صالح: ناجی تنیس ایران نیستم

بچه‌ها تمرینات را شروع کرده‌اند. نیروی جوانی در تیم ملی داریم و تمام تلاش ما این است که سطح کیفی آنها را ارتقا بخشیم.

تنیس با من تنها نجات پیدا نمی‌کند، همان‌طور که بدون حضور من هم سقوط نمی‌کرد. وضعیت همین است که مشاهده می‌شود و از من خواستند تجربه‌ام را در اختیار تیم ملی قرار دهم. فدراسیون با جوانگرایی نگاه به آینده دارد و من امیدوارم برنامه‌ریزی‌ها در این جهت جواب بدهد.

برای من فرقی نمی‌کند. بازیکنان جوان‌تر انگیزه‌های زیادی دارند ولی آنها که سن بالاتری دارند تجربه‌شان بیشتر است که یک مواقعی کاربرد زیادی دارد. من با هر دو رده کار کرده‌ام و مشکلی ندارم.

اولین هدف ما دیویس کاپ است که اردیبهشت 91 برگزار می‌شود. ما با جوان‌هایمان در این رقابت‌ها شرکت می‌کنیم و امیدواریم صعود کنیم. اعتقاد دارم نباید به این جوان‌ها فشار زیادی وارد کرد. آنها که با ورزش سر و کار دارند می‌دانند تیم ما در چه وضعیتی است،ما در تهران میزبان هستیم و کشورهایی مثل سوریه، کویت، ‌عمان، ‌قرقیزستان و... حریفان کشورمان خواهند بود.

بچه‌ها تکنیک خوبی دارند. یک چیزی که باید جوان‌های تنیس ما یاد بگیرند این است که باید حرفه‌ای فکر کنند. یکی از دلایل اصلی عقب ماندن تنیس ما همین حرفه‌ای فکر نکردن است.از همان اول باید دیدگاه‌های آنها حرفه‌ای شود. این هم فقط در چگونه ضربه زدن به توپ نیست، بلکه باید استراحت، تغذیه و همه چیزشان حرفه‌ای بشود. بازیکنان باید در خارج از زمین هم شخصیت حرفه‌ای پیدا کنند.

اگر بتوانیم در تنیس این بخش را به بازیکنانمان منتقل کنیم یکی از ابعاد اصلی پیشرفت را رعایت کرده‌ایم. من به‌خاطر همین مسائل دوست ندارم راجع به صعود تیم ملی به رده بالاتر حرف بزنم. اگر این بچه‌ها حرفه‌ای فکر کنند شک نکنید آن‌وقت تیم ملی هم نتیجه می‌گیرد. حریفان ما نیز بیکار ننشستند، آنها تمرین می‌کنند و به روز هستند و باید به روند پیشرفت مان شتاب بیشتری ببخشیم.

دوست ندارم در این باره حرفی بزنم. قبلی‌ها هم سعی خود را کردند اما تمرکز کلی روی این مطلب نبوده است. به هرحال باید خیلی مسائل در نظر گرفته شود تا استعدادها شکوفا شود.

من در خیلی از کشورها تنیس را زیر نظر گرفتم. تنیس در اکثر کشورهایی که در این رشته پیشرفت کرده‌اند هم جزو رشته‌های خیلی گران است ولی قهرمان‌سازی با این موضوع فرق می‌کند. هند با این وضعیت اقتصادی چرا اینقدر روی تنیس سرمایه‌گذاری می‌کـــند؟ کـــویــت دو بازیکن دارد که روی آنها خوب سرمایه‌گذاری کرده و دارند نتیجه هم می‌گیرند. حتی محمد غریب بازیکن این تیم به رده 300 دنیا هم رسید.

نمی‌توان جایگاه خاصی را برای این سوال در نظر گرفت. الان می‌گویم که واقعیت حال حاضر تنیس ایران همین است. بازیکنی مثل شاهین خالدان در رده 1000 دنیا قرار دارد ولی اگر سرمایه‌گذاری خیلی خوبی صورت بگیرد حتی می‌تواند به 500 هم برسد. زمانی که بوریس بکر در آلمان به آن سطح رسید یک موج بزرگ در تنیس این کشور به راه افتاد. در همه کشورها همین طوری است. من دوست ندارم درخصوص نتیجه گرفتن صحبت کنم. تا زمانی که آن اتفاق رخ نداده نباید بگوییم که می‌توانیم تیم ملی را به سطحی بالا برسانیم.

بهتر است این کار صورت نگیرد چون شرایط فرق کرده است.کشورهای دیگر با تمام شرایط به سمت جلو حرکت می‌کنند ولی ما نه! آنها علمی کار می‌کنند ولی ما چه کرده‌ایم. نتایج نشان می‌دهد که تنیس ایران در سال‌های گذشته خوب کار نکرده است. منصور بهرامی، درفشی جوان، خدایی و چند چهره دیگر برای مدتی ما را در سطح بالا نگه داشتند اما بعد از آن کاری صورت نگرفت.