jamejamonline
ورزشی کد خبر: ۶۶۶۷۳۸ ۰۵ ارديبهشت ۱۳۹۳  |  ۱۵:۴۸

یک فصل بدون جام؛ این اتفاقی است که احتمالا این فصل برای بارسا رخ خواهد داد. بعد از حذف از لیگ قهرمانان، آبی و اناری‌ها در فینال کوپا دل ری هم مقابل رئال مادرید شکست خوردند تا دورنمای یک فصل بدون جام، هواداران بارسا را به فکر فرو ببرد.

بارسلونا به رئیس جدید نیاز دارد

بسیاری از جمله یوهان کرویف، اسطوره هلندی این باشگاه به یاد پپ گواردیولا افتادند و از مدیران باشگاه کاتالانی خواستند او را به نیوکمپ برگرداند تا بارسا بار دیگر اوج بگیرد؛ اما آیا همه چیز به همین سادگی بود؟

شاید حق با گواردیولا بود که پس از پشت سر گذاشتن چهار فصل پر از موفقیت که همراه با کسب 14 جام از 19 جام ممکن بود، تصمیم به ترک نوکمپ گرفت و در روز خداحافظی اش گفت: دیگر نمی‌توانستم انگیزه‌ای در بازیکنانم به وجود بیاورم.

گواردیولا بخوبی می‌دانست از تیمش چه می‌خواهد و در 15 ماه نخست حضورش در تیم شاید بهترین بارسای تاریخ را به وجود آورد.

اما شاید شکست تحقیرآمیز 7 بر صفر در مجموع دو دیدار رفت و برگشت مقابل بایرن مونیخ آغازی بوده باشد بر پایان بارسلونا.

قبل از آن نیز گرچه بارسلونا با اقتدار قهرمان لالیگا شده بود، اما همه چیز فوق‌العاده پیش نمی‌رفت. بارسا در فصل پیش تنها یک بار از مجموع پنج مصافش مقابل رئال مادرید توانست پیروز از میدان خارج شود. آنها در مراحل یک‌هشتم پایانی و یک‌چهارم پایانی لیگ قهرمانان، به‌سختی از سد میلان و پاریس سن ژرمن عبور کردند. بارسای پپ در برابر تیم‌های بزرگ خارق‌العاده کار می‌کرد، اما بارسای تیتو خیر.

تصمیم تیتو بر خرید آلکس سونگ مساله‌ای است که بارسلونا هنوز هم دارد هزینه‌اش را می‌پردازد؛ یکی از بدترین خریدهای چند سال اخیر بارسلونا. گرچه تیتو با توجه به فتح لیگ و حضور در دو نیمه‌نهایی جام‌های دیگر معتقد بود تیمش فصل موفقیت‌آمیزی را پشت سر گذاشته، اما در حقیقت تنها نیم فصل اول حضور او در بارسا همراه با موفقیت بود. آنها از 57 امتیاز ممکن 55 امتیاز را در لیگ کسب کردند که رکوردی فوق‌العاده محسوب می‌شود. اما در نیم فصل دوم این عدد به 45 کاهش پیدا کرد و همچنین شکست‌های تحقیرآمیزی در جام حذفی و لیگ قهرمانان رقم خورد.

زمانی که تیتو مجبور شد تیم را ترک کند، تاتا مارتینوی آرژانتینی جانشین وی شد. شاید بهترین جمله را پیرامون این اتفاق، آلبرت لوکه هافبک سابق اسپانیایی در جریان یک برنامه تلویزیونی گفته باشد: می‌توانید تصور کنید اگر مسی در بارسا نبود، تاتا اکنون سرمربی تیم می‌شد؟! به نظر من تصورش غیرممکن است.

همچون تیتو، مارتینو نیز شروع خوبی داشت، اما باز هم بارسلونا آن تیم رویایی پپ نبود. پیروزی‌های خوبی همچون حذف سیتی یا نتیجه 4 بر3 در برنابئو به وجود آمد اما باز هم همه چیز کامل نبود.

هفته مرگبار بارسلونا از راه رسید. شکست در برابر اتلتیکو و حذف از لیگ قهرمانان اروپا از یک‌سو و نتیجه ناباورانه در برابر گرانادا از سویی دیگر. بارسا در مدت کمتر از یک هفته دو جام را از دست داده بود.

اما آیا حتی پپ گواردیولا نیز می‌توانست از نمایش فاجعه بارسلونا در نیمه اول مستایا جلوگیری کند؟! با این تیم و این بازیکنان پاسخ بدون شک منتفی خواهد بود.

کاپیتان کارلوس پویول حتی اگر مصدوم هم نباشد، دیگر به اندازه کافی خوب نیست. ژاوی همچنان مهم است اما دیگر آن شور و نشاط سال‌های گذشته را ندارد. پیکه، آلوس و فابرگاس همه بازیکنانی هستند که شاید اگر پپ در تیم بود، خیلی زود به فروش می‌رسیدند. آلکس سونگ به هیچ عنوان بازیکنی نیست که گواردیولا برای رفع مشکلات خط میانی تیمش انتخاب کند. دیگر حتی اریک آبیدال و سیدو کیتا نیز در ترکیب وجود ندارند.

مسی یا مصدوم است یا ناآماده. نیمار در حد یک سوءتفاهم برای بارسلونا محسوب می‌شود. نسل طلایی پپ گواردیولا این روزها بیمار، خسته و ملول است.

حتی پپ گواردیولا نیز نمی‌توانست با این بارسا راهی از پیش ببرد. آیا او به تیم بازخواهد گشت؟ قطعا پاسخ مثبت خواهد بود، اما مطمئنا این اتفاق بزودی رخ نخواهد داد. حقیقت تلخی است، اما کاتالان‌ها نیاز به یک پروژه جدید دارند، پروژه جدیدی که بتواند خونی دوباره در رگ‌های باشگاه ایجاد کند. شاید در حال حاضر برگزاری انتخابات ریاست باشگاه از بازگشت گواردیولا هم ضروری‌تر باشد.

هرچند بارتومئو در یکی دو ماه اخیر تلاش کرده ابهام‌هایی که در زمان ریاست ساندرو روسل وجود داشته را از بین ببرد، اما چندان بین هواداران بارسا محبوب نیست و انتخاب‌هایش نمی‌تواند با حمایت آنها همراه شود. اگر قرار باشد انتخابات در هم موعد قبلی در سال 2016 برگزار شود، ممکن است بارسا به اندازه‌ای عقبگرد داشته باشد، که بازگرداندن آن به روزهای اوجش چند فصل طول بکشد.

سایت گل / مترجم: بهنام جعفرزاده

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
انتخاب‌های استقلال احساسی است

انتخاب‌های استقلال احساسی است

انتخاب فرهاد مجیدی یک انتخاب منطقی برای استقلال نبود. احساسی او را انتخاب کردند، درست مثل همین حالا که دارند احساسی و به خاطر فشار تماشاگر، آندره‌آ استراماچونی را سرمربی استقلال می‌کنند.

صندلی ریاست به این 7 نفر نمی رسد

صندلی ریاست به این 7 نفر نمی رسد

کشوری که فوتبالش اساطیری همانند علی دایی و احمدرضا عابدزاده دارد چرا فردی دیگری را باید به عنوان رییس فدراسیون خود ببیند؟ حالا که برگزاری مجمع انتخاباتی فدراسیون فوتبال مهم ترین رویداد سال جاری به شمار می رود پاسخ به این سوال بسیار مهم است.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر