در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
رستاخیز همیشگی
کتاب ، جولانگاه کلمات است و سینما نوازش دهنده دیدگان و گاه تنویرکننده اذهان. سینما تریبون نیست ولی گاهی به اندازه چند کتاب و مقاله و پژوهش های جامعه شناسانه و علمی می تواند تلنگری به افکار و اذهان بزند.
هر چند که در دوره ای از التهابات اجتماعی کارکرد پروپاگاندایی سینما و استفاده ابزاری از آن در هر مملکتی به عینه دیده می شود.
با این حال سازندگانی که به دنبال تزریق و یا بازخوانی ایده آل های گوناگونی در ساحت فکری خود بودند زمانی به توفیق دست یافتند که چاشنی درام و روایت را در کنار مسائل پیرامونی خود قرار دادند.
از منظر دیگر نوع نگاه پدیدآورندگان به موضوعات چه سیاسی و اجتماعی و چه عاطفی و رمانتیک در دفع و یا جذب مخاطب هنر هفتم بسیار موثر است.
«امتحان» ساخته فیلمساز تازه نفسی است که با تمرکز به یک موضوع ملتهب در جامعه جوان کشور نگاهی زیرکانه به ته مایه طنزی تلخ به معضل کنکور دارد و از فرآیند این نگاه ، ما جامعه خود را با زیرساخت های اقتصادی ، اجتماعی ، فرهنگی و سیاسی چالش برانگیزش مرور می کنیم.
«امتحان» یک فیلمنامه سنجیده و مدرن دارد. کل فیلم را داستانک های مجزایی تشکیل می دهد که با ریسمان یک موضوع محوری به نام کنکور بدرستی به هم متصل می شود.
فیلمساز به دور از فلسفه بافی ها و حرافی هایی که برخی در آثار خود دچار آن می شوند اجازه می دهد آدمها خود حرف بزنند نه این که حرفهای صاف و اتوکشیده دیگران را به سمت ما پرتاب کنند. جامعه ایرانی به بهانه معضل بزرگ کنکور جلوی چشم ما قرار گرفته است.
طبقات مختلف اجتماعی در این ضیافت تلخ که خواه ناخواه با حذف دوسوم از شرکت کنندگان ختم می شود کنار یکدیگر می خندند، می گریند، به جان هم می افتند، گرهی را می گشایند و...
برخلاف یکی از فیلمسازان مونث کشور که ادعای دفاع از حقوق زن و ساحت مقدس او را به صورت افراطی و گاه مضحکی در فیلمهای متنوعش فریاد می زند این بار یک کارگردان مرد بدون هیچ پیشداوری و با نگاهی منصفانه خیلی راحت و البته زیرکانه در مورد زن و حقوقش در اجتماع ، ما را به قضاوت می نشاند.
«امتحان» شاید در نگاه نخست یک فیلم ساده و سهل الوصل به نظر برسد اما ظرایف و ریزه کاری های بسیاری در ساختار و چه در وجه محتوایی آن دیده می شود که آن را پسندیده و قابل تعمق می کند.
«امتحان» با دری بسته در آغازین پلانش ما را با درهای بسته و معضلاتی در طول فیلم آشنا می کند که در نهایت باز هم به همان در بسته و سد محکم ختم می شود که با صدای درزدنی که می دانیم به این زودی ها گشوده نمی شود به پایان می رسد که این پایان خود آغاز دیگری است که می تواند به صورت سیال در ذهن و فکر مخاطب ساری و جاری باشد.
کنترل و هدایت جمعیت عظیمی از دانش آموزهای دختر و مردم عادی همت ویژه ای می طلبد که تولیدکنندگان اثر به نیکی از عهده چینش و حرکت منسجم آنها برآمده اند.
«امتحان» در عین روایت سرراست و ساده اش پرسش های فراوانی را پیش روی بیننده قرار می دهد. به طور یقین نظام آموزشی کهنه و بیات ما نیاز به یک بازنگری کلان و گسترده دارد.
علی احسانی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
