آن روی دیگر بوقلمون‌ صفتی

به گزارش redorbit، گروهی از دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا در ایالات متحده با الهام‌‌گیری از این بوقلمون صفتی توانستند سازوکار بسیار کارآمدی برای شناسایی مواد سمی و خطرناک طراحی کنند. این سیستم که در واقع یک حسگر زیستی است، می‌تواند طیف گسترده‌ای از مواد شیمیایی مختلف را که سمی و خطرناک است، شناسایی کند. قیمت پایین استفاده از این حسگر و سهولت استفاده از آن را باید از نقاط برجسته این فناوری جدید دانست.

چرا بوقلمون رنگ عوض می‌کند؟

در توده کلاژنی اطراف سر و گردن بوقلمون، انبوهی از رگ‌های خونی وجود دارد. وقتی این رگ‌های خونی به‌علت خشم یا هیجان، منبسط یا منقبض می‌شوند؛ فاصله بین فیبرهای کلاژن تغییر می‌کند و همین امر سبب تغییررنگ این توده می‌شود.

دانشمندان از این الگوی طبیعی الهام گرفتند و توانستند حسگری برای شناسایی مواد خطرناک تولید کنند. در این حسگر زیستی که شبیه‌سازی توده کلاژنی بوقلمون در ابعاد نانو است، توده‌ای از ویروس‌های خاص در کنار هم قرار می‌گیرند. مجاورت این حسگر زیستی با بخار سمی مواد شیمیایی مختلف سبب تغییر ساختار آن و در نتیجه تغییر رنگ آن می‌شود.

در مرحله بعدی، دانشمندان این حسگر زیستی را در معرض مواد سمی مختلف نظیر گاز هگزان، متانول و بخار ماده انفجاری TNT قرار دادند و هربار رنگ به‌دست آمده را ثبت کردند. البته حجم هر یک از این گازها در محیط بسیار کم بود تا به این ترتیب میزان دقت این حسگر زیستی بخوبی نمایان شود.

به این ترتیب مشخص شد ​ این سیستم در مجاورت با هر ماده شیمیایی خاص، رنگ منحصربه‌فردی تولید می‌کند. اطلاعات مربوط به همه این مواد شیمیایی و رنگ ایجاد شده در حسگر زیستی در یک برنامه ویژه تلفن همراه به نام iColourAnalyser قرار گرفت. به این ترتیب برای استفاده از این حسگر و شناسایی نوع ماده شیمیایی، کافی است با تلفن هوشمند خود از رنگ این حسگر زیستی عکس بگیریم تا بلافاصله نوع ماده شیمیایی سمی که شناسایی شده، اعلام شود.

اکنون حسگرهای زیستی بسیار گرانقیمت هستند یا کارایی محدودی دارند، اما طبق اعلام این دانشمندان، حسگر ساخت آنها قیمت چندان زیادی ندارد و در صورتی‌که به تولید انبوه برسد، می‌تواند سبب افزایش سلامت و ایمنی در بسیاری از مکان‌ها نظیر بیمارستان‌ها، آزمایشگاه‌ها، معادن و حتی خانه‌ها شود.