سکوی پرتابی برای ورزش ایران

اظهارات فوق در حالی از سوی یزدانی خرم مطرح می شود که دکتر رضا قراخانلو رئیس کمیته ملی المپیک در این باره می گوید: سهم ورزش از اعتبارات دولتی و تولید ناخالص داخلی کشور ما در مقایسه با کشورهای توسعه یافته خیلی ناچیز است.
در کشور آلمان به طور مشخص یک چهارم دهم درصد از تولید ناخالص داخلی آن هم در اقتصادی به آن عظمت و اقتدار به ورزش اختصاص دارد و در برخی دیگر از کشورها این رقم تا 2درصد هم می رسد.
در کشور ما در حال حاضر بودجه ای که به ورزش اختصاص می دهند ناچیز و قابل قیاس نیست. راه اندازی و شکل گیری بند «چ» ابتکار خوبی بود به طوری که اکثر دستگاه ها در امر ورزش و حل مشکلات آن درگیر شوند چرا که اعتبارات اندک اختصاص داده برای پیشبرد امور ورزش در مقوله همگانی ، قهرمانی و... امکان پذیر نیست.
رئیس کمیته ملی المپیک در ادامه می گوید: بند «چ» تبصره 7 می تواند تامین هزینه های ورزش در بین دستگاه های مختلف را توزیع و حتی اگر خوب عمل کنیم به حدود 5 برابر اعتبارات دولتی تخصیص داده شده نیز برساند.
البته یکی از مشکلات ورزش کشور نبود هماهنگی بین نهادهای مختلف در کشور است به صورتی که در بعضی از نهادها دستگاه ها ارقام بسیار بالایی را صرف ورزش فوتبال می کنند و در سایر رشته ها امکان هزینه مناسب وجود ندارد، بی تردید این مساله باعث بی توازنی در توسعه ورزش کشور می شود.
دکتر قراخانلو برای تایید ادعای خود به فقیر و در حاشیه بودن رشته های مدال آور در آسیا، جهان و المپیک اشاره می کند و می گوید: در جودو ، تکواندو و برخی از رشته هایی که ما قابلیت جهانی و المپیک را داریم شاید حمایت مالی و سرمایه گذاری مناسب نیست اما در فوتبال دستمزدها و هزینه ها سرسام آور است. به نظر ، نه تنها وجود پول و درآمدزایی مهم است بلکه سیاستگذاری مناسب برای هزینه آن ، مهمتر است و جالب این که در قانون پیش بینی شده که از محل بند «چ» باید 30 درصد هم برای قهرمانان ملی و المپیک و... هزینه شود اما کمیته ملی المپیک هیچ نماینده ای را در شورای هماهنگی ندارد!
در پایان امیدواریم که بند «چ» تبصره 7 بتواند با انسجام و شتاب بیشتری به راه خود ادامه دهد تا بتوان سریعتر به اهداف بزرگ و از پیش تعیین شده در طرح جامع ورزش رسید ، طرحی که اگر بودجه و امکانات لازم همپای راهکارهای آن اجرا شود می تواند به آینده ورزش و رونق اقتصادی آن بیش از پیش امیدوار بود ، آنچه بیش از همه اینها باعث نگرانی دست اندرکاران ورزش است ابتدا عدم همکاری برخی از وزارتخانه ها با طرح و سپس تغییر مدیریت در سطوح بالای کشور است به طوری که با تغییر در قوه مجریه و مدیریت سازمان تربیت بدنی و وزارتخانه ها ، این طرح دچار کندی و توقف شود.طرحی که اگر درست و اصولی راه خود را طی کند می تواند در ورزش کل کشور بویژه نقاط محروم و... اعتدالی نسبی را برقرار کند. آیا بند «چ» تبصره 7 به گفته یزدانی خرم می تواند انقلاب بزرگ و عظیمی را در ورزش ایجاد کند؛ باید منتظر اتفاقات آینده و عملکرد مدیران نشست.

ورزشکارانی که صبح ها درو می کنند و عصرها بازی! رضاییان مدیر عامل موفق فولاد خوزستان در مورد بند چ تبصره 7 معتقد است که ما هنوز براساس این بند پول نمی گیریم و مثل گذشته عمل می کنیم و قرار است از امسال به ما براساس بند چ تبصره 7 پول بدهند ، طبق این بند ما باید درصدی از بودجه خود را به سازمان تربیت بدنی بدهیم به عنوان مثال اگر 100 میلیون به ما پول بدهند ما باید 30 درصد آن را طبق بند چ به حساب سازمان واریز کنیم این در حالی است که خود ما با حداقل پول و امکانات باشگاه داری می کنیم و این نقطه ای است که میان سازمان و اکثر تیمهای صنعتی مناقشه ایجاد می کند. رضاییان درباره این که تیمهای صنعتی مثل فولاد ، سپاهان ، ذوب آهن ، پیکان و.. بودجه هنگفت خود را صرف نتیجه و قهرمانی های زودگذر کرده اند می گوید: توسعه تیمهای حرفه ای و عدالت اجتماعی امکان پذیر نیست ، خود دولت می توانست طرح را طوری تصویب و ابلاغ کند که تمامی درآمد حاصل از بند «چ» در اختیار سازمان تربیت بدنی قرار بگیرد اما در مورد نتیجه گرا بودن مدیران صنعتی من باید این را بگویم که فولاد یکی از معدود باشگاه هایی است که کار را اصولی و اساسی پیگیری می کند. ما جام محلات را در اهواز برگزار کردیم ، مبلغی حدود 300 میلیون تومان به مناطقی مانند ایذه ، باغملک و... کمک کردیم و حتی تیمهایی مثل فوتسال بانوان و گلبال را در اعزام های داخلی و خارجی حمایت کرده ایم. ما ورزشکاری را تحت پوشش داریم که صبحها در زمین کشاورزی «درو» می کند و بعدازظهر برای ما بازی.