود نباشند تا اگر جرمی مرتکب می شوند به ذات ددمنشانه خود ایشان برگردد و نه نظام فاسد و پوسیده اداری و دولتی ، آن هم در رده های بالای مملکتی . اما آنچه در لایه های درونی شاهد آن هستیم ، ظهور و بروز شخصیت های فکور، ماجراجو، از خود گذشته ، زیبا و جذاب از لحاظ ظاهر با احساس مسوولیت بالا نسبت به سرنوشت بشریت است . حرکتهای حساب شده دوربین ، کادربندی فوق العاده و نورپردازی درخصوص شخصیت پردازی دقیق که به کمک بازیهای خوب بازیگران آمده ، همگی در جهت القای مفاهیم یاد شده به کار گرفته شده اند تا این روایت تلخ سیاسی را با داستانی منطقی به آخر برسانند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم