در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
توهم یعنی جایگزینی امری دور و خلاف واقعیت جای واقعیت، یعنی اشتباه گرفتن خود واقعی با خود
غیر واقعی. ما به آرزوهایی میاندیشیم که در راه زندگی ما نیست، دوست داریم چیزی باشیم که در ظرفیت و توانایی ما نیست، دوست داریم کاری کنیم که در تلاشهای روزمره و استعدادهای زندگی ما قرار ندارد و به همین دلیل دچار وهم میشویم. دچار نابینایی یا دستکم عیب در بینایی میشویم. نه دیگران را آنطور که هستند میبینیم و نه خود را درست مینگریم.
شاید بهترین مثال برای این نوع از وهم و اشتباه در بینایی دنکیشوت باشد. رمان دنکیشوت نوشته سروانتس، داستان مردی است که با اشباح میجنگد و سخن میگوید، درباره خود، مرکبش، شمشیر و لباس و حتی سنش و همه چیزهای دور و اطراف خود تصوری خلاف واقع دارد و با این تصور متوهمانه شروع میکند به عمل کردن و این باعث مضحک جلوه کردن و اشتباهات پی در پی او میشود.
وهم حتی انسانها را میتواند خطرناک کند. اغلب انسانهایی که دست به نابودی دیگران و خود میزنند دچار توهمی درباره خود و دیگران هستند و زندگی ذهنیشان به کمک واقعیت نمیآید، بلکه از واقعیت جلو میزند و حتی با آن بهطور کامل قطع ارتباط میکند. پس بیایید به واقعیت وفادار باشیم.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: