سریال های تلویزیونی را بهتر معرفی کنیم

«اگر 100 دلار درآمد داری ، یک دلار آن را سرمایه گذاری و 99 دلار آن را صرف تبلیغ کن.» حتما شما هم این ضرب المثل امریکایی را شنیده اید.

کد خبر: ۱۴۷۷۹۳

ضرب المثلی که دلالت بر اهمیت تبلیغات در یک موضوع دارد و نشان می دهد این امر حتی گاهی بیش از تولید یک کالا یا محصول ضرورت پیدا می کند. در طول سالهایی که به عنوان خبرنگار در مطبوعات مختلف فعالیت کرده ام ، بارها مصداق عینی این ضرب المثل را درباره فیلمهای سینمایی دیده ام. این تولیدات از همان ابتدا با انتشار اخباری مفصل در رسانه ها کار خود را آغاز می کنند و در مراحل مختلف تولید، با حجم قابل توجهی از خبر، عکس ، گزارش و... ذهن مخاطبان مختلفی را به خود درگیر می کنند.
چاپ پوستر، برگزاری مراسم افتتاحیه و هزار و یک ترفند تبلیغاتی دیگر، کارهایی است که تولیدکنندگان و سرمایه گذاران این فیلمها انجام می دهند تا آثارشان در مقیاس وسیع تری «دیده » شود و مخاطب پیدا کند. این مساله در رسانه ای مانند تلویزیون دقیقا عکس این حالت است. شاید به این دلیل است که تلویزیون رسانه ای است که در هر شرایطی آثارش مخاطب خود را پیدا می کند، اما نباید از این مساله غفلت کرد که همین رسانه ، با توجه به تعدد کانال های خود و حجم بالای برنامه هایی که پخش می کند و نیز وقت محدود مخاطبان خود، برای برخی برنامه ها ظرفیت سازی و مخاطب سازی کند.
از سوی دیگر، برخی از این برنامه ها واجد ویژگی های ملی مذهبی ارزشمندی است که ممکن است برای مخاطبان عام و خاص جذابیت داشته باشد. نمونه قابل ذکر این نوع آثار سریال «روزگار قریب» است که به دلیل پرداختن به زندگی دکتر محمد قریب ، بنیانگذار طب نوین کودکان در ایران حایز اهمیت است.
مدتی قبل که در روز پزشک گروهی از پزشکان میهمان دست اندرکاران این سریال بودند، صحنه های جالب توجهی از ابراز علاقه و تشکر جامعه پزشکی از دست اندرکاران این سریال دیده می شد. البته آثار قابل تامل تلویزیون بیش از اینهاست . سریال های تاریخی مذهبی در دست تولید سیما نیز شامل این آثار می شوند.
3 سریال تلویزیونی آشیانه سیمرغ ، حضرت یوسف و مختارنامه سال گذشته با حضور در نمایشگاه قرآن ، با نمایش بخشهایی از سریال تولید شده در کنار نمایش برخی از آکساسوار و دکور خود توانستند نظر مساعد گروه بسیاری از مخاطبان را به خود جلب کنند و بسیاری از مراجعان به نمایشگاه قرآن ، در کنار بازدید از کتابهای قرآنی و دیگر آثار حاضر در نمایشگاه ، از این سریال ها هم دیدن کردند و نظرهای مثبت فراوانی را به دست اندرکاران این سریال ها منتقل کردند.
این اتفاق امسال نیفتاده است و بسیاری از مراجعان به نمایشگاه قرآن سراغ این 3 سریال را می گیرند که سال گذشته غرفه های مربوط به آنها جزو شلوغ ترین و جذاب ترین غرفه های نمایشگاه بود. این فرصت امسال بسادگی از دست رفته است ، اما آیا سریال ها و آثار این گونه تنها باید به عنوان یک «سریال» دیده شود که تنها طی چند هفته متوالی جدول پخش تلویزیون را در اختیار می گیرد؛ آیا سریالی تاریخی که با حجمی برابر 10 فیلم سینمایی تولید می شود و موضوعی تاریخی مذهبی را دستمایه کار قرار می دهد، نمی تواند با تبلیغات درست و سنجیده ، به یک اثر ملی تبدیل شود؛