زد و خورد به جای مدال‌آوری در شنا

بازی‌های المپیک لندن فردا شب با برگزاری مراسم افتتاحیه آغاز شده و صفحه‌ای دیگر از تاریخ این بازی‌ها ورق می‌خورد تا کارنامه چهار ساله ورزش هر کشور را به مسوولان ورزش آن کشور بدهد؛ کارنامه‌ای که بهترین راه رنگین کردن آن توجه به ورزش‌های پایه و پرمدالی چون دوومیدانی، ژیمناستیک، شنا، قایقرانی، دوچرخه‌سواری و تیراندازی است، چرا که درصد قابل‌توجهی از مدال‌های المپیک در این رشته‌ها توزیع می‌شود.

امری که هیچ‌گاه در کشور ما به‌صورت بنیادین جدی گرفته نشده تا ما همچنان در عطش کسب مدال‌های متعدد در المپیک بمانیم.

برای پی بردن هر چه بیشتر به اهمیت موضوع کافی است نگاهی به کارنامه 14 حضور ورزش ایران در المپیک بیندازیم، حاصل 14 حضور تنها 11 مدال طلا؛ حال آن که مایکل فلپس شناگر آمریکایی در دو دوره گذشته این بازی‌ها فقط 14 طلا از آب گرفت!

البته شنای ایران که با یک سهمیه وایلد کارت (اهدایی) در المپیک حضور دارد، این روزها خیلی هم بی‌خبر نیست و با زد و خوردی که در اردوی تیم ملی واترپلو بین دو بازیکن ملی‌پوش رخ داد، یادمان افتاد فدراسیون شنا هم وجود دارد و می‌شد در لندن منتظر افتخارآفرینی‌اش باشیم.

اما افسوس که ورزش ما در المپیک تنها به سه رشته مدال‌آور متکی است و این همه مدال در دیگر رشته‌ها را نه به دلیل نبود استعداد و توان که به خاطر سال‌ها بی‌توجهی از کف می‌دهد. چه زمانی این رویکرد اشتباه به پایان می‌رسد، آیا به عمر ما قد می‌دهد؟

امید توفیقی - گروه ورزش