پایان باشکوه در چشم باد

مجموعه تلویزیونی در چشم باد سه مقطع تاریخی را روایت می‌کرد. بخش اول از اوایل مشروطه و قیام میرزا کوچک خان جنگلی (حدود سال ۱۳۰۰) شروع شد و به دوران پهلوی و حمله متفقین به ایران رسید (حدود سال‌های ۱۳۲۰) و با انقلاب ایران و فتح خرمشهر (حدود سال ۱۳۶۰) به پایان رسید.

در طول این دوران مخاطب شاهد پالایش روحی قهرمان داستان یعنی بیژن بود. این شخصیت نمادی از آزادیخواهان ایران بود.

جوزانی در این مجموعه تلاش کرد تا در بستر یک داستان درام و عاشقانه روایتگر بخش‌هایی از تاریخ ایران باشد. این مجموعه حاصل بیش از پنج سال تحقیق، نگارش و تولید است.

جوزانی با تولید مجموعه تلویزیونی در چشم باد توانست اثر ماندگاری بویژه درباره سال‌های دفاع مقدس در کارنامه‌اش به‌جا بگذارد. گرچه در این سال‌ها مجموعه‌هایی با موضوع جنگ ساخته و پخش شده است اما بخش‌ سوم قصه مجموعه در چشم باد که روایتگر سال‌های جنگ بود، توانست نظر بسیاری از مردم را به خود جلب کند.

از سوی دیگر بازسازی عظیم صحنه‌های جنگ این مجموعه قابل قیاس با دیگر مجموعه‌های جنگی نیست. جوزانی در این بخش از قصه نه‌ فقط عملیات‌ مختلف سال‌های دفاع مقدس را به زیبایی روایت کرد، بلکه با کمک گرفتن از درام، این مجموعه را باشکوه به ایستگاه پایانی رساند.

بیژن (پیروزفر) که بعد از گذشت سال‌ها متوجه می‌شود لیلی زنده است، به ایران برمی‌گردد. او بعد از بازگشت به ایران متوجه می‌شود پسری هم از لیلی دارد که به جبهه رفته است.

بیژن برای یافتن پسرش به جبهه می‌رود و بیننده از نگاه او اتفاقات و حوادث جنگ را می‌بیند. بیژن پس از پشت‌سر گذاشتن دشواری‌های زیاد پسرش را پیدا می‌کند، اما این خوشحالی خیلی طول نمی‌کشد، چرا که بیژن در حالی که پسرش (مصطفی زمانی) را در آغوش گرفته، به شهادت می‌رسد.

یکی از امتیازات برجسته در چشم باد سطح بالای فنی این سریال بود. همچنین موسیقی حسین علیزاده برای این مجموعه تلویزیونی تکمیل‌کننده سکانس‌های زیبای آن بود.

از سوی دیگر فیلمبرداری عالی و نمابندی‌های خوب باعث شد تا بینندگان شاهد قاب‌های سینمایی در یک اثر تلویزیونی باشند و بتوانند از طریق لنز دوربین فیلمبردار این مجموعه، مناظر زیبایی از مناطق مختلف ایران را به تماشا بنشینند.

پارسا پیروزفر، کامبیز دیرباز، لاله اسکندری، اکبر عبدی، سعید نیکپور، ماه‌چهره خلیلی، سحر جعفری‌جوزانی، ستاره صفرآوه، رضا شفیعی‌جم، فخرالدین صدیق‌شریف، جهانگیر الماسی، محمدرضا هدایتی، هومن سیدی و... هم به زیبایی شخصیت‌های خلق‌شده از سوی جوزانی را بازی کردند و اثری ماندگار در تاریخ تلویزیون ایران به‌جا گذاشتند.