jamejamonline
صفحه نخست عمومی کد خبر: ۵۴۹۰۵۰   ۲۲ اسفند ۱۳۹۱  |  ۰۸:۳۶

حدود یک ماه پس از درخشش تاریخی ورزش ایران در المپیک لندن، نوبت کاروان ورزش جانبازان و معلولان بود که در لندن با نمایش عزم و اراده خود و کسب 10 مدال طلا، هفت نقره و هفت برنز و قرار گرفتن در رتبه یازدهم، پیام‌آوری غرور و شادی ملت ایران شوند.

معلولان ایران؛ پیام‌آور شادی

مجموعه اکسل، ورزشگاه المپیک پارک و مجموعه تیراندازی منطقه آرسنال لندن مکان‌هایی بودند که ورزشکاران جانباز و معلول ایران طی دو هفته به رقابت با حریفانشان پرداختند.

حریفانی که به لحاظ جسمی کاملا همسطح آنها بودند، اما به لحاظ فنی همچون همه رقابت‌های ورزشی اختلاف سطح ملموسی بین آنها دیده می‌شد، اما لندن2012 یک تفاوت فاحش نسبت به دوره‌های گذشته برای کاروان ایران داشت، چرا که در دوره‌های قبلی همواره این جانبازان و معلولان بودند که جورکش نتایج ضعیف ایران در المپیک بودند.

اما این بار که در المپیک لندن نتیجه تاریخی کسب رتبه هفدهم حاصل شده بود، بار مسئولیت روی دوش معلولان سنگینی می‌کرد و بیم آن می‌رفت که در صورت کسب نتایج نه‌چندان قابل قبول، فلسفه اصلی حضور در پارالمپیک که همان ترویج دوستی ملل و نمایش اراده انسان‌های معلول و در نتیجه الگوسازی برای دیگر معلولان جامعه بود، زیر سوال برود. اما خوشبختانه نه تنها چنین اتفاقی نیفتاد که پارالمپیک هم به میدانی برای افتخارآفرینی نمایندگان ایران تبدیل شد.

جانبازان و معلولان ایران که چهار سال قبل در رده بیست و دوم پارالمپیک 2008 قرار گرفته بودند، این بار چنان با صلابت ظاهر شدند که نه تنها رتبه خود را در لندن به عدد 11 تقلیل دادند، بلکه حلاوت درخشش در المپیک را دوچندان کردند.

جایی که زهرا نعمتی (تیراندازی با کمان)، جلیل باقری (پرتاب وزنه)، پیمان نصیری (دوی 1500 متر)، محمد خالوندی (پرتاب نیزه کلاس F57‌‌/‌‌58)، محسن کائیدی (پرتاب نیزه کلاس F33‌‌/‌‌34)، جواد حردانی (پرتاب دیسک)، نادر مرادی (وزنه‌برداری ـ دسته 60‌ ـ کیلوگرم)، علی حسینی (وزنه‌برداری ـ دسته 75ـ کیلوگرم)، مجید فرزین (وزنه‌برداری، دسته 82.5- کیلوگرم) و سیامند رحمان (وزنه‌برداری دسته 100+ کیلوگرم) با کسب مدال طلا پرچم کشورمان را به اهتزاز درآوردند.

گرچه هر یک از این مدال‌ها در نوع خود ارزشمند بود و همه این قهرمانان تا سرحد توان برای کسب این افتخار از جسم معلول خود مایه گذاشتند، اما در این بین دو مدال طلا حلاوت دیگری داشت.

زهرا نعمتی بانوی کماندار در حالی بر بلندای قهرمانی ایستاد که پیشتر هیچ بانوی ایران در المپیک و پارالمپیک به چنین افتخاری دست نیافته بود.

دومین مدال طلا هم مربوط به سیامند رحمان قویترین مرد معلول جهان بود. کسی که روز لیفت‌کردن وزنه‌ها، ایرانی‌های حاضر در سالن وزنه‌برداری اکسل و سراسر دنیا را غرق شادی کرد.

گرچه رحمان نتوانست وزنه 301 کیلویی را به درستی لیفت کند و ناراحتی او پس از این ناکامی کمی آزاردهنده بود، اما رحمان با لیفت‌کردن وزنه 280 کیلویی کاری کرد کارستان و رکوردی ماندگار در دنیا به ثبت رساند.

نقره تلخ والیبال نشسته!

در کنار این 10 طلای شیرین، یکی از مدال‌های ایران در پارالمپیک تلخ بود. والیبال نشسته ایران که سال‌ها قدرت بلامنازع دنیا بود باز هم در فینال بازی‌ها مغلوب بوسنی و هرزگوین شد، آن هم در شرایطی که در مرحله گروهی بر این حریف چیره شده بود. انتظار بالایی که از این تیم وجود داشت باعث شد مدال نقره تیم ملی، تلخ به نظر آید و بسیاری از هموطنان از این نتیجه ناخرسند شوند.

با وجود این محسن کائیدی که در پرتاب نیزه به مدال طلا دست یافته بود به نقره پرتاب وزنه هم دست یافت تا یکی از چهره‌های شاخص ایران در پارالمپیک لقب بگیرد.

علاوه بر این دو نقره، مهرداد کرم‌زاده (پرتاب دیسک)، سجاد نیک‌پرست (پرتاب نیزه کلاس F12‌‌/‌‌13)، کامران شکری سالاری (پرتاب نیزه کلاس F42)، عبدالرضا جوکار (پرتاب نیزه کلاس F52‌‌/‌‌53) و روح‌الله رستمی (وزنه‌برداری، دسته 5/67- کیلوگرم) دیگر نقره‌ای‌های ایران در لندن بودند.

ایران در سکوی سوم این بازی‌ها هم بی‌نصیب نبود چرا که تیم ملی تیروکمان ریکرو بانوان، جواد حردانی (پرتاب وزنه)، فرزاد سپهوند (پرتاب دیسک کلاس F44)، علی محمدیاری (پرتاب دیسک کلاس F54‌‌/‌‌55‌‌/‌‌56)، علی صادق‌زاده (وزنه‌برداری دسته 100- کیلوگرم)، ساره جوانمردی (تیراندازی 10 متر) و تیم ملی فوتبال هفت نفره به مدال برنز دست یافتند تا همگی این مدال‌آوران در مجموع، سال موفقی را برای خود و ورزش ایران رقم بزنند.

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
چرا خوشحال نمی‌شویم؟!

چرا خوشحال نمی‌شویم؟!

آدم‌های دنیا به اندازه زیادی آب، غذا، اکسیژن و البته خبر مصرف می‌کنند. شاید فکر کنید این مورد آخری خیلی هم نیاز نیست، اما به همان اندازه که گرسنگی ما را به دنبال خودش می‌کشد، میل به دانستن هم ما را دنبال خودش می‌برد.

اما بایدن گفته است: می‌رویم!

اما بایدن گفته است: می‌رویم!

روس‌ها ششم دی‌ماه ۱۳۵۸ وارد افغانستان شدند و ۲۶ دی‌ماه ۱۳۶۷ خارج. طی ۹ سال بیش از یک میلیون نفر را کشتند. زیرساخت‌ها نابود شد.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر
وضعیت قرمز گیشه

سینما سال جدید را هم با بحران شروع کرده و ظاهرا مردم هنوز رغبتی به فیلم دیدن ندارند

وضعیت قرمز گیشه

پیشخوان

بیشتر