کاتبان قرآن در اسارت
ابوالقاسم رنجبر / آزاده: ارادت و پیوند قلبی اسرا به قرآن بسیار زیاد بود. در اردوگاه تکریت 11، ما چند جلد قرآن داشتیم، اما در اردوگاه کناری هیچ قرآنی وجود نداشت و تنها راه ارتباط ما با این برادران، درمانگاهی کوچک در اردوگاه بود. بنابراین تصمیم گرفتیم به هر صورت ممکن قرآن را به دست آنها برسانیم تا با خواندن این کتاب آسمانی ایمان و روحیه خویش را افزایش دهند.
چون نگهبانان اردوگاه همیشه مراقب کتابها بودند، نمیتوانستیم خودمان آن قرآنها را به دستشان برسانیم، اما در فرصتی مناسب به صورت مخفیانه مقداری کاغذ، قلم و خودکار از اتاق نگهبانی برداشتیم، چون همراه داشتن قلم و کاغذ ممنوع بود، دور از چشم عراقیها شبها سورههای قرآن را روی این کاغذها مینوشتیم و برادران درخواستکننده قرآن به صورتهای مختلف خود را به بیماری میزدند تا به درمانگاه راه پیدا کنند و در آنجا این کاغذهای قرآنی را به آنها میدادیم. آنها نیز پس از حفظ کردن هر کاغذ، آن را به دیگری میسپردند و این روش حفظ و اشاعه آیات الهی تا مدتها ادامه داشت.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
