در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
یووه و میلان قهرمانی رامی خواهند
تا همین چند سال پیش هواداران فوتبال ایتالیا به خود می پیچیدند و می پرسیدند چرا تیم های آنان در جام های باشگاهی اروپا کاره ای نمی شوند و بخصوص مهمترین جام باشگاهی جهان را که همانا جام قهرمانان باشگاه های اروپاست فتح نمی کنند.
پرسش آنها این بود که چرا نامداران سری A به تیم هایی می بازند که قاعدتا باید بسیار قاطعانه بر آنها پیروز شوند. در سال های 2000تا 2002این اتفاق بکرات و با روند هشداردهنده ای روی داد.
همه از خود می پرسیدند آیا لالیگای اسپانیا و لیگ برتر انگلیس گوی سبقت را از سری Aربوده اند؛ شواهد، ناامیدکننده بودند.
لاتزیو به امثال لیدز می باخت ، میلان تسلیم گالاتا سرای می شد و حتی یوونتوس هم از عهده بایرلورکوزن بر نمی آمد.پس از 2سال قحطی ، ناگهان رودخانه قهرمانی به درون سرزمین فوتبال ایتالیا جاری شد و در فصل 2002- 2003 فینالی کاملا ایتالیایی بین میلان و یوونتوس شکل گرفت و از 4 تیم حاضر در نیمه نهایی 3تا از تیمهای حاضر، در کورس تصاحب اسکودتو بودند.
با این حساب ، دو سال بد مورد بحث را می شد به مسائلی مثل بداقبالی ربط داد و ناامیدی ها را از نظرها شست . با این حال نمایش هولناک ایتالیایی ها فصل پیش تکرار شد.
لاتزیو داغان و در گروهش آخر شد و اینتر هم از مرحله گروهی بالا نیامد و یوونتوس و میلان که صعود کردند، بعد به دست تیم پیر دپو رتیوو لاکرونیا اسپانیا حذف شدند و این پرسش مطرح شد که آیا وقایع یک فصل پیشتر، طلوعی کاذب نبوده است؛
شکست مفتضحانه میلان
بدتر از همه شکست وحشتناک و مفتضحانه صفر 4 میلان در ریازور برابر لاکرونیا بود که برد یک 4 دیدار رفت در سن سیرو را پاک و بی اثر کرد و این بزرگترین لطمه به پیروان فرضیه بیداری دوباره سری A بود.
به این ترتیب است که بررسی حاصل کار نمایندگان ایتالیا در مسابقه های جام قهرمانان باشگاه های اروپا طی 4 سال اخیر بیشتر به یک گیجی و ابهام بزرگ منجر می شود.
این داستان نمایشی ضعیف ، در حال حاضر، یک بازی فوق العاده عالی در روز بعدی و سپس بازگشت به متوسطترین حد در روز بعد از آن است. با این اوصاف هنوز بسیار زود است که درباره این فصل رای و حکم بدهیم ، اما صعود 3نماینده از 4 نماینده ایتالیا به مرحله یک هشتم نهایی جام قهرمانان اروپا واقعه ای بسیار مثبت بوده است و بیشتر خبر از روزهای خوش می دهد و فقط رم است که کم آورده است.
در نقطه مقابل ، میلان ، اینتر و یوونتوس با راهیابی به مرحله بعدی صحبت از قهرمانی می کنند.
صعود با حداکثر 80 درصد توان
درست است که میلان دیدار اخیر برگشت خود با بارسلونا را یک 2 به این حریف مستعد اسپانیایی واگذار کرد، اما این باخت تاثیری بر صعود هر دو تیم به مرحله بعدی نگذاشت و از جانب دیگر میلان 2 هفته پیشتر همین بارسا را در سن سیرو صفر یک برده بود.
این توفیق زمانی باارزش تر به نظر می رسد که این حقیقت مسلم را به ذهن بیاوریم که میلان هنوز به شرایط آرمانی اش نرسیده و حداکثر با 80درصد توانش ظاهر شده است.
در چهره و سیمای آندری شوچنکو، میلان احتمالا صاحب بهترین مهاجم فعلی اروپاست و 2گلی که او طی 2دیدار رفت و برگشت با بارسا زد، ارزشهای او را فریاد می کرد. کاکا در خط میانی در بیشتر روزها غیرقابل مهار و یک گلساز عالی است و اضافه شدن یاپ استم به خط دفاعی از شروع این فصل ، لابد به این معناست که قرمز و سیاه های شهر میلان دیگر خیال قبول شکستهای مدهشی مثل باخت برابر تیم خاویر ایرورتا طی فصل گذشته را ندادند.
تغییر وضعیت در اینتر
سالهاست که مردم عادت کرده اند وقتی صحبت و مساله اینترمیلان به میان آید، از این تیم به عنوان حریفی بسته و کند و فاقد جذابیت یاد کنند؛ اما حالا که روبرتو مانچینی به جانشینی امثال کوپر و زاکه رونی ، مربی این تیم شده است ، اینتر تیمی گلزن و هیجان برانگیز نشان می دهد.
برد اخیر یک - 5 اینتر در زمین والنسیای اسپانیا نشانگر همین مساله بود. در دیدار برگشت هم اینتر به تساوی بدون گل اکتفا کرد و هم آدریانو به دلیل کتک کاری با حریف از زمین اخراج و چند جلسه محروم شد، اما همین تساوی هم برای صعود اینتر کافی بود و آدریانو در بازگشت به میدان می تواند باز نشان بدهد که چرا به یکی از غولهای خط حمله در اروپا بدل شده است.
او ترکیبی عالی از سرعت و قدرت است. مانچو تا به حال در مهره چینی ها و تعویض هایش نیز عالی عمل کرده است و به عنوان مثال در دیدار رفت اینتر با والنسیا تا فان درمیده و کروز را وارد زمین کرد این مهاجمان هلندی و آرژانتینی گلهای تازه ای را برای اینتر زدند.
افزایش استحکام در یووه
یوونتوس هم به نوبه خود در قیاس با همین مقطع از فصل پیش بسیار متوازن تر و محکم تر و بابرنامه تر نشان می دهد.
شکی نیست که فابیو کاپه لو به لطف جذب امثال کاناوارو، امرسون و ابراهیموویچ طی ماههای اخیر تیمی بسیار پرمهره تر را در قیاس با مارچلو لیپی در آخرین فصل حضور وی در دل آلپی در اختیار دارد، کاپه لو هر برداشتی داشته باشد، قطعا از تصمیم پاول ندود در زمینه بازنشستگی در سطح ملی ناراحت نشده ، زیرا حالا این ستاره چکی تمام توانش را مصروف تیم باشگاهی اش می کند و در دیدار اخیر یووه با بایرن مونیخ در تورین نیز این تک گل ندود بود که بایرن را غرق کرد.
دیدار برگشت نیز با همین نتیجه (صفر - یک) به سود یووه منظور شد تا این تیم به واقع هر 4 بازی اش را در گروه سوم جام با نتایج مشابه صفر - یک برده و بدون حتی یک گل خورده صعودش را قطعی کرده باشد.
استحکام دفاعی
شاید برخی خرده بگیرند که این حاصل ضعیف تهاجمی ، دستاورد جالبی نیست ؛ اما مساله این است که نمی توان استحکام علمی دفاع یووه را که با تدابیر کاپه لو و جابه جایی نفرات به وسیله او شکل گرفته ، تحسین نکرد.
او نیکولا لگروتالیه ، عامل تمام بدبختی های دفاعی یووه طی فصل گذشته را از تیم بیرون گذاشت و تورام را دوباره به مرکز خط دفاعی بازگرداند و کاناوارو را زوج او کردو حتی چشم روی مونترو و یولیانو بست و گاه به گاه به پزوتو، یکی از مهره های فراموش شده 2 سال آخر زمامداری لیپی نیز میدان داده است و بوفون نیز پس از نمایش های اسفبار فصل گذشته اش دوباره همان دروازه بانی شده است که می شناختیم.
فقط رم
در این میان رم باعث تخفیف اعتبار سری A در این فصل جام قهرمانان اروپا شده است.
از رفتار بسیار زشت طرفدارانش گرفته که سر اندرس فریسک ، داور سوئدی را شکستند و رم را از انجام 2 دیدار خانگی در ورزشگاهی سرشار از تماشاگر محروم کردند تا بی شخصیتی آنتونیو کاسانو و رفتار خشن فیلیپ مگزس ، همه و همه نشانه ها و دلایل سقوط تیمی بوده اند که در 5ماه اخیر 4 بار تغییر مربی داده و از کاپه لو به پراندلی ، از او به فولر و از این یکی به دل نری رسیده است و اکتفا به یک امتیاز در 4 بازی نخست این تیم به معنای حذف آنان بوده است.
شاید به نفع رم بود که در صورت اجازه دادن قوانین از آغاز در این مسابقه ها شرکت نمی کرد و وقتش را صرف بازسازی خود در صحنه های داخلی می کرد. این تیم حتی در روزهایی که رئال مادرید در بدترین شرایط خود به سر می برد، برتری اولیه صفر 2 خود را برابر این رقیب با شکست 4-2 عوض کرد.
هدف، استانبول
با وجود این باید تا هفته های بعد صبر کرد و دید آیا استحکام فوق العاده یوونتوس ، کلاس بالای میلان و بازی پرنشاط اینتر پا بر جا می ماند یا باز در مراحل بعدی این 3 تیم از پای درمی آیند و واقعه منفی سالهای 2002 و 2004 تکرار خواهد شد؛ اما اگر شگفتی ای روی ندهد، یکی از 3 تیم بالا و بخصوص یووه یا تیم کارلو آنجلوتی اوایل خرداد سال بعد برای بازی فینال در استانبول حاضر خواهد بود.
منبع: ساکرنت / 6 نوامبر
2004
وصال روحانی 
وصال روحانی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
