پسری ۲۹ساله، مجرد و سرپرست خانواده هستم. هرچه درآمد دارم خرج خانواده‌ام می‌شود، ۲ خواهرم با من رفتار مناسبی ندارند و به من احترام نمی‌گذارند. تصمیم گرفته‌ام از آن‌ها جدا شوم ولی مادرم به من وابسته است. لطفا راهنمایی‌ام کنید.
کد خبر: ۶۳۵۵۱۷
انگیزۀ محبت و ذهنیتی غلط در اکثر آدمها

درک می‌کنم تأمین مخارج یک خانواده ۴ نفره برای یک جوان کار دشواری است. با این حال در درجه اول انگیزه خود را برای حمایت از خانواده مرور کنید! آیا به خانواده کمک می‌کنید که احساس رضایت بیشتری از خودتان داشته باشید؟ یا اینکه دیگران بیش از پیش به شما احترام بگذارند؟ آیا مواقعی در زندگیتان بوده است که ازدیگران انتظار احترام داشته‌اید، اما این احترام لحاظ نشده است؟

گاهی ما به طور «ارادی» رفتارهایی انجام می‌دهیم به قصد اینکه دوباره‌‌ همان اتفاقات گذشته را زنده کنیم، با این تفاوت که این بار دیگران را کنترل می‌کنیم طوری که حتما به نیاز‌های ما پاسخ دهند و در ‌‌نهایت با مدیون کردن، محبت کردن افراطی و بخشیدن آن‌ها و... به آرامش می‌رسیم. البته این رفتار ارادی، غلط است! پس بهتر است به خودتان رجوع کنید! اگر گرفتار چنین رفتار ی هستید خود را تغییر دهید و بدانید که جدایی از خانواده به طور قطع بهترین راه حل نیست. اینکه بتوانیم در کنار عزیزانمان زندگی کنیم و با کاهش توقعات و افزایش صمیمیتمان احساس خوشبختی کنیم یک مهارت ارزشمند است.
>> خراسان/ پریسا غفوریان (روان‌شناس بالینی)

ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها