نگاه ها دوباره به «تابارز» است
اروگوئه جزو تیمهای حاضر در دور پایانی جام جهانی فوتبال 2006 نیست و دقیقا به همین دلیل است که بتازگی به تعویض مربی اش اقدام کرده و دوباره به اسکار واشینگتن تابارز معروف روی آورده
تابارز 60ساله برای دومین بار است که سکاندار فوتبال اروگوئه شده و این بار جای گوستاوو فرین را می گیرد که به عنوان مربی موقت برای مدتی کوتاه تیم ملی این کشور را هدایت می کرد.
اروگوئه ، فاتح جام های جهانی 1930 و 1950 است و در جام 1970 هم تا نیمه نهایی پیش تاخت ؛ اما از آن پس ، سایه ای از گذشته خود نیز نبوده است.
این تیم در پیکارهای انتخابی جام جهانی 2006 در امریکای جنوبی ، به دشواری به رتبه پنجم رسید و راهی مرحله پلی اف شد و در این مرحله ، پس از تساوی 1-1 با استرالیا در مجموع 2 مسابقه رفت و برگشت ، در ضربات پنالتی به این رقیب باخت و حذف شد و به دور نهایی دست نیافت.
تابارز در جام جهانی 1990 هم هدایت تیم اروگوئه را به عهده داشت ، در آن دوره ، تیم ملی این کشور از گروهش بالا آمد ولی در مرحله دوم ، به ایتالیا که میزبان بود ، باخت و حذف شد.
اروگوئه در مرحله پایانی جام جهانی 2002 نیز حاضر بود اما از مرحله دوم فراتر نرفت و یک بار دیگر تن به حذف شدن داد.
یک صادرکننده بی پول
تابارز کار مربیگری را از 1980 و در تیم بلاویستا در زادگاهش شروع کرد، سپس به پنارول رفت و این تیم پرسابقه را به مقام قهرمانی جام باشگاه های امریکای جنوبی در سال 1987 رساند.
از آن پس تاکنون تابارز، تیمهای دیپورتیوو کالی کلمبیا، کالیاری و آ.ث.میلان ایتالیا و اووی یدوی اسپانیا را نیز رهبری کرده و در 2 مقطع هم بوکاجونیورز، پرطرفدارترین باشگاه آرژانتین را هدایت کرده است.
او پیش از انتصاب اخیرش ، به عنوان مفسر فوتبال در تلویزیون مونته ویدئو کار می کرد. اروگوئه سالهاست که از صادرکنندگان عمده فوتبالیست های توانا به دیگر کشورها محسوب می شود، اما لیگ داخلی اش به دلیل گردش پول کم در آن ، برای داخلی ها و طبعا خارجی ها جذاب نیست و تیم ملی نیز از این روند، تاثیری منفی گرفته است. این چنین است که تابارز به پنجمین مربی این کشور طی 4سال اخیر تبدیل می شود.
پایان سریع «سیستم تهاجمی»
ویکتور پوا سال 2002اروگوئه را به دور پایانی جام جهانی فرستاد، ولی سال بعد، جایش را به «خوان رامون کاراسکو»ی غیرمتعارف داد.
کاراسکو کوشید اروگوئه را در تضاد با بافت و ویژگی های همیشگی اش به تیمی هجومی و گلزن بدل کند و گاهی حتی 5فوروارد را در زمین می چید و بازیگرانی را که خطاهای بدی مرتکب می شدند، بلافاصله عوض می کرد. اما این تجربه و نگرش ، بیشتر از یک سال طول نکشید و نقطه پایان آن ، شکست 3 0در برابر تیم متوسط ونزوئلا در یکی از دیدارهای مرحله مقدماتی جام جهانی 2006بود.
خورگه فوساتی - که جانشین کاراسکو شد و دروازه بان سابق تیم ملی اروگوئه بود - این تیم را به روش احتیاطآمیز و تدافعی سابقش برگرداند؛ این شیوه ظاهرا ثمر داد، زیرا سبب شد یکسری بردهای 1-0خانگی و تساوی های دور از خانه اروگوئه را در رقابت های 10تیمی انتخابی جام جهانی همان طور که پیشتر گفتیم ، حائز رتبه پنجمی و راهی مرحله پلی اف کند؛ ولی بدیهی بود که ناکامی در برابر استرالیا در این مرحله ، تغییری دیگر را در این تیم ، ضروری بنماید.
خیلی ها احساس کردند اروگوئه فاقد فن و ظرافتی است که برای راهیابی به دور پایانی جام جهانی به آن نیاز است و این مساله در 2دیدار با استرالیا بخوبی به چشم می آمد. این که تابارز چطور می خواهد این گمشده ها را به اردوی اروگوئه بازگرداند، چیزی است که باید صبر کرد و دید؛ اما این نکته مشخص است که کار او بسیار سخت خواهد بود.
امروزه لژیونرهای نامداری مثل الوارو رکوبا، دیه گوفرلان و مارچلو زالایتا در بهترین باشگاه های اروپایی (اینترمیلان ، ویارئال و یوونتوس) توپ می زنند، اما به دلیل وقت کمی که دارند، هیچ گاه نتوانسته اند درخشش مستمری در دیدارهای ملی داشته باشند و حاصل کارشان در این سطح ، جرقه هایی بیش نبوده است.
تنها برنده شاید تنها برنده فوتبال ملی اروگوئه ، گوستاووفرین بوده باشد؛ مردی که به عنوان مربی موقت تیم ملی اروگوئه آنقدر کم در مسند کار بود که لاجرم کارنامه سیاهی به نامش نوشته نشد و برعکس ، هنگام دیدار تدارکاتی اسفند ماه 84اروگوئه را در برابر انگلیس تا دقیقه 75با نتیجه 1-0پیش انداخت و فقط با خوردن 2گل در این مدت کوتاه ، تن به باخت 2 1داد. تابارز قطعا چنین وقت (کوتاه) و موهبت پنهانی و کم سابقه ای را متوجه خود نخواهد دید!
مترجم: وصال روحانی 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
