حرفهای برانکو را باور نمی کردم

پنج ، شش ماهی است که به ایران آمده ، اما برخلاف محل تولدش که او را در دسته همان ویچ های معروف قرار داده ، اندکی با مربیان حوزه بالکان فرق دارد. به عبارتی خیلی ها او را یک مربی آلمانی می دانند نه یک مربی صربستانی
کد خبر: ۵۸۹۴۳
و این استدلال بیشتر بدین خاطر است که او تمام تجربه های حرفه ای اش را در کشور آلمان به دست آورده است و حتی بیش از آن که به زبان مادری اش صحبت کند، آلمانی حرف می زند. استرادان گمالوویچ مربی استقلال ، این روزها در اتاق 152 هتل المپیک اقامت دارد و آنچه از خانواده اش به همراه دارد ، فقط یک قاب عکس کوچک است که در آن همسرش کنار دو دختر جوانش ایستاده است و شاید این تنها دلتنگی این مرد کروات در شهر به قول خودش زیبای تهران است.

آقای گمالوویچ ، چطور شد که به استقلال آمدید؛

از طریق مدیر برنامه هایم. او ایرانی است و زمانی که متوجه شد باشگاه استقلال به دنبال یک مربی تمرین دهنده می گردد ، به من پیشنهاد داد. برانکو ایوانکوویچ سرمربی تیم ملی هم باتوجه به آشنایی قبلی مرا تایید کرد و به این ترتیب به استقلال آمدم.

قبل از آن که به ایران بیایید ، از فوتبال ما چه شناختی داشتید؛

من با فوتبال ایران بیگانه نبودم و حتی مدتی کوتاه در کنار تیم ملی شما فعالیت داشتم.

در کنار تیم ملی ایران؛

بله ، زمانی که تیم ملی قبل از بازیهای آسیایی برای برپایی یک اردوی تدارکاتی به آلمان آمده بود، من 9 روز در کنار ملی پوشان ایرانی بودم و آنها را تمرین دادم. آن روزها یکی از روزنامه های ایرانی هم عکس مرا کنار ملی پوشان ایرانی به چاپ رسانده بود.

قبل از آمدن به اینجا، ایران را چطور کشوری می دانستید؛

گفتنش کمی دشوار است ؛ اما من قبل از آن که با برانکو راجع به ایران صحبت کنم ، ذهنیت درستی از کشور شما نداشتم و ایران را سرزمین تاریکی می دانستم. البته این ذهنیت غلط هم فقط به خاطر تبلیغات منفی بود. متاسفانه در اروپا برخی ها ایران را کشوری فاقد آزادی عمل و در عین حال فقیر می دانند.

برانکو درباره ایران به شما چه گفت؛

او به من گفت ایران کشوری است ، با فرهنگی غنی و مردمانی مهربان و مهمان نواز. وقتی او از زیبایی های ایران با من حرف می زد، اولش باور نمی کردم ، اما وقتی خودم به ایران آمدم ، متوجه شدم تمام آن تبلیغات منفی ، غلط بود و تمام حرفهای دوستم برانکو درباره ایران درست. ایران سرزمین فوق العاده زیبایی است با مردمانی مهربان و من خیلی خوشحالم از این که تجربه حضور در این کشور را به دست آورده ام. شاید باور نکنید ، اما علاقه من به کشور ایران من را بر آن داشت تا درباره تاریخ این سرزمین هم اطلاعاتی کسب کنم. از این رو به سراغ کتابهای تاریخی ایران رفتم و چند تا از آن را مطالعه کردم.

با خواندن این کتابها چه اطلاعاتی کسب کرده اید؛

من حالا می دانم داریوش کیست. شاه عباس که بوده و سلسله قاجاریه چگونه در ایران به وجود آمده است.

از اطلاعات تاریخی فاصله بگیریم و به سراغ اطلاعات فوتبالی شما برویم. استقلال را چطور تیمی می بینید؛

بدون اغراق می گویم استقلال با تماشاگران پرشمارش باشگاه بزرگی است. کمتر تیمی پیدا می شود که هم در خانه مورد حمایت تماشاگران باشد و هم در خارج از خانه و این خود وجه تمایز این باشگاه با بسیاری از باشگاه های دیگر است. به نظر من فعالیت در این تیم واقعا لذت بخش است.

رابطه ات با کادر فنی استقلال چگونه است؛

بهتر از آنچه فکرش را بکنید. آنها از روز اولی که قدم به دفتر باشگاه گذاشتم ، رفتار خوبی با من داشتند و همین باعث شده تا اکنون با گذشت فقط چند ماه حالا من خودم را جزیی از باشگاه بدانم. هیچ وقت فراموش نمی کنم آن جشنی را که کادر فنی و مسوولان باشگاه استقلال به مناسبت سال نوی میلادی برای من تدارک دیده بودند. آنها با این رفتارهایشان قلب مرا تسخیر کرده اند.

با گذشت 18 هفته از لیگ برتر درباره این لیگ و سطح کیفی آن چه نظری دارید؛

همین که با گذشت هجده هفته هنوز تیمهای زیادی مدعی کسب عنوان قهرمانی هستند ، نشاندهنده سطح کیفی مطلوب لیگ برتر است. من شنیده بودم فوتبال ایران تا چند سال پیش دوقطبی بود و قهرمانی ها فقط میان دو تیم استقلال و پرسپولیس تقسیم می شد. اما امسال شاهد هستم که علاوه بر کیفیت مطلوب این دو تیم ، چهار پنج تیم دیگر هم هستند که در کلاس مطلوب فوتبال بازی می کنند.

در این میان فکر می کنید کدام تیمها شانس بیشتری برای قهرمانی دارند؛

با وجود این که 8 تیم بالای جدول همگی مدعی قهرمانی هستند ، اما من پتانسیل قهرمانی را در 4 تیم استقلال ، پرسپولیس ، فولاد و ذوب آهن می بینم و فکر می کنم رقابت این 4 تیم تا هفته های پایانی هم ادامه داشته باشد.

و شانس قهرمانی استقلال را در این میان چقدر می دانید؛

کاملا مساوی با سه تیم دیگر ، واقعا پیش بینی این که کدام تیم شانس بیشتری برای قهرمانی دارد، دشوار است. در طی چند سال اخیر مربیان زیادی از تبار شما به ایران آمده اند.

آیا یوگسلاوی سابق را می توان معدن مربیان فوتبال دانست؛

بله ، علتش هم قدمت لیگ حرفه ای در کشورماست. وقتی قدمت یک لیگ حرفه ای از 4 سال تجاوز کند ، طبیعتا آن لیگ می تواند معدن معرفی مربیان و بازیکنان مطرحی هم باشد. از طرفی یوگسلاوی سابق جزو نخستین کشورهایی بود که مدرسه آموزش مربیگری فوتبال را دایر کرد.مربیان بزرگی چون ایویچ و میلوتینوویچ بنیانگذار این مدارس بودند.

حضور مربیان خارجی را تا چه حد در رشد فوتبال ایران مفید می دانید؛

طبیعتا با حضور مربیان خارجی در ایران دانش آنها نیز به فوتبال ایران تزریق می شود. این تجربه موفقی است که بسیاری از کشورهای تازه رشد یافته از جمله کره جنوبی و ژاپن به دست آورده اند و برای فوتبال ایران که چند سالی است در مسیر حرفه ای شدن گام بر می دارد ، می تواند مفید واقع شود.

با این حال و با شناختی که از فوتبال ایران پیدا کرده اید ، فکر می کنید ایران تا چه حد شانس حضور در جام جهانی را داشته باشد؛

من صددرصد مطمئن هستم که ایران با عبور از سد تیم های بحرین و کره شمالی و ژاپن راهی جام جهانی می شود. با وجود ستارگانی چون علی دایی ، هاشمیان ، مهدوی کیا و علی کریمی و مربی ای چون برانکو که توانسته کیفیت فوتبال ایران را در سطح جهانی به حد قابل ملاحظه ای بالا ببرد ، این تیم حتی در جام جهانی 2006 هم می تواند شگفتی ساز باشد.



رضا پورعالی
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها