شوماخر کوچولو لقبی بود که چند سال پیش به لاله صدیق دادند؛ لقبی که پس از رقابت او با مردان اتومبیلران در رقابتهای مختلف کشوری به او داده شد.
صدیق که به نظر میآید موقعیت خود را به عنوان نفر سوم اتومبیلرانی زنان دنیا از دست داده است، امروز در 36 سالگی، بیشتر از اینکه سودای حضور در رقابتهای مختلف را داشته باشد و تکرار عناوین قهرمانی سالهای گذشته خود را مدنظر داشته باشد، بیشتر به مربیگری و اجرای برنامههایی برای رشد اتومبیلرانی در میان زنان فکر میکند. او در گفتوگو با «جامجم» از این برنامهها و البته فیلمی که تا چندی دیگر درباره زندگیاش کلید میخورد، میگوید.
تا پایان امسال مسابقه مهمی پیش رو ندارید؟
خیر، چند روز پیش یک مسابقه کشوری برگزار شد که من ترجیح دادم، در آن شرکت نکنم. اوایل اسفند نیز یک مسابقه کشوری دیگر برگزار میشود و اگر به آمریکا نروم، حتما در آن مسابقه شرکت میکنم.
سفر شما به آمریکا به علت حضور در دورههای آموزشی و مربیگری است که هر سال در آن شرکت میکنید؟
بله، من اکنون ریاست کمیته داوران فدراسیون اتومبیلرانی را بهعهده دارم و به همین دلیل باید بیشتر توان مربیگریام را بالا ببرم. پیش از این نیز دورههای متعددی را در اروپا و آمریکا پشت سر گذاشتهام و در سال حداقل چهار بار در این دورهها شرکت میکنم. من باید بهروز باشم تا مهارتهایم تضعیف نشود.
به نظر میرسد تب اتومبیلرانی در میان بانوان ایرانی فروکش کرده است، علت آن را در چه میبینید؟
متاسفانه هزینههای اتومبیلرانی بالا رفته است و به همین دلیل امروز زنان تمایل کمتری برای حضور در رقابتهای مختلف دارند. اتومبیلرانی حتی در میان مردان نیز جذابیت گذشته را ندارد، اما به هر حال چون استقلال مالی آقایان بیشتر است، اتومبیلرانی مردان شرایط بهتری نسبت به زنان دارد.
کمرنگ شدن حضور خودتان در رقابتهای اتومبیلرانی نیز به همین دلیل برمیگردد؟
بله، انگیزهها در میان همه اتومبیلرانان تضعیف شده است و انگیزه من نیز شدت گذشته را ندارد. امکانات برای همه ضعیف است و هزینهها کمرشکن شده است.
علاوه بر این مشکلات، گفته میشود رقابت چندان سالمی هم در میان اتومبیلرانان یک مسابقه وجود ندارد، درست است؟
بله، دیگر رقابت سالمی وجود ندارد و اتومبیلرانان در حین یک مسابقه برای یکدیگر مشکل ایجاد میکنند. همه سعی میکنند یکدیگر را پس بزنند تا مشکلات زیادی در خلال یک مسابقه به وجود بیاید.
گویا این روزها بیشتر تمرکز خود را روی مربیگری و استعدادیابی گذاشتهاید؟
بله و در همین خصوص سفرهای مختلفی به استانهای مختلف انجام دادهام و با بازدید از این استانها و اجرای مراحل استعدادیابی، قصد داریم برگزیدهها را به کمپ ویژهای در تهران دعوت کنیم. ده اتومبیلران برتر زن که در این برنامهها شناسایی شوند، با حضور در کمپ تهران از امکانات خاصی استفاده میکنند و قسمتی از هزینههای مربوط به حضور آنها در رقابتهای اتومبیلرانی از سوی فدراسیون تامین میشود.
حضور در رقابتهای اتومبیلرانی چقدر هزینه میبرد؟
بستگی به حجم موتور اتومبیلها دارد. به تناسب استاندارد بودن اتومبیل و موتور آن، هزینهها متغیر میشود. حداقل هزینهها برای شرکت کردن در یک مسابقه 60 تا 70 میلیون تومان است؛ البته این را هم در نظر بگیرید اتومبیلرانان به همان اندازه که تمرین میکنند، باید هزینه هم بکنند. هزینههای مربوط به بنزین که خود هزینه جداگانهای دارد.
تا به حال با چه اتومبیلهایی در رقابتهای مختلف شرکت کردهاید؟
پروتون، پراید هاچبک با موتور 2400 سیسی، مزدا، گل، بیام دبلیو، رنو و 206. نوع رقابتها مشخص میکند که باید از چه نوع اتومبیلی استفاده کنیم.
بیشترین هزینهای که شما برای حضور در یک مسابقه متقبل شدهاید، چقدر بوده است؟
بیشترین هزینهها مربوط به کلاس آزاد یا overall میشود که باید با اتومبیل بیام دبلیو شرکت کنیم. هزینه لوازم و قطعات اتومبیل بسیار زیاد است و خود ماشین نیز 100 میلیون تومان قیمت دارد.
حضور در رقابتها را بیشتر ترجیح میدهید یا مربیگری را؟
سطح مهارتها پایین است و به همین دلیل ترجیح میدهم بیشتر در نقش یک مربی باشم. من زمستان سال گذشته در هفت دوره آموزشی در استانها تدریس کردم و 40 اتومبیلران در این دورهها شرکت کردند. با توجه به استقبالی که از این دورهها به عمل آمد، ترجیح میدهم باز هم این کار را انجام بدهم و تجربیات یک دهه گذشتهام را در اختیار دیگران قرار بدهم. البته حضور در رقابتها را از یاد نمیبرم و اگر امکانش وجود داشته باشد، حتما دوباره خودی نشان میدهم.
با شرایط کنونی چه آیندهای را برای اتومبیلرانی زنان پیشبینی میکنید؟
با امکانات بیشتر انگیزههای بیشتری ایجاد میشود و در صورت تحقق این امر میتوان به آینده امیدوار بود. باید تعدادی از اتومبیلها را رایگان در اختیار زنان اتومبیلران قرار بدهیم و فضای رقابتی بین آنها به وجود بیاوریم. افزایش امکانات، اولین قدم موثر در راه اعتلای اتومبیلرانی در میان زنان است. وقتی تعداد اتومبیلرانان زن ایران افزایش یابد، قطعا در همه جا شاهد افزایش سطح کیفی خواهیم بود؛ از نحوه برگزاری رقابتها گرفته تا رقابتی که در میدان به وجود میآید.
ساخت فیلم زندگیتان به کجا رسید؟
در ارتباط مستقیم با عوامل سازنده فیلم نیستم، فقط این را میدانم که فیلمبرداری این کار مدتی دیگر آغاز خواهد شد. قرار بود در این فیلم از هنرپیشههای خارجی استفاده شود، اما گویا هنرپیشههای داخلی ایفاگر نقشهای این فیلم هستند.
به خود شما پیشنهاد نشد نقش خودتان را بازی کنید؟
چنین پیشنهادی نشد، اما من خودم تمایلی برای انجام این کار نداشتم.
خودتان پیشنهاد ساخت فیلم «لاله» را دادید؟
این موضوع به سالها پیش برمیگردد که من کاملا در اوج قرار داشتم. آن زمان حق استفاده از داستان زندگیام را در اختیار یک کارگردان قرار دادم.
به غیر از مربیگری، برنامه خاص دیگری در اتومبیلرانی ندارید؟
هدف اصلی من فعال کردن بخش بانوان است. راهاندازی مدرسه حرفهای اتومبیلرانی نیز هدف دیگر من است که با وجود مشکلات فراوانی که در این راه وجود دارد، میخواهم آن را عملی کنم.
حرف پایانی؟
باید با حمایت مسئولان و اسپانسرها، اتومبیلرانی را که اکنون کاملا در کشور کمرنگ شده است، دوباره به روزهای اوجش برگردانیم. اغلب رانندههای خوب کشور عقبنشینی کردهاند و دیگر رقابتی وجود ندارد. این شرایط نگرانکننده است.
هیلدا حسینی خواه - جامجم
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: