جای خالی جوانان ، روی سکوی جهانی

کارنامه جوانان والیبال ایران در سیزدهمین دوره مسابقات جوانان جهان در هند، از دو منظر قابل بررسی است: مقامی که کسب شده (و بهترین عنوان جوانان ما بوده) و عنوانی که می توانست به دست آید.

کد خبر: ۷۲۵۸۷

بازیهایی که جوانان ما در هند به نمایش گذاشتند ، ثابت کرد اگر حساب شده تر و با تدارک مناسب تری به هند می رفتیم ، برخلاف نظر کارشناسان می توانستیم به جمع 3 تیم برتر جهان راه یابیم . شاهد این ادعا ، باخت میلی متری به برزیل و هلند ، تیمهای نایب قهرمان و چهارم جهان بود.آنچه درباره تیم ایران می توان گفت مشکل نشناختن ترکیب اصلی و آرایش تیم بود که ست کوویچ تا روز آخر با این مشکل دست و پنجه نرم می کرد.جابه جایی متعدد در تیم نشان می داد که او هنوز ارنج اصلی را نمی شناسد. تیم ایران در دفاع روی تور بخصوص مقابل تیمهایی که به سرعت روی می آوردند، مشکل داشت ؛ اما در دریافت ، سرویس و توپگیری ، پیشرفت محسوسی داشت و روزبه روز بهتر شد. آمادگی جسمانی بالای تیم ، بزرگ ترین نقطه قوت ما بود و حضور باطراوت در تمام دقایق بازی ، این را ثابت کرد.پرسشی که در کنار تاکید بر روی تمام توانایی های این تیم باید مطرح کرد ، این است که آیا حضور محمد سلیمانی ، کاپیتان و بهزاد به نژاد ، پاسور دوم تیم ما که در اقدامی عجیب و در آستانه اعزام ، خط خوردند، می توانست به کسب نتایج بهتر کمک کند؛ اگر منصفانه قضاوت کنیم و نخواهیم کورکورانه حرفهای تصمیم بگیران تیم را بپذیریم ، باید اعتراف کنیم که در بازی ماراتن گونه و حیاتی با هلند ، حضور محمد سلیمانی باتجربه ، تاثیری انکارناپذیر در نتیجه بازی می گذاشت . امروز اگر با هر کارشناس آزاد و مستقلی صحبت کنید ، در می یابید که در این زمینه با ما ، هم عقیده خواهد بود. سلیمانی بازیکنی است که شاید خوب تمرین نکند ولی همیشه در کوران مسابقات عالی بوده است .خلاء به نژاد در بازی با آلمان و پس از آسیب دیدگی سعید معروف ، مشاهده شد و مسابقه ای را واگذار کردیم که بدون بحث باید برنده آن می بودیم. به هر حال این تیم ، شایسته عنوانی بهتر از این بود که از این بابت همه حسرت می خوریم . والیبال ایران ، جدا از کسب عنوان پنجمی ، امروز به جوانانی افتخار می کند که پدیده والیبال آسیا و جهان محسوب می شوند ؛ بازیکنانی مانند محمد محمد کاظم ، سید محمد موسوی ، سعید معروف ، منصور زادون و بازیکنان دیگر که همگی پشتوانه های بزرگی برای والیبال ایران هستند. این ستاره های جوان که همگی پرورش یافته فدراسیون کنونی هستند تازه واردهای جهان والیبال اند و باید در آن بزرگی کنند. این تیم و تیم نوجوانان ما ، لایق توجه بیشتر و تخصیص بودجه های کلان تری هستند تا ما در آینده ای نه چندان دور بتوانیم حضوری جدی در عرصه رقابت های جهانی بزرگسالان داشته باشیم . به نظر می رسد والیبال حالا صاحب جایگاهی شده که همه به احترام آن برخیزند. پس نگاه مالی به این رشته و فدراسیون آن هم باید به موازات همین نگاه اجتماعی باشد.