خنده بازار تمام شدنی نیست

در سری اول که عید سال 90 پخش شد، در خنده بازار حضور نداشتم و از سری ماه رمضان به گر وه پیوستم. من و شهاب عباسی قبلا در مرکز صدا وسیمای تبریز با هم همکار بودیم و در تئاترهای مختلف همبازی بودیم. چند تئاتر برون‌مرزی هم به زبان آذری اجرا کردیم. در حوزه هنری مرکز تبریز دوره های تئاتر را گذراندیم و آنجا با هم آشنا شدیم. با شهاب عباسی کارهای مختلف رادیویی و تلویزیونی هم داشته‌ام. من از سال 80 جذب کار دوبله شدم و از کار تصویر و نمایش فاصله گرفتم. در این مدت شهاب چند بار با من تماس گرفت که در تله‌فیلم‌هایش بازی کنم، اما چون دوبله، تمام وقتم را می‌گرفت نتوانستم بروم. من از سال 80 عضو انجمن گویندگان هستم، البته بیشتر به بازیگری علاقه دارم.

این گروه از ساعت 3 بعدازظهر به بعد مشغول کار می‌شوند. الان صبح‌ها کار دوبله انجام می‌دهم و عصرها جلوی دوربین خنده بازار می‌روم.

در انیمیشن «شرک 3» به جای شخصیت «خر شرک» صحبت کردم. در سریال «لاست» جای «هارلی» حرف زدم و خیلی نقش‌های دیگر.

علی پروین با این که یک بار پخش شد بازخورد خوبی داشت. مردم به بخش فرودگاه هم خیلی توجه کردند. شاید به این خاطر که چهره خودم بود و گریمی نداشت. در خیابان وقتی مردم مرا می‌بینند پشت سرم می‌گویند دین دین دین! هر جا می‌روم این صدا را می‌شنوم. بخش پلیس نامحسوس هم طرفداران زیادی دارد. البته در آنجا نقش اصلی را سیاوش مفیدی بازی می‌کند و من دستیارش هستم.

تیپ مجید جلالی را خودم پیشنهاد دادم. به شهاب گفتم دیشب برنامه نود را دیدم و احساس می‌کنم می‌توانم صدایش را تقلید کنم.

بله. مثلا در فردوگاه من یک مامور پیام‌دهنده بودم و صدای مامور را خودم پیشنهاد دادم. شهاب پیشنهاد داد که در بانک هم من همین صدا را اجرا کنم. اگر دیده باشید معمولا پیام‌های اشتباه هم می‌دهم. مثلا در بانک می‌گویم ایستگاه بعد هفت تیر!

ما بازیگران متن کلی را در اختیار داریم. حاشیه‌ها و ریزه‌کاری‌هایش را با بداهه پر می‌کنیم. قبل از ضبط به شهاب عباسی می‌گویم اگر این جمله را بگویم چطور است. او هم نظرش را می‌گوید.

من لهجه‌های مازندرانی و آذری را بلدم و تا حالا با این دو لهجه در خنده بازار صحبت کرده‌ام، ولی در دوبله چون به جای شخصیت‌های انیمیشن حرف می‌زنم نمی‌توانم لهجه داشته باشم.

معمولا می‌رویم خود برنامه را می‌بینیم، اما بعضی وقت‌ها هیچ تصویری از یک فرد پیدا نمی‌کنیم. مثلا کارهای شریفی‌نیا را در اینترنت پیدا نکردم، اما درباره عمو قناد اطلاعات زیادی پیدا کردم.

من دوست دارم وقتی در کاری هستم فقط یک کار را انجام بدهم. اگر یک کار را درست انجام بدهم بهتر است. در دوبله خیلی‌ها بعد از گویندگی به فکر این می‌افتند که مدیر دوبلاژ بشوند، اما من دوست دارم فقط گوینده باشم. من فقط راجع به متن‌ها ایده می‌دهم. مثلا می‌گویم این موضوع خوب است.

موضوعاتی که خنده بازار رویش دست گذاشته متفاوت بوده است. ما هم موضوع سیاسی داریم و هم اجتماعی و هنری و ورزشی. ما با حوزه‌ها و اشخاص مختلف شوخی کرده‌ایم. قبلا مردم طنزهایی که این‌قدر ما به ازا داشته باشد نمی‌دیدند. ما در قالب یک نقش خاص حرف‌های خودمان را هم می‌زنیم.

خنده بازار تمام‌شدنی نیست. چون ما به موضوعات روز می‌پردازیم. مثل این است که بگوییم اخبار روزنامه‌ها تا کی می‌خواهد ادامه داشته باشد. اخبار همیشه هستند. همیشه یکسری اتفاقات می‌افتد. کار شما خبرنگار‌ها هم همین‌طور است، خبرنگاری هیچ وقت تمام نمی‌شود.

گروه ما همیشه یکسری بخش‌ها را کم و زیاد کرده‌اند. با این کارها می‌شود جلوی تکرار را گرفت. ما وقتی ببینیم شخصیتی تمام شده و مردم خسته شده‌اند دیگر تکرارش نمی‌کنیم.

بله. اتفاقا دیشب که خنده بازار پخش شد مهمان داشتیم. مهمان‌ها گفتند مگر چه خبر است، عید است؟

در کارهای غیرسریالی نقش اصلی و فرعی خیلی مهم نیست. ممکن است بازیگری فقط یک دیالوگ داشته باشد اما از بقیه بیشتر دیده شود. در گروه ما چون فضا صمیمی است همه این قضیه را پذیرفته‌اند. گاهی وقت‌ها شهاب عباسی یک جمعیتی می‌خواهد که بیایند تشویق کنند. بازیگران اصلی ما می‌آیند و در این جمع قرار می‌گیرند. خنده بازار یک کار گروهی است. من نمی‌گویم چون فلان نقش را بازی کرده‌ام دیگر داخل جمعیت نمی‌آیم. بیننده هیچ‌وقت فکر نمی‌کند که من سیاهی لشگر هستم. چون مرا در نقش اصلی عمو قناد دیده است.

فکر نمی‌کنم خیلی تفاوت داشته باشد. اینجا حسنش این است که کار طولانی‌تر است. در یک تله‌فیلم شما ممکن است یک ماه جلوی دوربین باشید، اما خنده بازار تداوم دارد.