پهلوانی با تختی جان گرفت

گر کار جهان به زور بودی و نبردمرد از سر نامرد برآوردی گرد این کار جهان چو کعبتین است و چو نرد نامرد ز مرد می برد چه توان کرد
کد خبر: ۵۶۲۴۰
پهلوان محمود خوارزمی (پوریای ولی)


در هفدهم دیماه 1346 این شعر پهلوان پوریای ولی درباره فرزند خلف پهلوانی و فتوت ، جوانمردی و گذشت مصداق یافت و جهان پهلوان غلامرضا تختی ، پوریای زمانه که در برابر نامردی سر فرود نیاورده بود ، به نامردی جان باخت تا نامش به مردی و مردانگی باقی بماند و پهلوانی جان گیرد و ریشه بدواند و در دنیای آن زمان که فریب بود و نیرنگ ، ریا بود و تزویر و نامرادی بود و نامردی ، مردانگی محو نشود و جلوه گر شود. آنچه تختی را جاودانه کرد، عقاید خاص غلامرضایی بود که سختیهای زمانه را در عنفوان جوانی چشید و آبدیده شد. او وقتی قهرمان شد و مدال بر گردن آویخت ، تعبیر دیگری درباره دریافت مدال داشت . او معتقد بود وقتی در بالای سکوی قهرمانی هستی ، باید بیشتر گردن خم کنی تا مدال به گردنت بیاویزند و تختی از این مرحله افتادگی و گذشت را تجربه کرده بود. ترس از خدا ، متابعت شرع ، خلقی پسندیده ، جهدی دایم ، مستوری از حرام و صفات دیگری را که بر 12 ستون پهلوانی نوشته شده است ، در نظر داشت . زیبایی کلام او را وقتی با یک خاک در برابر عصمت آتلی به پیروزی نرسید و مدال المپیک را از کف داد ، می توان دریافت : مدال طلا تو چنگم بود ، انداختم آتلی برداشت. مفت چنگش. مبارک زن و بچه اش باشد. یاد جهان پهلوان تختی گرامی باد. مراسم سی وهفتمین سالگرد درگذشت او ، امروز بر سر مزارش در ابن بابویه برگزار می شود.

غلامعلی پیرایرانی
newsQrCode
ارسال نظرات
مدرسه فراتر از نمره

در گفت‌وگوی اختصاصی روزنامه «جام‌جم» با معاون آموزش متوسطه وزیر آموزش‌وپرورش عنوان شد

مدرسه فراتر از نمره

نیازمندی ها