شیرینی تحریم اسکار با یه حبه قند

وقتی اعلام شد «یه حبه قند» برای حضور در اسکار به عنوان نماینده ایران انتخاب شده است، دوستداران هنر ایرانی خوشحال شدند چرا که می‌دیدند مجددا فیلم برای نمایش در هالیوود انتخاب شده است که می‌تواند نشان‌دهنده هویت ایرانی و آشناکننده غربی‌ها با خانواده‌های ایرانی ـ با همه خوبی‌ها و بدی‌هایش ـ باشد.

واقعیت این است که برخی فیلم‌های ساخته شده در کشور، یا تقلید کورکورانه‌ای است از آنچه در غرب ساخته می‌شود، یا تلاش می‌کند تا زشتی‌های جامعه را برجسته کند و از کنار پاکی‌ها براحتی می‌گذرد.

تجربه نشان داده است که غربی‌ها گرایش بیشتری به تشویق نویسندگان و کارگردانان از کشورهای در حال توسعه و ممالک اسلامی دارند که در آثار خود تصویر نامطلوبی از میهن، آیین و مردم کشورشان به نمایش می‌گذارند.

در این بین، معرفی فیلمی مثل «یه حبه قند» که در عین بهره‌مندی از جلوه‌های بصری و کشش مناسب حوادث، هم در تکنیک و هم در محتوا اثر نسبتا ارزشمندی محسوب می‌شود، می‌توانست بازگشت به مسیر درست از سوی سیاستگذاران سینمای کشور تلقی شود.

از سوی دیگر، همزمانی اسکار امسال با پخش گسترده فیلم توهین‌آمیز به پیامبر اکرم(ص) و اصرار آمریکایی‌ها بر حمایت از سازندگان آن، عکس‌العمل مناسب هنرمندان ایرانی را می‌طلبید. به این ترتیب، ضمن تائید تصمیم انقلابی حوزه هنری برای تحریم اسکار و اقدام وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در این خصوص، سه نکته باقی می‌ماند:

1 ـ بعضی از افراد که بدبینانه به موضوع نگاه می‌کنند، می‌گویند اگر فیلم دیگری برای معرفی در اسکار تعیین شده بود، شاید تحریمی صورت نمی‌گرفت! این افراد به دلایل لزوم شرکت در اسکار و استدلال‌هایی که در مقدمه رای هیات انتخاب فیلم آمده، اشاره می‌کنند و می‌گویند که هر یک از این دلایل برای سوا کردن حساب اسکار و هالیوود از فیلم (فیلم‌های) کم‌ارزشی که مشتمل بر اهانت به اعتقادات و تمسخر آیین ماست، کافی به نظر می‌رسد. توقع آن است که وزارت ارشاد برای اثبات آن که اگر فیلم دیگری هم انتخاب شده بود به همین سرنوشت دچار می‌شد، اعتمادسازی کند.

2 ـ «یه حبه قند» بنا به دلایلی، آن‌گونه که باید، دیده نشد. جا دارد حوزه هنری و عوامل دست‌اندرکار فیلم به دلیل همراهی با مسئولان سازمان سینمایی مورد تشویق قرار گیرند و فیلم «یه حبه قند» امکان حضور در کشورهای دیگر را پیدا کند و نشان داده شود که مسئولان کشور نسبت به این‌گونه تصمیمات درست بی‌توجه نیستند.

3 ـ خوب است تصمیم‌گیری‌ها به گونه‌ای ثبت و ضبط شود که در سال‌های دیگر هم فراموش نشود. اگر سال دیگر هم شرایط مشابه امسال بود، قاعدتا باید اسکار را تحریم کنیم. آیا راه و روش و شیوه‌ای برای آن پیش‌بینی شده است؟ ملاک و معیار شرکت یا تحریم چیست؟