یک شبکه ارتباطی ـ معنوی قوی

این جلسات که اغلب شکل مردمی و خودجوش دارند در ایامی مانند محرم و ماه رمضان رونق دیگری به خود می‌گیرند. اما واقعا حضور بانوان همراه با فرزندان در این جلسات قرآنی، مذهبی و به اصطلاح روضه‌های خانگی در روزگار ما چه کارکردهایی می‌تواند داشته باشد؟

در نخستین مواجهه با این پرسش باید به انس با کلام‌الله مجید اشاره کرد. «مادر» نقشی محوری در خانواده ایفا می‌کند و حضور او در چنین نشست‌هایی، آموزه‌های معنوی را به همراه دارد که زن خانه با خود به منزل می‌برد. خداوند در آیه 34 سوره احزاب می‌فرماید: «وَ اذْکرْنَ ما یُتْلی‏ فی‏ بُیُوتِکنَّ مِنْ آیاتِ اللَّهِ وَ الْحِکمَةِ» (آنچه را در خانه‌های شما از آیات خداوند و حکمت و دانش خوانده می‌شود یاد کنید) که این آیه شریفه تاکیدی مهم بر قرائت قرآن در خانه‌ها دارد.

اما روی دیگر این اتفاق کارکردهای اجتماعی آن است، جلسات مذهبی که بانوان در آن حضور می‌یابند را می‌توان به نوعی یک شبکه ارتباطی قوی معرفی کرد،‌ شبکه‌ای که در آن فقط بحث آموزش و تدبر در کلام‌الله مجید و روضه خواندن دیگر مطرح نیست. خود من سال‌ها همراه مادرم که سخنران جلسات بود توفیق حضور داشتم و از همان کودکی در برقراری ارتباط و پیدا کردن دوستانی با درک مشترک و... به من کمک ویژه‌ای می‌کرد.

از طرفی شاهد بودم که به قول امروزی‌ها یک کمپین میان بانوان ایجاد می‌شد تا در تنگناهای مختلف به یکدیگر یاری کنند که همین از آموزه‌های مهم اهل‌بیت‌(ع) و بویژه آقا امام حسین(ع) هم به‌شمار می‌رود. تهیه و تدارک جهیزیه برای نیازمندان، ازدواج آسان، تشویق و تسهیل سنت ازدواج با معرفی دختران دم‌بخت و... از مصداق‌های آن است.

سمیه حاجعلی / حافظ و قاری قرآن کریم